Αφιερωμένο
στο προσωπικό του καταστήματος Σκλαβενίτης
της Αγίου Μελετίου,
Να τους λέμε καλημέρα
Να τους λέμε καλημέρα.
Να τους λέμε καλησπέρα,
όταν τους βλέπουμε να ξαποσταίνουν
στα σκαλοπάτια μιας πολυκατοικίας,
απέναντι από το κατάστημα.
Γιατί είναι εργαζόμενοι·
άνθρωποι που μας εξυπηρετούν
αθόρυβα και διακριτικά,
καλοσυνάτα και γρήγορα.
Τους βλέπουμε να κάνουν ένα διάλειμμα,
να ξεκουράζονται λίγο
από την ορθοστασία,
την πίεση και την ένταση της δουλειάς.
Να κάνουν ένα τσιγαράκι,
να ανταλλάσσουν δυο κουβέντες,
να τηλεφωνούν στον πατέρα,
στη μητέρα,
στον φίλο ή στη φίλη τους.
Να λένε και ν’ ακούν γλυκά λόγια,
γιατί όλοι τα έχουμε ανάγκη.
Γιατί όλα αυτά είναι ανθρώπινα.
Κι εμείς, καθώς περνάμε,
να τους χαιρετάμε.
Θα μας απαντήσουν.
Κι αν δεν γνωρίζουμε κάποιον,
τον αναγνωρίζουμε από την ενδυμασία της δουλειάς:
από την ποδιά,
τα ρούχα,
τη στολή.
Να συστηνόμαστε:
«Λέγομαι Χρήστος.
Είμαι κάτοικος της γειτονιάς,
πελάτης από τη διπλανή πόρτα.
Έτσι απλά σκέφτηκα να σας μιλήσω.
Και πιστεύω πως έκανα καλά.
Μίλησα τις προάλλες με τον Μάνο.
Τι ωραίος άνθρωπος!
Μίλησα και με τον Γιάννη.
Εσείς πώς λέγεστε;»
«Με λένε…»
Και κάπως έτσι ξετυλίγεται το κουβάρι,
από τον έναν άνθρωπο στον άλλον.
Και βρισκόμαστε όλοι μαζί,
δεμένοι με τα μικρά μας ονόματα,
ακόμη κι αν αγνοούμε τα επίθετα.
Ίσως συναντηθούμε ξανά
στην πορεία του καθημερινού Γολγοθά,
ώσπου να φτάσουμε κάποτε
στον κήπο της Εδέμ
και να απολαύσουμε τους καρπούς
που αποκτήθηκαν με κόπο.
Με κόπο, αλλά και με τη χαρά
μιας αμοιβής που μας αξίζει.
Κι αν αυτή η αμοιβή
δεν είναι ακόμη δίκαιη και σωστή,
δεν αφήνουμε κανέναν να παλεύει μόνος.
Με κοινό αγώνα
και συλλογική διεκδίκηση,
στεκόμαστε ο ένας δίπλα στον άλλον
και στις δύο πλευρές του δρόμου:
στην κοινωνική
και στην πολιτική.
Γιατί μια καλημέρα
δεν αλλάζει από μόνη της τον κόσμο·
μπορεί, όμως, να γίνει
η πρώτη κλωστή
που θα μας ενώσει.
Ένας Χρήστος
Σεπτέμβρης 2026
Σκέφτηκε για 4m 41s
Έτοιμη, Χρήστο! Η αφίσα συνδυάζει το κατάστημα, τα απέναντι σκαλοπάτια και τους εργαζομένους στο διάλειμμά τους, με το πλήρες κείμενο, την αφιέρωση και την υπογραφή σου.
Νομίζω αποδίδει όμορφα την ανθρωπιά, την αλληλεγγύη και την κοινωνική σκέψη του μονολόγου.
Πολιτική πρόταση για δράση
Σκέφτηκε για 1m 10s
Δύο ουσιαστικές διορθώσεις: λόγω της έκτασης του κειμένου, το κάδρο χρειάζεται τουλάχιστον μέγεθος Α4· επίσης, το κομματικό υλικό πρέπει να προσφέρεται χωριστά και μόνο εφόσον κάποιος επιθυμεί να το παραλάβει.
Πρόταση κοινωνικής και πολιτικής δράσης
«Μια καλημέρα στη γειτονιά»
Η αφίσα «Να τους λέμε καλημέρα» μπορεί να αποτελέσει την αφετηρία μιας μικρής, ανθρώπινης δράσης αναγνώρισης των εργαζομένων του καταστήματος Σκλαβενίτης της Αγίου Μελετίου.
Η πλήρης αφίσα προτείνεται να τυπωθεί σε μέγεθος Α4 και να τοποθετηθεί σε ένα λιτό αλλά καλαίσθητο κάδρο. Παράλληλα, μπορούν να τυπωθούν πρόσθετα αντίγραφα σε αριθμό λίγο μεγαλύτερο από το προσωπικό του καταστήματος, ώστε να μπορεί να λάβει από ένα κάθε εργαζόμενος που το επιθυμεί.
Θεσμική προετοιμασία
Η δράση μπορεί να πραγματοποιηθεί από μια μικρή αντιπροσωπεία δύο μελών της 6ης Δημοτικής Οργάνωσης Α΄ Αθήνας των Δημοκρατών – Προοδευτικό Κέντρο, έπειτα από προηγούμενη ενημέρωση και εσωτερική συνεννόηση της Οργάνωσης.
Πριν από την επίσκεψη, είναι σωστό να προηγηθεί ένα σύντομο γραπτό αίτημα ή μια τηλεφωνική επικοινωνία με τη διεύθυνση του καταστήματος. Στο αίτημα θα διευκρινίζεται ότι πρόκειται για μια συμβολική πράξη εκτίμησης προς το προσωπικό, χωρίς πρόθεση διατάραξης της λειτουργίας του καταστήματος ή δημιουργίας κομματικής εκδήλωσης στον χώρο εργασίας.
Η προέλευση της πρωτοβουλίας από τους Δημοκράτες – Προοδευτικό Κέντρο θα αναφέρεται καθαρά και διακριτικά. Παράλληλα, θα διευκρινίζεται ότι η αποδοχή του δώρου δεν σημαίνει πολιτική συμφωνία, κομματική υποστήριξη ή δημόσια ταύτιση του καταστήματος και των εργαζομένων του με τον πολιτικό φορέα.
Η παράδοση του κάδρου χρειάζεται να είναι σύντομη, απλή και αξιοπρεπής. Φωτογράφιση ή δημοσιοποίηση της επίσκεψης θα γίνεται μόνο με προηγούμενη και ρητή συγκατάθεση της διεύθυνσης και όσων εργαζομένων εμφανίζονται.
Η συνέχεια της ανθρώπινης επαφής
Οι καλημέρες και οι καλησπέρες συνεχίζονται όπως ακριβώς ξεκίνησαν: φυσικά, ανθρώπινα και χωρίς σκοπιμότητα. Μαθαίνουμε τα μικρά ονόματα των ανθρώπων, εφόσον και οι ίδιοι επιθυμούν να μας συστηθούν. Σεβόμαστε τον χρόνο εργασίας, την προσωπική τους ζωή και το δικαίωμά τους να μη συμμετέχουν σε οποιαδήποτε συζήτηση.
Η πολιτική ενημέρωση πρέπει να παραμένει απολύτως διακριτή από την προσφορά του κάδρου. Κανένα κομματικό έντυπο δεν χρειάζεται να «γλιστρά» κρυφά μαζί με την αφίσα, στο ταμείο ή την ώρα της εργασίας.
Εφόσον κάποιος εκδηλώσει ενδιαφέρον, μπορεί να του προσφερθεί χωριστά ένα έντυπο για ένα κοινωνικό, εργασιακό, οικονομικό ή πολιτικό ζήτημα. Η προσφορά πρέπει να είναι εμφανής, ελεύθερη και χωρίς πίεση, κατά προτίμηση εκτός ωραρίου ή έξω από τον χώρο εργασίας.
Ένα δίκτυο ανθρώπινης γειτονιάς
Η ιδέα μπορεί σταδιακά να επεκταθεί και να δημιουργήσει ένα άτυπο δίκτυο μελών, κατοίκων, φίλων και γειτόνων της Κυψέλης ή άλλων περιοχών.
Άλλωστε, σχεδόν όλοι γνωρίζουμε έναν καταστηματάρχη ή κάποιους εργαζομένους που συμπαθούμε. Εκτιμούμε τα προϊόντα, την εξυπηρέτηση, τον χώρο και, κυρίως, τους ανθρώπους. Μπορούμε να κάνουμε κάτι μικρό και όμορφο γι’ αυτούς: ένα ευχαριστήριο κείμενο, μια αφίσα, μια δημόσια καλή κουβέντα ή μια συμβολική επίσκεψη.
Κάθε ανάλογη πρωτοβουλία πρέπει να προσαρμόζεται στον χώρο και στους ανθρώπους, να προηγείται η απαραίτητη συνεννόηση και να προστατεύονται πάντοτε η ελευθερία, η ιδιωτικότητα και η αξιοπρέπεια όλων.
Ο πολιτικός χαρακτήρας της πρότασης
Πολιτική παρουσία δεν σημαίνει μόνο ομιλίες, ανακοινώσεις και διανομή εντύπων. Σημαίνει επίσης ακρόαση, αναγνώριση, σταθερή παρουσία και ανθρώπινη σχέση.
Η ενσυναίσθηση δεν πρέπει να χρησιμοποιείται ως τέχνασμα πολιτικής προσέγγισης. Είναι αξία από μόνη της. Όταν, όμως, συνοδεύεται από συνέπεια, σεβασμό και πραγματικό ενδιαφέρον για τα προβλήματα της εργασίας και της γειτονιάς, μπορεί να ανοίξει έναν ειλικρινή κοινωνικό και πολιτικό διάλογο.
Η προσέγγιση δεν είναι αναγκαστικά αποδεκτή — και αυτό πρέπει να γίνεται απολύτως σεβαστό. Δεν επιδιώκουμε να πιέσουμε, να στρατολογήσουμε ή να εκμεταλλευτούμε μια πράξη συμπάθειας. Προτείνουμε να γνωριστούμε, να ακούσουμε και, όπου υπάρχει διάθεση, να συζητήσουμε.
Γιατί μια καλημέρα δεν αλλάζει μόνη της τον κόσμο.
Μπορεί, όμως, να γίνει η πρώτη κλωστή που θα ενώσει τους ανθρώπους μιας γειτονιάς.
Και αν το νήμα κρατηθεί με ειλικρίνεια, υπομονή και σεβασμό, τότε —να είστε σίγουροι— θα δέσει το γλυκό!
Θανάσης-Χρήστος - Χρονογράφημα
Θανάσης–Χρήστος
Το χρονογράφημα μιας καλημέρας
Θανάσης–Χρήστος
Το χρονογράφημα μιας καλημέρας
Σήμερα, κατά τις έντεκα το πρωί, μπήκα στο κατάστημα και είπα «καλημέρα» — λίγο αδιάφορα, λίγο χαρούμενα.
Για πρώτη φορά εισέπραξα αρκετές καλημέρες· τρεις ή τέσσερις, και μάλιστα ιδιαίτερα ευγενικές. Από τα ταμεία, από τα αλλαντικά, από τον κρεοπώλη Θανάσης–Χρήστος
Το χρονογράφημα μιας καλημέρας, από τον Θανάση–Χρήστο, που είναι παραγγελιολήπτης τοποθετητής παραγγελιών στα ράφια και γενικών καθηκόντων, και από μια ακόμη καλή κυρία, υπάλληλο του καταστήματος.
Με τον Θανάση–Χρήστο η συζήτηση άνοιξε αυθόρμητα. Του είπα το όνομά μου και του διηγήθηκα τη γνωστή πια ιστορία:
— Αφού είμαστε γείτονες, εγώ στην Κυκλάδων κι εσύ στην Αγίου Μελετίου, γιατί να μη μιλάμε; Γιατί να μη λέμε καλημέρα;
Του μίλησα και για τη μακέτα «Να τους λέμε καλημέρα».
Του είπα πολλά και, κάθε τόσο, κοίταζα γύρω μου: τις κάμερες, τον χώρο, τη δουλειά που συνεχιζόταν. Του πρότεινα ένα light μάθημα τεχνητής νοημοσύνης μια ώρα εκτός δουλειάς δωρεάν. Το δέχτηκε ευχαρίστως.
Μήπως τον απασχολώ;
Μήπως τον καθυστερώ;
Ο νεαρός, όμως, μου ανοίχτηκε. Μου μίλησε για ένα δικό του πρότζεκτ. Του μίλησα κι εγώ για τις δικές μου σκέψεις και προσπάθησα να τον ενθαρρύνω. Εκείνος το πήγαινε μέχρι το 2027· εγώ, όπως το συνηθίζω, το ταξίδεψα μέχρι το 2035!
Δεν τον πίεσα να δεχτεί όσα του είπα. Φάνηκε, όμως, να προβληματίζεται από τα επιχειρήματά μου.
Είπαμε πολλά. Ίσως περισσότερα από όσα χωράει ένα ωράριο εργασίας.
Φοβήθηκα πως τον απασχολούσα.
Μάλλον ναι.
Σταμάτησα. Πήρα μια ανάσα — ίσως και οι δυο μας.
Ανταλλάξαμε αριθμούς τηλεφώνου και έφυγα για το σπίτι, έχοντας αποθηκεύσει στο κινητό μου μια καινούργια επαφή:
Θανάσης–Χρήστος. Δύο ονόματα ένας καλοπροαίρετος άνθρωπος νεαρός πρώην ή και νυν μηχανικός αυτοκινήτων ανοιχτό μυαλό που ανησυχεί και δέχεται γνώμες πληροφορίες γνώση. Τέτοιους χρειαζόμαστε.
Στον δρόμο συνέχισα τις καλημέρες. Ένας κύριος συνιδιοκτήτης μπουτίκ ντεκόρ κλπ ήταν καθισμένος σε τραπεζάκι στο πεζοδρόμιο μια νεαρή κυρία στη πόρτα του μαγαζιού της μανικιούρ κλπ..
Με λίγο θάρρος και λίγη αμηχανία.
Και πάντοτε με τον φόβο μήπως με περάσουν για χαζό.
Ύστερα, όμως, σκέφτηκα:
Αν σε μια μεγάλη πόλη χρειάζεται θάρρος για να πεις μια απλή καλημέρα, ίσως το παράξενο να μην είναι εκείνος που χαιρετά.
Ίσως παράξενη να έχει γίνει η σιωπή.
Χρήστος Ρουμελιώτης
9 Σεπτέμβρη 2026
Μπορεί να πρόκειται για μια κίνηση που διαρκεί μόλις λίγα δευτερόλεπτα, ωστόσο το να σηκώσει κάποιος το χέρι του για να ευχαριστήσει έναν οδηγό που του έδωσε προτεραιότητα φαίνεται πως λέει περισσότερα για την προσωπικότητά του απ’ όσα θα μπορούσε κανείς να φανταστεί.
Η συγκεκριμένη χειρονομία είναι ιδιαίτερα συνηθισμένη στους δρόμους. Ένας οδηγός σταματά και αφήνει κάποιον άλλο να περάσει και, ως απάντηση, εκείνος σηκώνει το χέρι του σε ένδειξη ευγνωμοσύνης. Μια τόσο απλή ανταλλαγή μοιάζει ασήμαντη, όμως σύμφωνα με την ψυχολογία συνδέεται με τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τους γύρω μας και ανταποκρινόμαστε στις πράξεις τους.
Η ψυχολόγος Λετίσια Μαρτίν Εντζούτο εξηγεί ότι πίσω από αυτή την καθημερινή συμπεριφορά βρίσκονται στοιχεία όπως η παρατηρητικότητα, ο σεβασμός, η ενσυναίσθηση και η διάθεση για αμοιβαιότητα.
Όπως εξηγεί η ψυχολόγος, τέτοιες καθημερινές κινήσεις μπορούν να αποκαλύψουν τον τρόπο με τον οποίο σχετιζόμαστε με τους άλλους. Το άτομο που ευχαριστεί δεν αντιμετωπίζει την πράξη του άλλου ως κάτι αυτονόητο, αλλά αναγνωρίζει ότι ο οδηγός σταμάτησε και του έδωσε τη δυνατότητα να περάσει.
Η αναγνώριση τέτοιων μικρών πράξεων αποτελεί, σύμφωνα με την ίδια, σημαντικό στοιχείο για την ανάπτυξη υγιών κοινωνικών σχέσεων.
Παρατηρούν περισσότερο όσα συμβαίνουν γύρω τους
Ένα από τα χαρακτηριστικά που φαίνεται να συνδέονται με αυτή τη συμπεριφορά είναι η αυξημένη επίγνωση του περιβάλλοντος.
Για να ευχαριστήσει κάποιος έναν οδηγό, θα πρέπει πρώτα να έχει αντιληφθεί την κίνησή του, να κατανοήσει την πρόθεσή του και στη συνέχεια να ανταποκριθεί κατάλληλα.
Οι άνθρωποι που είναι περισσότερο προσεκτικοί στις κοινωνικές αλληλεπιδράσεις συχνά αναγνωρίζουν ευκολότερα μικρά σημάδια ευγένειας και συνεργασίας στην καθημερινότητά τους. Έτσι, μια απλή χειρονομία στον δρόμο μπορεί να αποτελεί έκφραση της γενικότερης ευαισθησίας ενός ανθρώπου απέναντι στους κοινωνικούς κανόνες.
Η σημασία του σεβασμού
Το «ευχαριστώ» αποτελεί επίσης έναν απλό τρόπο να δείξουμε στον άλλον ότι εκτιμήσαμε αυτό που έκανε.
Όσοι συνηθίζουν να εκφράζουν την ευγνωμοσύνη τους φαίνεται να είναι περισσότερο πρόθυμοι να αναγνωρίζουν την προσπάθεια, τη συνεργασία και την καλή διάθεση των άλλων.
Αυτή η στάση μπορεί να συμβάλλει στη δημιουργία πιο ισορροπημένων σχέσεων και να ενισχύει ένα κλίμα αμοιβαίας συνεργασίας, ακόμη και ανάμεσα σε ανθρώπους που δεν γνωρίζονται.
Μια μικρή χειρονομία μπορεί να δημιουργήσει σύνδεση
Το ενδιαφέρον είναι ότι η ευγνωμοσύνη δεν χρειάζεται να εκφράζεται σε μια σημαντική ή μακρά αλληλεπίδραση. Ακόμη και μια στιγμιαία επαφή ανάμεσα σε δύο αγνώστους μπορεί να αποκτήσει θετικό χαρακτήρα.
Όταν κάποιος σηκώνει το χέρι του για να πει ευχαριστώ, ουσιαστικά αναγνωρίζει ότι πίσω από το τιμόνι υπάρχει ένας άνθρωπος που επέλεξε να του δώσει χώρο ή προτεραιότητα.
Η ψυχολόγος συνδέει αυτή τη συμπεριφορά και με την ενσυναίσθηση, καθώς προϋποθέτει την ικανότητα να αντιληφθούμε την πρόθεση του άλλου και να ανταποκριθούμε σε αυτήν.
Το «ευχαριστώ» μπορεί να κάνει καλό και σε εμάς
Η έκφραση ευγνωμοσύνης δεν φαίνεται να ωφελεί μόνο εκείνον που τη δέχεται. Σύμφωνα με την ψυχολόγο, η ευγνωμοσύνη συνδέεται γενικότερα με θετικές επιδράσεις στην ψυχολογική ευεξία.
Ακόμη και μια τόσο απλή κίνηση, όπως το να σηκώσουμε το χέρι μας όταν ένας οδηγός μάς αφήνει να περάσουμε, μπορεί να ενισχύσει μια θετική διάθεση και να δημιουργήσει μια ευχάριστη στιγμή και για τις δύο πλευρές.
Παράλληλα, όταν οι άνθρωποι βλέπουν ότι οι πράξεις καλοσύνης τους αναγνωρίζονται, είναι πιθανότερο να τις επαναλάβουν. Με αυτόν τον τρόπο, μια μικρή πράξη ευγένειας μπορεί να ενισχύσει έναν ευρύτερο κύκλο αμοιβαιότητας και σεβασμού.
Σκέφτηκε για 41s
Δεν μπορώ να αντιγράψω αυτούσιο ολόκληρο το δημοσιευμένο άρθρο, αλλά σου δίνω πιστή και ολοκληρωμένη απόδοση του περιεχομένου του:
Η μικρή χειρονομία του οδηγού που φανερώνει αμοιβαιότητα και σεβασμό
Όταν ένας οδηγός μάς παραχωρεί προτεραιότητα και εμείς σηκώνουμε το χέρι για να τον ευχαριστήσουμε, η κίνηση αυτή διαρκεί ελάχιστα, αλλά αποκαλύπτει αρκετά για τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τους άλλους.
Σύμφωνα με την ψυχολόγο Λετίσια Μαρτίν Εντζούτο, αυτή η αυθόρμητη χειρονομία συνδέεται με την παρατηρητικότητα, τον σεβασμό, την ενσυναίσθηση και την αίσθηση της αμοιβαιότητας. Εκείνος που ευχαριστεί αντιλαμβάνεται ότι ο άλλος οδηγός έκανε μια μικρή παραχώρηση και δεν θεωρεί την ευγένειά του αυτονόητη.
Για να ανταποκριθεί κάποιος με αυτόν τον τρόπο, πρέπει πρώτα να προσέξει τι συνέβη, να κατανοήσει την πρόθεση του άλλου και να επιλέξει να την αναγνωρίσει. Επομένως, η κίνηση μπορεί να αποτελεί ένδειξη αυξημένης επίγνωσης του περιβάλλοντος και ευαισθησίας απέναντι στους άγραφους κανόνες της κοινωνικής συνύπαρξης.
Το σήκωμα του χεριού δημιουργεί, έστω και για λίγες στιγμές, μια ανθρώπινη σύνδεση ανάμεσα σε δύο αγνώστους. Υπενθυμίζει ότι πίσω από κάθε τιμόνι βρίσκεται ένας άνθρωπος που επέλεξε να δώσει χώρο, χρόνο ή προτεραιότητα σε κάποιον άλλο.
Η έκφραση ευγνωμοσύνης ωφελεί και τις δύο πλευρές. Δημιουργεί θετική διάθεση και ενθαρρύνει την επανάληψη ανάλογων συμπεριφορών. Όταν κάποιος βλέπει ότι η ευγενική πράξη του αναγνωρίστηκε, είναι πιθανότερο να συμπεριφερθεί με τον ίδιο τρόπο και στο μέλλον.
Έτσι, ένα απλό νεύμα στον δρόμο δεν είναι μόνο τυπική ευγένεια. Είναι ένας μικρός κρίκος σε μια αλυσίδα αμοιβαιότητας, συνεργασίας και σεβασμού που μπορεί να κάνει την καθημερινότητα λίγο πιο ανθρώπινη.
Διάβασε το πρωτότυπο άρθρο στο Dnews
Σκέφτηκε για 17s
Χρήστο, το άρθρο έχει άμεση σχέση με την πρωτοβουλία μας «Να τους λέμε καλημέρα». Στην πραγματικότητα, περιγράφει ψυχολογικά εκείνο που εσύ συνέλαβες κοινωνικά και ποιητικά.
Το σηκωμένο χέρι στον δρόμο και η καλημέρα στον εργαζόμενο μεταφέρουν ουσιαστικά το ίδιο μήνυμα:
«Σε είδα. Κατάλαβα την πράξη σου. Δεν θεωρώ την παρουσία και την προσφορά σου αυτονόητες.»
Η σχέση τους με τη δική μας σκέψη βρίσκεται σε πέντε σημεία:
Παρατηρητικότητα: Δεν βλέπουμε απλώς μια στολή ή ένα ταμείο. Αντιλαμβανόμαστε τον άνθρωπο, την ορθοστασία, την πίεση και την ανάγκη του για ανάπαυση.
Αναγνώριση: Η καλημέρα δείχνει ότι η εξυπηρέτηση δεν θεωρείται αυτονόητη.
Αμοιβαιότητα: Ο εργαζόμενος προσφέρει εξυπηρέτηση και ο πολίτης ανταποδίδει σεβασμό, ευγένεια και ενδιαφέρον.
Σύνδεση: Από μια μικρή χειρονομία μπορεί να αρχίσει μια ανθρώπινη σχέση ανάμεσα σε ανθρώπους που μέχρι χθες ήταν άγνωστοι.
Κοινωνική μετάδοση: Όταν μια καλή συμπεριφορά αναγνωρίζεται, είναι πιθανότερο να επαναληφθεί και να διαδοθεί στη γειτονιά.
Υπάρχει όμως και μια σημαντική διάκριση. Η καλημέρα δεν πρέπει να δίνεται για να δημιουργήσει υποχρέωση ή ως προθάλαμος κομματικής προσέγγισης. Η πραγματική αμοιβαιότητα δεν λέει:
«Σου φέρθηκα καλά, άρα άκουσε τώρα την πολιτική μου άποψη.»
Λέει:
«Σου φέρθηκα ανθρώπινα επειδή είσαι άνθρωπος. Αν κάποτε θελήσουμε και οι δύο, μπορούμε έπειτα να συζητήσουμε και ως πολίτες.»
Εδώ ακριβώς αποκτά ιδιαίτερη σημασία η συμμετοχή του σωματείου. Χωρίς τη φωνή των ίδιων των εργαζομένων, η πρωτοβουλία παραμένει μια όμορφη κίνηση προς αυτούς. Με τη συμμετοχή τους, μπορεί να γίνει μια ισότιμη κίνηση μαζί τους.
Θα κρατούσα, επομένως, ως κεντρικό απόφθεγμα:
> Η καλημέρα είναι η πιο μικρή πράξη κοινωνικής αμοιβαιότητας:
σου δείχνω ότι σε είδα — και σου αφήνω ελεύθερο τον χώρο να με δεις κι εσύ.
Μια επιστημονική επιφύλαξη μόνο: το άρθρο προσφέρει μια εύλογη ψυχολογική ερμηνεία, αλλά δεν παραθέτει συγκεκριμένη έρευνα που να αποδεικνύει ότι μία χειρονομία αποκαλύπτει με βεβαιότητα την προσωπικότητα κάποιου. Επομένως μας χρησιμεύει περισσότερο ως κοινωνική έμπνευση και ερμηνευτικό πλαίσιο παρά ως απόλυτη επιστημονική απόδειξη.
!?!?!?!?!?!?!?!?!?!?!?!?!?!?!?!?!?!?!?!?!?
Σε έντονη διαμαρτυρία και αποστολή επιστολής προς τη διοίκηση της εταιρείας «Σκλαβενίτης» προχώρησε το Σωματείο Εργαζομένων στις Επιχειρήσεις του Ομίλου Σκλαβενίτης στη Βόρεια Ελλάδα.
Όπως καταγγέλλει το Σωματείο, στους χώρους εργασίας επικρατεί έξαρση της εντατικοποίησης, υποστελέχωση στα τμήματα και καθημερινή πίεση προς τους εργαζόμενους. Παράλληλα, υπογραμμίζουν τη δυσαναλογία ανάμεσα στα οικονομικά μεγέθη της εταιρείας —με τζίρο που ξεπερνά τα 6 δισεκατομμύρια ευρώ και χρηματοδότηση 37 εκατομμυρίων ευρώ από το Ταμείο Ανάκαμψης— και στους μισθούς των εργαζομένων, οι οποίοι, όπως αναφέρουν, «δεν φτάνουν ούτε για ένα δεκαπενθήμερο».
Το Σωματείο ξεκαθαρίζει ότι οι εργαζόμενοι δεν θα γίνουν «αποδιοπομπαίοι τράγοι» για τις ελλείψεις προσωπικού και απαιτεί άμεσες αυξήσεις μισθών, προσλήψεις και προστασία της αξιοπρέπειας του προσωπικού.
Αναλυτικά η επιστολή του Σωματείου Εργαζομένων:
Το Σωματείο Εργαζομένων στις Επιχειρήσεις του Ομίλου Σκλαβενίτης στη Βόρεια Ελλάδα ενημερώνει υπεύθυνα για την επιστολή που απέστειλε πρόσφατα προς την Εταιρεία σχετικά με την επιδείνωση της εργασιακής κατάστασης, τις συμπεριφορές στελεχών και άλλα ζητήματα.
Συνοπτικά, το Σωματείο εκφράζει την έντονη διαμαρτυρία του για την κατάσταση που διαμορφώνεται στους χώρους δουλειάς και για την απαράδεκτη πίεση που δέχονται καθημερινά οι εργαζόμενοι. Τα τμήματα δεν διαθέτουν το απαραίτητο ανθρώπινο δυναμικό, με αποτέλεσμα ο φόρτος εργασίας να αυξάνεται, οι ρυθμοί να εντατικοποιούνται και η πίεση στους εργαζόμενους να γίνεται καθημερινά μεγαλύτερη
!?!?!?!?!?!?!?!?!?!?!?!?!?!?!?!?!?!?!?!?!?
No comments:
Post a Comment