Το ρόδο Ομάρ Καγιάμ Τα ρουμπαγιάτ

Τὸ ρόδο –ἰδές! – τὰ φύλλα του, ποῦ μισανοίγει πάλι, -προβαίνω, λέει, χαρμόσυνο στῆς φύσης τὴν ἀγκάλη! –

Ἀπ᾿ τὴ σακκούλα μου όλο μου βγάζω τὸ θησαυρό, καὶ μέσα στὸν ὀλάνθιστο τὸν κῆπο τὸν σκορπώ.