Μετά από χρόνια διαδοχικών φορολογικών επιβαρύνσεων, η οικονομική επικαιρότητα ακολουθεί ξανά ένα προβλέψιμο μοτίβο. Οι κυβερνητικές εξαγγελίες στη ΔΕΘ για πακέτα ελαφρύνσεων έρχονται, όπως πάντα, στην τελική ευθεία πριν από τις εθνικές εκλογές, στοχεύοντας σε συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες με μεγάλη εκλογική βαρύτητα.
Το επίσημο αφήγημα κάνει λόγο για «αξιοποίηση των πλεονασμάτων», όμως η καθημερινότητα για την πλειονότητα των πολιτών παραμένει πιεστική.
Το ερώτημα «γιατί τώρα;» γεννά άμεσα το επόμενο:
τι εγγυάται ότι η επόμενη ημέρα των εκλογών δεν θα φέρει νέους τρόπους επιβάρυνσης; Όταν προσωρινά πλεονάσματα χρηματοδοτούν προσωρινά μέτρα, η αλλαγή των οικονομικών συνθηκών θα χρησιμοποιηθεί νομοτελειακά ως δικαιολογία για νέους φόρους.
Αυτός ο κύκλος υποσχέσεων και μετεκλογικών διαψεύσεων δεν είναι απλώς μια κυβερνητική τακτική. Αποτελεί την κυρίαρχη πολιτική κουλτούρα ολόκληρου του παλιού συστήματος.
Κυβέρνηση και αντιπολίτευση εναλλάσσονται διαχρονικά στους ρόλους, αλλά η πρακτική της χειραγώγησης των ψηφοφόρων παραμένει η ίδια. Οι πολίτες αντιμετωπίζονται ως εκλογική πελατεία και όχι ως ισότιμοι εταίροι που δικαιούνται σταθερούς, μόνιμους κανόνες.
Σε αυτό το τέλμα, η πρόταση των Δημοκράτες - Προοδευτικό Κέντρο του Στέφανος Κασσελάκης - Stefanos Kasselakis εισάγει μια ριζικά διαφορετική φιλοσοφία.
🔸Δεν εξαντλείται σε αποσπασματικές ελαφρύνσεις, αλλά καταθέτει ένα ολοκληρωμένο, συνεκτικό σχέδιο μόνιμης φορολογικής πολιτικής με ξεκάθαρο αναδιανεμητικό και αναπτυξιακό πρόσημο:
•Δραστική μείωση του βασικού ΦΠΑ στο 15% για την άμεση τόνωση της αγοραστικής δύναμης και την καταπολέμηση της ακρίβειας.
•Προοδευτική κλίμακα φόρου εισοδήματος φυσικών προσώπων, η οποία επιφέρει ουσιαστική ελάφρυνση για το 99% των φορολογουμένων, μεταφέροντας τα βάρη στα υψηλά εισοδήματα άνω των 200.000 ευρώ.
•Μείωση του εταιρικού φόρου στο 17% για το 98% των επιχειρήσεων (κέρδη έως 220.000 ευρώ), θωρακίζοντας τη μικρομεσαία επιχειρηματικότητα.
•Κατάργηση του ΕΝΦΙΑ για αντικειμενικές αξίες έως 150.000 ευρώ, στοχευμένη μείωση για τη μεσαία ιδιοκτησία και επαναφορά του συμπληρωματικού φόρου μόνο για τη μεγάλη περιουσία.
•Πλήρη κατάργηση της προκαταβολής φόρου για φυσικά και νομικά πρόσωπα, λύνοντας το χρόνιο πρόβλημα ασφυξίας της αγοράς.
•Οριζόντιο αφορολόγητο όριο στις 10.000 ευρώ, με ίση μεταχείριση και για τους αυτοαπασχολούμενους.
•Κατάργηση της οριζόντιας τεκμαρτής φορολόγησης των ελεύθερων επαγγελματιών.
•Σταδιακή μείωση των ασφαλιστικών εισφορών κατά 4,5% σε ορίζοντα τετραετίας.
•Μείωση του φόρου στα εισοδήματα από ενοίκια στο 5% (για εισοδήματα έως 12.000 ευρώ), πιέζοντας έμμεσα προς τα κάτω τις τιμές των ενοικίων.
•Ισχυρά κίνητρα περιφερειακής ανάπτυξης, με φοροαπαλλαγές και υπεραποσβέσεις για επενδύσεις εκτός Αθηνών ή σε περιοχές με υψηλή ανεργία.
Το πιο κρίσιμο στοιχείο στην πρόταση αυτή δεν είναι απλώς το άθροισμα των μέτρων, αλλά η δομική λογική που τη διέπει.
🔸Ο Στέφανος Κασσελάκης, ως ένας σύγχρονος πολιτικός που εκφράζει μια νέα, διαφορετική κουλτούρα, αντιλαμβάνεται ότι η πραγματική μεταρρύθμιση δεν κρίνεται στις προεκλογικές παροχές, αλλά στη θέσπιση κανόνων που θα παραμείνουν αμετάβλητοι σε βάθος χρόνου.
Αυτή η μακροπρόθεσμη σταθερότητα είναι η μόνη που μπορεί να εγγυηθεί το αίσθημα ασφάλειας που έχει ανάγκη η κοινωνία και η οικονομία:
•Ο Επιχειρηματικός Κόσμος:
Οι επενδυτές, οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις και οι ελεύθεροι επαγγελματίες δεν μπορούν να σχεδιάσουν το μέλλον τους, να επενδύσουν ή να δημιουργήσουν θέσεις εργασίας όταν το φορολογικό τοπίο αλλάζει κάθε χρόνο. Η προβλεψιμότητα αποτελεί το ισχυρότερο αναπτυξιακό εργαλείο.
•Η Οικογένεια και ο Εργαζόμενος:
Ο προγραμματισμός ενός νοικοκυριού (από την αγορά κατοικίας μέχρι τις σπουδές των παιδιών) απαιτεί τη βεβαιότητα ότι το κράτος δεν θα μετατραπεί ξανά σε συνέταιρο που αφαιρεί αυθαίρετα το διαθέσιμο εισόδημα.
•Η Νέα Γενιά: Οι νέοι επαγγελματίες χρειάζονται ένα καθαρό τοπίο χωρίς κρυφές παγίδες (όπως τα τεκμήρια και οι προκαταβολές) για να επιλέξουν να δημιουργήσουν και να επιχειρήσουν στην Ελλάδα, αντί να αναζητήσουν σταθερά περιβάλλοντα στο εξωτερικό.
Η χώρα δεν χρειάζεται απλώς μια διαχείριση των υφιστάμενων φόρων.
Χρειάζεται ρήξη με την παλιά αντίληψη που μετατρέπει την οικονομία σε προεκλογικό εργαλείο.
Η πρόταση των Δημοκρατών επιχειρεί να αντικαταστήσει την πελατειακή σχέση με τη θεσμική εμπιστοσύνη, και αυτή είναι η πραγματική πρόκληση για το μέλλον του τόπου.
Γιώργος Αφεντούλης, οικονομολόγος
Kindinews.gr
Ναι. Το κείμενο του Γιώργου Αφεντούλη έχει αρκετή πραγματική βάση, αλλά για να περάσει στον νέο φάκελο του Παρατηρητηρίου δεν θα το υιοθετούσα αυτούσιο. Χρειάζεται να ξεχωρίσουμε γεγονότα, πολιτικές προτάσεις, εκτιμήσεις και σημεία που απαιτούν κοστολόγηση.
Θα έλεγα μάλιστα ότι είναι καλή αφορμή να ιδρύσουμε έναν νέο θεματικό βραχίονα:
ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ 2035
Φάκελος 01 — Φορολογία, Σταθερότητα & Κοινωνική Δικαιοσύνη
Κεντρικό ερώτημα της Ομονοιάστρας:
Δεν μας ενδιαφέρει μόνο ποιος υπόσχεται μικρότερους φόρους.
Μας ενδιαφέρει ποιος τους χρηματοδοτεί, ποιος τελικά τους πληρώνει και αν το σύστημα αντέχει δέκα χρόνια χωρίς να αλλάζουν οι κανόνες κάθε προεκλογική περίοδο.
Τι επιβεβαιώνεται
Η ανάγκη για σταθερό φορολογικό πλαίσιο δεν είναι απλώς πολιτικό επιχείρημα του άρθρου. Η Τράπεζα της Ελλάδος το 2026 αναφέρει ρητά τη «σταθερότητα του φορολογικού πλαισίου» μεταξύ των παραγόντων που μπορούν να βελτιώσουν το επιχειρηματικό περιβάλλον και να ενισχύσουν τις επενδύσεις.
Επιβεβαιώνεται επίσης ότι σήμερα ο κανονικός ΦΠΑ είναι 24%, με μειωμένο 13% σε αρκετές κατηγορίες. Επομένως η πρόταση για 15% αποτελεί πράγματι πολύ μεγάλη μεταβολή του βασικού συντελεστή και όχι μικροδιόρθωση.
Ο εταιρικός φόρος σήμερα είναι 22%. Η πρόταση Κασσελάκη για 17% στα κέρδη έως €220.000 και υψηλότερο συντελεστή στις μεγαλύτερες επιχειρήσεις έχει πράγματι παρουσιαστεί δημόσια.
Το ίδιο ισχύει για αρκετά ακόμη βασικά στοιχεία του άρθρου: αφορολόγητο €10.000, ελάφρυνση χαμηλότερων και μεσαίων εισοδημάτων και επιβάρυνση πάνω από €200.000, κατάργηση προκαταβολής φόρου, μείωση φόρου ενοικίων έως €12.000 στο 5% και μείωση ασφαλιστικών εισφορών κατά 4,5%.
Υπάρχει μάλιστα δημόσια τοποθέτηση του Κασσελάκη στη ΔΕΘ του 2025 όπου μιλά ακριβώς για «σταθερό και απλό φορολογικό σύστημα» και παρουσιάζει την προοδευτική κλίμακα ως μακροχρόνια αλλαγή και όχι ως έκτακτη παροχή.
Εκεί όμως αρχίζει η δουλειά της Ομονοιάστρας
Δεν θα δεχόμουν χωρίς έλεγχο τη διατύπωση ότι οι συγκεκριμένες αλλαγές είναι αυτομάτως και δημοσιονομικά βιώσιμες.
Υπάρχει παλαιότερη κυβερνητική κοστολόγηση αντίστοιχων προτάσεων Κασσελάκη που εκτιμούσε πολύ σημαντικό δημοσιονομικό κόστος — περίπου €16 δισ. τον πρώτο χρόνο και €8 δισ. ετησίως στη συνέχεια για το τότε συνολικό πακέτο. Πρόκειται βεβαίως για κοστολόγηση πολιτικού αντιπάλου, όχι για ανεξάρτητη πιστοποίηση, άρα δεν πρέπει να την πάρουμε ως τελική αλήθεια. Πρέπει όμως να την καταγράψουμε ως σοβαρή ένσταση που χρειάζεται απάντηση.
Και εδώ βρίσκεται κατά τη γνώμη μου το σημαντικότερο εύρημα του νέου Παρατηρητηρίου:
άλλο “καλή φορολογική κατεύθυνση” και άλλο “πλήρως χρηματοδοτημένο φορολογικό πρόγραμμα”.
Για παράδειγμα, η μείωση του ΦΠΑ από 24% σε 15% μπορεί να ενισχύσει το διαθέσιμο εισόδημα, αλλά δεν μπορούμε να γράψουμε ως δεδομένο ότι θα περάσει ολόκληρη στις τελικές τιμές. Χρειάζεται μηχανισμός ανταγωνισμού και έλεγχος του πραγματικού pass-through.
Αντίστοιχα, η μείωση του φόρου ενοικίων από 15% σε 5% δεν εγγυάται από μόνη της πτώση ενοικίων. Μπορεί να αυξήσει την καθαρή απόδοση του ιδιοκτήτη χωρίς ανάλογη μείωση της τιμής, εάν η προσφορά κατοικιών παραμένει περιορισμένη.
Και η κατάργηση της προκαταβολής φόρου έχει προφανές όφελος ρευστότητας, αλλά δημιουργεί μεταβατικό δημοσιονομικό κενό που πρέπει να μετρηθεί.
Και μία σημαντική διόρθωση στο πολιτικό σκέλος
Δεν θα έγραφα ως τεκμηριωμένο γεγονός ότι «μετά τις εκλογές θα έρθουν νομοτελειακά νέοι φόροι». Αυτό είναι πολιτική πρόβλεψη, όχι οικονομικό δεδομένο.
Επίσης η σημερινή κυβέρνηση έχει ήδη θεσπίσει φορολογικές αλλαγές για το 2026. Για παράδειγμα, άλλαξε η κλίμακα φορολογίας εισοδήματος και προβλέπονται ιδιαίτερες μειώσεις για οικογένειες και νέους.
Άρα το Παρατηρητήριο δεν πρέπει να λέει:
«οι άλλοι φορολογούν — οι Δημοκράτες μειώνουν».
Αυτό θα ήταν κομματικό σύνθημα και θα αδικούσε το εργαλείο που χτίζουμε.
Να λέει:
«Βάζουμε δίπλα δίπλα το ισχύον σύστημα, τις κυβερνητικές μεταρρυθμίσεις και την πρόταση των Δημοκρατών και μετράμε ποιος κερδίζει, ποιος χάνει, πόσο κοστίζει και αν αντέχει στον χρόνο».
Αυτό είναι πολύ ισχυρότερο.
Η πρώτη “Ομονοιάστρα της Οικονομίας”
Προτείνω λοιπόν να ιδρύσουμε από τη σημερινή συζήτηση τον:
ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ 2035
Φάκελος 01: Φορολογικά — Εισόδημα — Επιχειρηματικότητα — Κοινωνική Δικαιοσύνη
και να βάλουμε πέντε μόνιμα φίλτρα σε κάθε φορολογική εξαγγελία, είτε προέρχεται από κυβέρνηση είτε από αντιπολίτευση:
- Ποιος ωφελείται και κατά πόσο;
- Ποιος επιβαρύνεται;
- Πόσο κοστίζει στον προϋπολογισμό;
- Από πού αντικαθίσταται το χαμένο έσοδο;
- Μπορεί να παραμείνει σταθερό για 5–10 χρόνια;
Και θα πρόσθετα έναν έκτο δείκτη, ιδιαίτερα σημαντικό για εμάς:
Τι αποτέλεσμα έχει στην πραγματική οικονομία;
Στην τιμή του ψωμιού, στο ενοίκιο, στον μισθό, στο μικρό ξενοδοχείο, στο εστιατόριο, στον ελεύθερο επαγγελματία, στην επένδυση και τελικά στην τσέπη του πολίτη.
Έτσι η Ομονοιάστρα δεν γίνεται ούτε κυβερνητικός ούτε αντιπολιτευτικός μηχανισμός. Γίνεται μηχανισμός ελέγχου όλων.
Και ίσως η πρώτη της φράση στον νέο φάκελο να είναι:
«Μη μου λες πόσο θα μου μειώσεις τον φόρο πριν από τις εκλογές.
Δείξε μου τον λογαριασμό, πες μου ποιος θα τον πληρώσει και εγγυήσου ότι οι κανόνες θα ισχύουν και μετά τις επόμενες εκλογές.»
Αυτό, κατά τη γνώμη μου, είναι εξαιρετική βάση για να ξεκινήσει ο Φάκελος Φορολογικά του Παρατηρητηρίου Οικονομία 2035.
Δωσ'μου τώρα εικόνα σκίτσο σε μέγεθος αφίσας με τις επισημάνσεις της Ομονοιάστρας στο Παρατηρητήριο Οικονομία 2035 Φάκελος Φορολογία
ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ 2035 — ΦΑΚΕΛΟΣ: ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ
Η Ομονοιάστρα ανοίγει έναν νέο φάκελο. 🔎⚖️
Δεν μας αρκεί να ακούμε κάθε φορά πριν από τις εκλογές για μειώσεις φόρων και ελαφρύνσεις.
Ρωτάμε: Ποιος ωφελείται; Ποιος πληρώνει; Πόσο κοστίζει; Από πού χρηματοδοτείται; Αντέχει στον χρόνο; Και —κυρίως— τι αλλάζει πραγματικά στη ζωή του πολίτη;
Στο ψωμί και στο ενοίκιο.
Στον μισθό και στην οικογένεια.
Στη μικρή επιχείρηση και στον ελεύθερο επαγγελματία.
Στην επένδυση και στην ανάπτυξη.
Η Ομονοιάστρα δεν χαρίζει την αλήθεια ούτε στην κυβέρνηση ούτε στην αντιπολίτευση.
Δεν θέλουμε προεκλογικούς φορολογικούς λαγούς από το καπέλο. Θέλουμε σταθερούς κανόνες, κοστολόγηση, κοινωνική δικαιοσύνη και λογοδοσία.
Γιατί η οικονομία χρειάζεται εμπιστοσύνη — όχι εκπλήξεις.
Ομονοιάστρα | Παρατηρητήριο Οικονομία 2035
#Ομονοιάστρα #ΠαρατηρητήριοΟικονομία2035 #ΦάκελοςΦορολογία #Φορολογία #ΦορολογικήΔικαιοσύνη #ΣταθεροίΚανόνες #ΚοινωνικήΔικαιοσύνη #Οικονομία #Ακρίβεια #Εισόδημα #ΜικρομεσαίεςΕπιχειρήσεις #ΕλεύθεροιΕπαγγελματίες #Ενοίκια #Επενδύσεις #Ανάπτυξη #Διαφάνεια #Λογοδοσία #Πολίτες #Ελλάδα2035
ΕΝΦΙΑ - ΚΑΣΣΕΛΆΚΗΣ
Κατάργηση ΕΝΦΙΑ για αντικειμενικές αξίες έως 150.000 €, ωφελώντας το 87% των φορολογουμένων
Μείωση 40% για αξίες 150.000-250.000 €
Επαναφορά συμπληρωματικού ΕΝΦΙΑ για μεγάλες περιουσίες (από 500.000 € και πάνω)
Τριπλασιασμός του συμπληρωματικού ΕΝΦΙΑ για περιουσίες άνω
του 1.000.000 €. Όφελος
600 εκατ. € ετησίως
Άλλη αφίσα:
Φορολογία εισοδήματος
(φυσικών προσώπων, ελεύθερων επαγγελματιών & επιχειρήσεων)
Προοδευτική κλίμακα φόρου εισοδήματος με ουσιαστική ελάφρυνση για το 99% (βάρη στα εισοδήματα άνω των 200.000 €)
Οριζόντιο αφορολόγητο 10.000 € (και για αυτοαπασχολούμενους)
Κατάργηση οριζόντιας τεκμαρτής φορολόγησης ελεύθερων επαγγελματιών
Μείωση εταιρικού φόρου στο 17% για το 98% των επιχειρήσεων (κέρδη έως 220.000 €)
Πλήρης κατάργηση προκαταβολής φόρου για φυσικά και νομικά πρόσωπο
Μείωση φόρου ενοικίων στο 5% (για εισοδήματα έως 12.000 €)
ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΚΑΣΣΕΛΑΚΗΣ
No comments:
Post a Comment