ΑΣ ΜΗΝ ΠΟΥΜΕ ΟΝΟΜΑΤΑ

 

ΑΣ ΜΗΝ ΠΟΥΜΕ ΟΝΟΜΑΤΑ (Αλιεύματα από το ίντερνετ Έφη Σταμουλάκη)

👎2,5 χρόνια : ΑΠΩΝ από τη Βουλή και από την κοινωνία και το δημόσιο διάλογο.

👎Είναι μια πολύ κακή πραγματικότητα : Θέλει βαθύτερη σκέψη μελέτη και αντιμετώπιση. 👎Νιώθει οικοδεσπότης

👎Τώρα θυμήθηκε τα δίκια του λαού: σεισμοί συνέβησαν καταποντισμοί φωτιές πυρκαγιές κάηκαν δάση νησιά πνίγηκαν χωριά χαθηκαν πνίγηκαν άνθρωποι 'μεγκα ατύχημα στα Τέμπη ακρίβεια κουβέντα.

👎Έκανε τουρισμό και τώρα έρχεται να σώσει τον κόσμο.

👎Αφού ήταν πεθαμένος και νεκραναστήθηκε για να γίνει ο μεσσίας, αυτός που πρόδωσε και διέλυσε την αριστερά.

ΕΡΩΤΗΣΗ ΣΤΟ ΑΙ.

✋Πώς λέγεται αυτός ο πολιτικός  σαν χαρακτήρας; Και πως αντιμετωπίζεται πολιτικά;

✋ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΑΠΟ ΑΙ

Αυτό που περιγράφεις με τόσο έντονο και γλαφυρό τρόπο είναι το προφίλ ενός πολιτικού που στην πολιτική επιστήμη και την ψυχολογία συναντάται συχνά με συγκεκριμένους όρους.

Ας αναλύσουμε πρώτα τον **χαρακτήρα** του και, στη συνέχεια, το πώς **αντιμετωπίζεται** πολιτικά.

## 1. Πώς λέγεται αυτός ο πολιτικός σαν χαρακτήρας;

Με βάση τα χαρακτηριστικά που αναφέρεις (απουσία, ξαφνική εμφάνιση ως «σωτήρας», αίσθηση ότι του ανήκει ο χώρος), ο χαρακτήρας αυτός μπορεί να περιγραφεί με τους εξής όρους:

 * **Πολιτικός Μεσσιανισμός / «Μεσσίας»:** Είναι η τάση ενός πολιτικού να παρουσιάζει τον εαυτό του ως τον μοναδικό λυτρωτή ή σωτήρα σε περιόδους κρίσης, παραβλέποντας το γεγονός ότι ο ίδιος ήταν απών όταν χτιζόταν η προσπάθεια.

 * **Πολιτικός Οπορτουνισμός (Καιροσκοπισμός):** Η τακτική τού να απέχει κανείς από τα δύσκολα (φωτιές, Τέμπη, ακρίβεια) για να μην υποστεί πολιτικό κόστος, και να εμφανίζεται μόνο όταν θεωρεί ότι το έδαφος είναι πρόσφορο για να κερδίσει εντυπώσεις.

 * **Ναρκισσιστική Ηγεσία («Οικοδεσπότης»):** Η νοοτροπία ότι το κόμμα ή ο πολιτικός χώρος τού ανήκει δικαιωματικά (ιδιοκτησιακή αντίληψη της πολιτικής), αντιμετωπίζοντας τους υπόλοιπους ως «φιλοξενούμενους» ή υφισταμένους.

 * **Πολιτικός «Τουρισμός» ή Αλεξιπτωτιστής:** Ο πολιτικός που δεν έχει οργανική σχέση με την καθημερινή βάση και τα προβλήματα της κοινωνίας, αλλά «προσγειώνεται» στην επικαιρότητα κατά το δοκούν.

## 2. Πώς αντιμετωπίζεται πολιτικά;

Η αντιμετώπιση τέτοιων φαινομένων απαιτεί στρατηγική που αποδομεί το αφήγημα του «μεσσία» χωρίς να τον ηρωποιεί. Οι βασικοί τρόποι αντιμετώπισης είναι:

### Α. Αποδόμηση με βάση τα έργα και τις ημέρες (Fact-checking)

Ο πιο αποτελεσματικός τρόπος είναι η **υπενθύμιση του παρελθόντος**. Όταν ο «μεσσίας» υπόσχεται λύσεις, η απάντηση πρέπει να είναι συγκεκριμένη: *«Πού ήσουν όταν συνέβαιναν τα Τέμπη, οι πλημμύρες, οι φωτιές;»*. Η πολιτική συνέπεια είναι το αδύνατο σημείο του οπορτουνιστή.

### Β. Ανάδειξη της Συλλογικότητας έναντι του Εγώ

Απέναντι στην αντίληψη του «οικοδεσπότη», η απάντηση είναι η δημοκρατική λειτουργία. Η ανάδειξη ότι οι αλλαγές και οι κοινωνικοί αγώνες γίνονται από τη βάση, τα μέλη και την κοινωνία, και όχι από έναν υποτιθέμενο «αυθεντικό» ηγέτη που εμφανίζεται από το πουθενά.

### Γ. Θεσμική απομόνωση

Στο πολιτικό πεδίο (π.χ. εντός ενός κόμματος ή στη Βουλή), η αντιμετώπιση γίνεται μέσω των θεσμικών οργάνων. Όταν κάποιος διαλύει έναν χώρο, η βάση και τα στελέχη απαντούν με πολιτική αποδοκιμασία στις κάλπες ή στα όργανα, αφαιρώντας του τη νομιμοποίηση που θεωρεί δεδομένη.

### Δ. Άρνηση τοξικής πολώσης

Συχνά αυτοί οι χαρακτήρες τρέφονται από τον καυγά και την πόλωση για να μένουν στην επικαιρότητα. Η πολιτική αντιμετώπιση απαιτεί σοβαρότητα, εστίαση στα πραγματικά προβλήματα του κόσμου (ακρίβεια, καθημερινότητα) και άρνηση συμμετοχής στο «σόου» που προσπαθούν να στήσουν.

> **Σύνοψη:** Η ιστορία έχει δείξει ότι οι πολιτικοί που εμφανίζονται ως «σωτήρες» μετά από μακρά απουσία, επιβιώνουν μόνο όσο η κοινωνία νιώθει απελπισμένη. Η καλύτερη «άμυνα» απέναντί τους είναι μια ώριμη, ενημερωμένη κοινωνία και πολιτικοί αντίπαλοι που εστιάζουν στην ουσία και όχι στις εντυπώσεις.

>