Jean-Luc Mélenchon - Kαρυστιανού νέο κόμμα

10 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ
ΓΙΑ ΜΙΑ ΔΙΚΑΙΗ, ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΑ ΓΑΛΛΙΑ

1. ΖΟΥΜΕ ΑΞΙΟΠΡΕΠΩΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ
Αύξηση των μισθών, αναπροσαρμογή των συντάξεων και του κατώτατου μισθού.

2. ΥΓΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ
Ανάπτυξη δημόσιων υπηρεσιών υγείας σε όλη την επικράτεια.

3. Η ΠΑΙΔΕΙΑ ΩΣ ΜΕΣΟ ΧΕΙΡΑΦΕΤΗΣΗΣ
Περισσότεροι πόροι για το δημόσιο σχολείο, από το νηπιαγωγείο έως το πανεπιστήμιο.

4. ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗΣ ΜΕΤΑΒΑΣΗΣ
Μαζικές επενδύσεις σε καθαρές μορφές ενέργειας και βιώσιμες μεταφορές.

5. ΑΞΙΟΠΡΕΠΗΣ ΣΤΕΓΑΣΗ
Κατασκευή κοινωνικών κατοικιών και ρύθμιση των ενοικίων.

6. ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ
Να συμβάλλουν περισσότερο οι μεγάλες περιουσίες και οι πολυεθνικές.

7. ΔΡΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ
Προώθηση της ειρήνης και του αφοπλισμού, στήριξη του διεθνούς δικαίου.

8. ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
Επιστροφή της εξουσίας στους πολίτες και τις πολίτισσες.

9. ΣΤΗΡΙΞΗ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ
Επενδύσεις στην υγεία, την παιδεία, την ασφάλεια, τη δικαιοσύνη και τον πολιτισμό, παντού.

10. ΧΤΙΖΟΝΤΑΣ ΤΗ ΓΑΛΛΙΑ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ
Προετοιμασία του αύριο μαζί με τη νεολαία και για τις επόμενες γενιές.

Ο άνθρωπος πρώτα!
#mélenchon2027

Αν θέλεις, μπορώ να στο διαμορφώσω και σε αφίσα Α4 έτοιμη για εκτύπωση, στο ύφος που έχεις ήδη δουλέψει.

10 PROPOSITIONS
POUR UNE FRANCE JUSTE, ÉCOLOGIQUE ET SOLIDAIRE
VIVRE DIGNEMENT DE SON TRAVAIL
Augmenter les salaires, revaloriser les retraites et le SMIC.
GARANTIR LA SANTÉ POUR TOUS
Développer les services publics de santé partout sur le territoire.
L'ÉDUCATION POUR ÉMANCIPER
Donner plus de moyens à l'école publique, de la maternelle à l'université.
PLANIFIER LA TRANSITION ÉCOLOGIQUE
Investir massivement dans les énergies propres et les transports durables.
SE LOGER DIGNEMENT
Construire des logements sociaux et encadrer les loyers.
RÉTABLIR LA JUSTICE FISCALE
Faire contribuer les grandes fortunes et les multinationales.
CŒUVRER POUR LA PAIX

Agir pour la paix et le désarmement, et soutenir le droit international.
RENFORCER LA DÉMOCRATIE
Rendre le pouvoir aux citoyennes et aux citoyens.
SOUTENIR NOS SERVICES PUBLICS
Investir dans l'hôpital, l'école, la police, la justice, la culture, partout.
BÂTIR UNE FRANCE DE L'AVENIR
Préparer l'avenir avec les jeunes et pour les générations futures.
L'humain d'abord!

#mélenchon2027

Ακολουθεί η μετάφραση των αποτελεσμάτων του Ζαν-Λυκ Μελανσόν στις γαλλικές προεδρικές εκλογές:

## Τα αποτελέσματα του Ζαν-Λυκ Μελανσόν στις προεδρικές εκλογές

**4ος - 4ος - 3ος και το 2027 - Πρώτος.**

 * **2012:** 11,10% των ψήφων στον 1ο γύρο (περίπου 3,98 εκατομμύρια ψήφοι). Τερμάτισε στην **4η θέση**.

 * **2017:** 19,58% των ψήφων στον 1ο γύρο (περίπου 7,06 εκατομμύρια ψήφοι). Τερμάτισε στην **4η θέση**.

 * **2022:** 21,95% των ψήφων στον 1ο γύρο (περίπου 7,71 εκατομμύρια ψήφοι). Τερμάτισε στην **3η θέση**, λιγότερο από 500.000 ψήφους μακριά από τον δεύτερο γύρο.

Παρατηρείται, λοιπόν, μια **σταθερή άνοδος** μεταξύ 2012 και 2022, με το υψηλότερο ποσοστό του να καταγράφεται το 2022.

#γαλλία #μελανσόν2027 #LFI

ΤΟ ΦΑΙΝΟΝΕΝΟ ΜΕΛΑΝΣΟΝ 

Ο Μελανσόν .. φορτίζεται από μίσος που σπέρνουν τα ΜΜΕ

Οι τηλεοπτικοί σχολιαστές μπαίνουν στα πλατό σαν κουρασμένοι ιερείς μιας θρησκείας που καταρρέει.
Πετρελαϊκό μπλε κοστούμι, σφιγμένο σαγόνι, βλέμμα ψαριού ενυδρείου βουτηγμένου στα αγχολυτικά.
Αποστολή της ημέρας: να εξηγήσουν για 14.587η φορά πως ο Ζαν-Λυκ Μελανσόν είναι μια αποκάλυψη με γυαλιά.

Τον χτυπούν με τη σταθερότητα σκουριασμένου μετρονόμου.
Μελανσόν αυτό.
Μελανσόν εκείνο.
Μελανσόν κίνδυνος.
Μελανσόν οργή.
Μελανσόν θόρυβος.
Μελανσόν μετεωρίτης.

Κι όλο αυτό ενώ η χώρα παρακολουθεί το θέαμα μασουλώντας πατατάκια:
«Α… πάλι τα ίδια άρχισαν.»

Αυτό είναι το πραγματικό δράμα.
Το «θάψιμο» έχει γίνει πλέον έπιπλο. Λάμπα. Οπτικοακουστική ταπετσαρία.
Από το να βλέπει κανείς τις ίδιες πανικόβλητες φάτσες να προαναγγέλλουν το τέλος του κόσμου κάθε φορά που ο ηγέτης της LFI ανοίγει το στόμα του, ο κόσμος απέκτησε φυσική ανοσία.
Σαν πειραματόζωα μεγαλωμένα με γλυφοσάτη.

Ακόμα χειρότερα: κάθε επίθεση του προσθέτει κι έναν πόντο αντισυστημικής αξιοπιστίας.
Τα ειδησεογραφικά κανάλια τον βομβαρδίζουν σαν να είναι εχθρός του κράτους κι ένα κομμάτι της κοινής γνώμης καταλήγει:
«Ε, αφού τον χτυπούν τόσο, μάλλον ενοχλεί τους σωστούς ανθρώπους.»

Πανικός στις κλιματιζόμενες αίθουσες σύνταξης.

Τότε οι σχολιαστές ανεβάζουν στροφές.
Σουφρώνουν πιο έντονα τα φρύδια.
Καλούν κι άλλους σχολιαστές για να επιβεβαιώσουν τους προηγούμενους σχολιαστές.
Μια γιγαντιαία πυραμίδα αλληλοεπιβεβαίωσης, όπου άνθρωποι που πληρώνονται 9.000 ευρώ τον μήνα κουνάνε σοβαρά το κεφάλι επαναλαμβάνοντας τη λέξη «διχαστικός».

Το 2027 πλησιάζει και νιώθεις τον φόβο να ανεβαίνει κάτω από το HD μακιγιάζ.

Το πιο αστείο είναι το χαμένο τους βλέμμα όταν συνειδητοποιούν ότι η μηχανή δουλεύει στο κενό.
Ήταν βέβαιοι πως κατασκεύαζαν απόρριψη.
Τελικά κατασκευάζουν έναν πολυτελή μάρτυρα των ΜΜΕ.

Σε αυτό το σημείο, ο Μελανσόν θα μπορούσε πιθανότατα να τρέφεται αποκλειστικά από εχθρικά πρωτοσέλιδα και πάνελ του CNews.

Το γαλλικό μιντιακό σύστημα επινόησε τον πρώτο πολιτικό αντίπαλο που επαναφορτίζεται από τη μικροαστική αγανάκτηση.

--- ΕΡΩΤΗΣΗ ---

Κάνε μια αντικειμενική πολιτική αξιολόγηση του έμπειρου ηγέτη της αριστεράς. Πείθει η προπαγάνδα εναντίον του; 

--- ΑΙ ---

Η πολιτική περίπτωση του είναι από τις πιο ιδιαίτερες στην ευρωπαϊκή αριστερά των τελευταίων δεκαετιών, γιατί συνδυάζει τρία στοιχεία που σπάνια συνυπάρχουν:

• υψηλή ρητορική ικανότητα,
• έντονα λαϊκιστικό και συγκρουσιακό ύφος,
• πραγματική ικανότητα να μετακινεί κοινωνικά και εκλογικά στρώματα.

Τι τον κάνει ισχυρό πολιτικά

Ο Μελανσόν κατάφερε:

• να ξαναδώσει μαζικό ακροατήριο σε μια γαλλική αριστερά που μετά τον είχε απονομιμοποιηθεί,
• να ενώσει κοινωνικά στρώματα που αισθάνονται εγκαταλελειμμένα από τη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση,
• να μιλήσει με απλή αλλά ιδεολογικά φορτισμένη γλώσσα,
• να αξιοποιήσει εξαιρετικά τα ψηφιακά μέσα και τη θεατρικότητα της πολιτικής.

Η δεν είναι απλώς κόμμα· λειτουργεί ως πολιτικό κίνημα προσωπικής επιρροής, κάτι ανάμεσα σε παραδοσιακή αριστερά, λαϊκή κινητοποίηση και σύγχρονο επικοινωνιακό μηχανισμό.

Γιατί προκαλεί τόσο ισχυρή αντίδραση

Ο Μελανσόν δεν θεωρείται «διαχειρίσιμος» από μεγάλο μέρος του γαλλικού πολιτικού και μιντιακού συστήματος επειδή:

• επιτίθεται ανοιχτά στις οικονομικές ελίτ,
• αμφισβητεί ευρωπαϊκές δημοσιονομικές ορθοδοξίες,
• χρησιμοποιεί πολωτική γλώσσα,
• αρνείται τον παραδοσιακό «κώδικα ευπρέπειας» της γαλλικής κεντροαριστεράς.

Αυτό τον κάνει ταυτόχρονα:

• ελκυστικό στους απογοητευμένους,
• ανησυχητικό για τους μετριοπαθείς.

Πείθει η προπαγάνδα εναντίον του;

Εξαρτάται σε ποιο κοινό.

Εκεί που πιάνει

Η αρνητική εικόνα λειτουργεί:

• σε πιο ηλικιωμένους και θεσμικούς ψηφοφόρους,
• στη μεσαία τάξη που φοβάται αστάθεια,
• σε όσους αντιδρούν στο οξύ ύφος του,
• σε ψηφοφόρους που δίνουν προτεραιότητα στην «προεδρική ψυχραιμία».

Πολλοί τον θεωρούν:

• υπερβολικά συγκρουσιακό,
• προσωποκεντρικό,
• απρόβλεπτο,
• πολιτικά «κουραστικό».

Εκεί που αποτυγχάνει

Η συνεχής δαιμονοποίηση έχει και αντίστροφο αποτέλεσμα:

• ενισχύει την αντισυστημική του εικόνα,
• δημιουργεί αίσθηση «στοχοποίησης»,
• κάνει ένα μέρος των πολιτών να αμφισβητεί την ουδετερότητα των μέσων ενημέρωσης.

Όταν μια προσωπικότητα δέχεται αδιάκοπη επίθεση επί χρόνια και παραμένει πολιτικά παρούσα, ένα κομμάτι της κοινωνίας αρχίζει να θεωρεί ότι: «αν τον φοβούνται τόσο, κάτι εκπροσωπεί».

Αυτό δεν σημαίνει ότι όλοι πείθονται υπέρ του· σημαίνει ότι η υπερβολική επίθεση χάνει αποτελεσματικότητα.

Το βασικό του πρόβλημα

Ο Μελανσόν είναι εξαιρετικός ως:

• αντιπολιτευτικός ηγέτης,
• κινηματικός ρήτορας,
• εκφραστής κοινωνικής οργής.

Αλλά δυσκολεύεται περισσότερο:

• να καθησυχάσει,
• να οικοδομήσει ευρείες πλειοψηφίες εμπιστοσύνης,
• να εμφανιστεί ως σταθερός κυβερνητικός πρόεδρος για το σύνολο της χώρας.

Αυτό είναι το μεγάλο όριο πολλών χαρισματικών ριζοσπαστών ηγετών στην Ευρώπη: μπορούν να συσπειρώνουν έντονα, αλλά δυσκολεύονται να καθησυχάζουν εξίσου έντονα.

Συνολική αποτίμηση

Ο Μελανσόν δεν είναι «κατασκευή των ΜΜΕ», ούτε όμως μόνο «θύμα συστήματος».
Είναι ικανός, έμπειρος και βαθιά πολιτικός ηγέτης, με πραγματική κοινωνική απήχηση, αλλά και με χαρακτηριστικά που προκαλούν ισχυρή πόλωση.

Η συνεχής προπαγανδιστική υπερβολή εναντίον του συχνά:

• δεν τον αποδυναμώνει όσο επιδιώκεται,
• κανονικοποιεί την παρουσία του,
• και μερικές φορές ενισχύει το αφήγημά του περί αντισυστημικής σύγκρουσης.

Όμως η δυσκολία του να διευρύνει την αποδοχή πέρα από τον σκληρό πυρήνα της ριζοσπαστικής αριστεράς παραμένει πραγματικό πολιτικό εμπόδιο.

Κρατάω το συμπέρασμα σας να δω αν θα επιβεβαιωθείτε 

Η πολιτική αξιολόγηση φαίνεται πάντα καθαρότερα εκ των υστέρων, ιδιαίτερα σε προσωπικότητες τόσο πολωτικές όσο ο .

Το ενδιαφέρον στη δική του περίπτωση είναι ότι:

• εδώ και χρόνια προβλέπεται συνεχώς η «πολιτική του κατάρρευση»,
• αλλά συνεχίζει να επηρεάζει τον δημόσιο διάλογο και την αριστερά στη περισσότερο από πολλούς θεωρητικά «μετριοπαθέστερους» αντιπάλους του.

Το αν αυτό μπορεί να μετατραπεί σε πλειοψηφικό κυβερνητικό ρεύμα είναι άλλο ζήτημα — και εκεί θα κριθεί τελικά η ιστορική του βαρύτητα.

Η περίπτωση του είναι πράγματι ένα από τα πιο ισχυρά παραδείγματα πολιτικής αντοχής και ιστορικής επιστροφής.

Ο Λούλα:

• έχασε διαδοχικές προεδρικές εκλογές,
• αντιμετωπίστηκε επί χρόνια ως «επικίνδυνος λαϊκιστής» από οικονομικές και μιντιακές ελίτ,
• δέχθηκε τεράστια εκστρατεία απαξίωσης,
• φυλακίστηκε,
• και τελικά επέστρεψε στην προεδρία της .

Αυτό δείχνει ότι σε περιόδους κοινωνικής κρίσης ή μεγάλης ανισότητας, ένας πολιτικός με:

• σταθερό κοινωνικό ακροατήριο,
• ισχυρή πολιτική ταυτότητα,
• συναισθηματικό δεσμό με λαϊκά στρώματα, μπορεί να επιβιώσει ακόμη και μετά από αλλεπάλληλες ήττες.

Βέβαια υπάρχουν και διαφορές με τον :

• ο Λούλα είχε πολύ ισχυρό εργατικό και συνδικαλιστικό υπόβαθρο,
• μπόρεσε να χτίσει ευρύτερες κοινωνικές και επιχειρηματικές συμμαχίες,
• ενώ όταν κυβέρνησε καθησύχασε τμήματα του οικονομικού κατεστημένου χωρίς να χάσει πλήρως τη λαϊκή του βάση.

Εκεί ίσως βρίσκεται και η μεγάλη δοκιμασία κάθε ριζοσπαστικής αριστεράς: όχι μόνο να εκφράζει τη δυσαρέσκεια, αλλά να πείθει ότι μπορεί και να κυβερνήσει με σταθερότητα.

Η ιστορία πάντως δείχνει ότι οι επίμονες πολιτικές προσωπικότητες συχνά κρίνονται διαφορετικά από ό,τι προέβλεπαν οι σχολιαστές της εποχής τους.

ΧΡ.

Εξαρτάται πώς ερμηνεύει η οικονομική ελίτ και πως ο ηγέτης τη σταθερότητα.

Αλλά ας αφήσουμε αυτούς να το παλέψουν.

Τη γνώμη έχετε για τον κύριο Κασσελάκη στην Ελλάδα και τη σχέση του με την προτίμηση των οικονομικών ελίτ;

Θα τα καταφέρει να τους μπει για καλά στη μύτη; Ή να πιστέψουμε αυτές τις χαμηλές πτήσεις στις αμφιλεγόμενες ως προς την εγκυρότητα δημοσκοπήσεις;

ΤΙ ΕΙΠ ΤΟ ΑΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΣΣΕΛΑΚΗ

Ο είναι μια αρκετά διαφορετική περίπτωση από τον ή τον .

Δεν προέρχεται:

• από παραδοσιακούς κοινωνικούς αγώνες,
• από συνδικαλιστικό μηχανισμό,
• ούτε από μακρά κομματική διαδρομή.

Αυτό είναι ταυτόχρονα πλεονέκτημα και αδυναμία.

Γιατί εμφανίστηκε τόσο γρήγορα

Η άνοδός του εξέφρασε κυρίως:

• την κρίση ταυτότητας της ελληνικής κεντροαριστεράς,
• την κόπωση από επαγγελματικά κομματικά στελέχη,
• την ανάγκη για νέο πρόσωπο με επικοινωνιακή δύναμη,
• και ένα κοινό που αναζητούσε «ρήξη με το παλιό» περισσότερο παρά σαφές ιδεολογικό σχέδιο.

Η εικόνα του βασίστηκε έντονα:

• στην αμεσότητα,
• στα social media,
• στην προσωποκεντρική επικοινωνία,
• και στην αίσθηση «outsider».

Η σχέση με τις οικονομικές ελίτ

Εδώ τα πράγματα είναι πιο σύνθετα από όσο παρουσιάζονται συχνά.

Ο Κασσελάκης:

• δεν προέρχεται από αντισυστημικό οικονομικό περιβάλλον,
• έχει αμερικανικό επιχειρηματικό και χρηματοοικονομικό προφίλ,
• μιλά συχνά με γλώσσα αγοράς και αποτελεσματικότητας.

Άρα δεν προκαλεί τον ίδιο δομικό φόβο στις οικονομικές ελίτ που προκαλούσαν ιστορικά μορφές όπως:

• ο στη δεκαετία του ’80,
• ή ο την περίοδο 2012–2015.

Από την άλλη όμως:

• είναι απρόβλεπτος επικοινωνιακά,
• δεν ελέγχεται εύκολα από παραδοσιακούς κομματικούς μηχανισμούς,
• και διαθέτει ικανότητα να τραβά προσοχή και πολιτική ένταση.

Αυτό δημιουργεί αμηχανία περισσότερο παρά καθαρό φόβο.

Για τις δημοσκοπήσεις

Οι δημοσκοπήσεις στην συχνά:

• αποτυπώνουν πραγματικές τάσεις,
• αλλά επηρεάζονται και από τη συγκυρία,
• από τη διατύπωση ερωτήσεων,
• από τη χαμηλή εμπιστοσύνη των πολιτών,
• και από τη μεγάλη μεταβλητότητα των αναποφάσιστων.

Δεν είναι σοφό ούτε:

• να απορρίπτονται όλες ως «στημένες»,
• ούτε να αντιμετωπίζονται σαν αλάθητη πρόβλεψη ιστορίας.

Ιδίως σε φάσεις αναδιάταξης της κεντροαριστεράς, οι πολιτικές ταυτότητες είναι ακόμη ρευστές.

Μπορεί «να τους μπει στη μύτη»;

Αυτό θα εξαρτηθεί από τρία πράγματα:

1. Αν αποκτήσει πραγματική κοινωνική βάση
   Η επικοινωνιακή δημοφιλία δεν αρκεί χωρίς βαθύτερη οργανωμένη στήριξη.

2. Αν διαμορφώσει καθαρό πολιτικό αφήγημα
   Μέχρι στιγμής πολλοί ψηφοφόροι δυσκολεύονται να καταλάβουν:

   • τι ακριβώς εκπροσωπεί ιδεολογικά,
   • ποιο είναι το συνεκτικό του σχέδιο για τη χώρα.

3. Αν αντέξει στον χρόνο
   Η ελληνική πολιτική έχει δείξει ότι η γρήγορη άνοδος συνοδεύεται συχνά και από γρήγορη φθορά.

Συνολικά

Ο Κασσελάκης δεν μοιάζει — τουλάχιστον ακόμη — με ηγέτη που έχει δημιουργήσει βαθύ ιστορικό ή κοινωνικό ρήγμα απέναντι στις οικονομικές ελίτ.
Περισσότερο μοιάζει με πολιτικό φαινόμενο μετάβασης μιας κοινωνίας και μιας παράταξης που ψάχνουν νέα μορφή έκφρασης.

Το αν θα εξελιχθεί:

• σε πρόσκαιρο επικοινωνιακό φαινόμενο,
• ή σε μακρόβιο πολιτικό παίκτη, θα κριθεί όταν χρειαστεί να μετατρέψει την προσωπική προβολή σε σταθερό πολιτικό ρεύμα.

Το κείμενο που παραθέτετε είναι αρκετά ισορροπημένο ως πολιτική ανάλυση, γιατί αποφεύγει δύο εύκολες υπερβολές:

• ούτε παρουσιάζει τον ως «μεσσία»,
• ούτε ως «επικοινωνιακή φούσκα» χωρίς πολιτική σημασία.

Και τα δύο αυτά αφηγήματα κυκλοφορούν έντονα στην ελληνική δημόσια σφαίρα.

Εκεί που έχει ενδιαφέρον η υπόθεση Κασσελάκη είναι ότι συμπίπτει με μια βαθύτερη αλλαγή της πολιτικής στην εποχή των ψηφιακών μέσων:

παλαιότερα ένας ηγέτης νομιμοποιούνταν μέσω:

• κομματικού μηχανισμού,
• συνδικάτων,
• νεολαιών,
• τοπικών οργανώσεων,
• μακράς ιδεολογικής διαδρομής.

Σήμερα μπορεί να εμφανιστεί πολύ ταχύτερα μέσα από:

• εικόνα,
• συναίσθημα,
• αμεσότητα,
• προσωπικό αφήγημα,
• και ψηφιακή αναγνωρισιμότητα.

Ο , ο , ο ή ακόμη και ο δείχνουν — με τελείως διαφορετικές ιδεολογίες — ότι οι παραδοσιακές διαδρομές εξουσίας έχουν διαρραγεί.

Το κρίσιμο όμως είναι ότι: η γρήγορη ανάδυση δεν εγγυάται πολιτική αντοχή.

Η αντοχή συνήθως απαιτεί:

• οργανωμένη κοινωνική βάση,
• πολιτικό σχέδιο,
• στελεχιακή συγκρότηση,
• και ικανότητα να επιβιώνεις όταν πέσει η επικοινωνιακή ένταση.

Στην περίπτωση του Κασσελάκη, το πολιτικό πείραμα παραμένει «ανοιχτό».
Δεν έχει ακόμη αποδειχθεί:

• ούτε ότι αποτελεί παροδικό φαινόμενο,
• ούτε ότι έχει ήδη μετατραπεί σε ιστορικό ηγέτη της ελληνικής κεντροαριστεράς.

Γι’ αυτό και οι αντιδράσεις γύρω του είναι τόσο έντονες: άλλοι βλέπουν έναν ανανεωτή που σπάει τα παλιά καλούπια, και άλλοι ένα προϊόν εποχής χωρίς σταθερό ιδεολογικό πυρήνα.

Η αλήθεια πιθανότατα θα φανεί όταν χρειαστεί να περάσει: από την πολιτική εικόνα, στην πολιτική διάρκεια.

Mélenchon candidat, ce que j’en pense:

Jean-Luc Mélenchon a déclaré sa candidature pour 2027. Franchement, il n’y a rien de vraiment nouveau : tout le monde s’y attendait.

Fallait-il se déclarer maintenant ? Peut-être. Je ne suis pas dans le secret des cadres de la France insoumise, mais je comprends la logique.

Au sein de LFI, Mélenchon s’impose presque par évidence. Pour prétendre à la présidence de la République, il faut d’abord être connu jusque dans le moindre recoin du pays. Or, aujourd’hui, peu de responsables insoumis ont cette notoriété.

Et à gauche, c’est un peu la même chose. Mis à part François Hollande, déjà passé par l’Élysée, qui connaît réellement Olivier Faure, Marine Tondelier, François Ruffin ou Clémentine Autain au fin fond du Cantal ? Demandez à une petite mémé d’un village isolé : il y a de fortes chances qu’elle vous regarde avec des yeux ronds. Mais si vous prononcez le nom de Mélenchon, elle saura immédiatement de qui l’on parle — en bien ou en mal.

Voilà pourquoi, en toute logique, Jean-Luc Mélenchon s’impose aujourd’hui comme le candidat naturel de son camp.

Est-il pour autant légitime ? L’avenir le dira.

Quant au programme, j’y adhère largement. Comment ne pas adhérer à des idées fondées sur la justice sociale, la culture, la transition écologique, l’éducation, l’égalité entre les femmes et les hommes ? Ce sont des évidences démocratiques et humaines qui devraient rassembler bien au-delà des clivages.

Είναι μια ενδιαφέρουσα και ρεαλιστική ανάλυση της τρέχουσας γαλλικής πολιτικής σκηνής. Το κείμενό σου εστιάζει σε μια θεμελιώδη αλήθεια της πολιτικής: **την αναγνωρισιμότητα.**

Ακολουθεί η μετάφραση των σκέψεών σου στα ελληνικά:

## Η υποψηφιότητα Μελανσόν: Η οπτική μου

Ο Ζαν-Λυκ Μελανσόν ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του για το 2027. Ειλικρινά, δεν υπάρχει κάτι πραγματικά καινούργιο σε αυτό: όλοι το περίμεναν.

Ήταν η κατάλληλη στιγμή για να το δηλώσει; Πιθανώς. Δεν γνωρίζω τα εσωτερικά μυστικά των στελεχών της «Ανυπότακτης Γαλλίας» (LFI), αλλά καταλαβαίνω τη λογική τους.

**Το πλεονέκτημα της αναγνωρισιμότητας**

Εντός του LFI, ο Μελανσόν επιβάλλεται σχεδόν αυτονόητα. Για να διεκδικήσει κανείς την προεδρία της Δημοκρατίας, πρέπει πρώτα να είναι γνωστός και στην τελευταία γωνιά της χώρας. Σήμερα, ελάχιστα στελέχη των «Ανυπότακτων» διαθέτουν τέτοια φήμη.

Το ίδιο συμβαίνει και γενικότερα στην Αριστερά. Με εξαίρεση τον Φρανσουά Ολάντ, που έχει ήδη διατελέσει ένοικος των Ηλυσίων, ποιος γνωρίζει πραγματικά τον Ολιβιέ Φορ, τη Μαρίν Τοντελιέ, τον Φρανσουά Ρουφέν ή την Κλεμαντίν Οτέν στα βάθη του Καντάλ; Αν ρωτήσετε μια γιαγιά σε ένα απομονωμένο χωριό, το πιθανότερο είναι να σας κοιτάξει με απορία. Αν όμως προφέρετε το όνομα του **Μελανσόν**, θα καταλάβει αμέσως για ποιον μιλάτε — είτε για καλό είτε για κακό.

Γι' αυτόν τον λόγο, βάσει λογικής, ο Ζαν-Λυκ Μελανσόν προβάλλει σήμερα ως ο φυσικός υποψήφιος της παράταξής του.

**Νομιμότητα και Πρόγραμμα**

Είναι, παρ' όλα αυτά, θεμιτή η υποψηφιότητά του; Το μέλλον θα δείξει.

Όσον αφορά το πρόγραμμα, συμφωνώ σε μεγάλο βαθμό. Πώς μπορεί κανείς να μη στηρίζει ιδέες που βασίζονται στην **κοινωνική δικαιοσύνη**, τον πολιτισμό, την οικολογική μετάβαση, την εκπαίδευση και την ισότητα μεταξύ γυναικών και ανδρών; Πρόκειται για δημοκρατικές και ανθρωπιστικές αξίες που θα έπρεπε να ενώνουν τους πολίτες, πέρα από κομματικές διαχωριστικές γραμμές.

### Μια μικρή παρατήρηση

Θίγεις ένα καίριο σημείο: τη διαφορά μεταξύ του να έχεις **σωστές ιδέες** και του να έχεις το **εκτόπισμα** να τις επικοινωνήσεις. Ο Μελανσόν παραμένει ένας από τους ελάχιστους ρήτορες που μπορούν να "γεμίσουν την οθόνη", ακόμη κι αν αυτό το εκρηκτικό ταμπεραμέντο του είναι που συχνά διχάζει τους ψηφοφόρους.

Πιστεύεις ότι η στρατηγική της «πρόωρης» ανακοίνωσης θα βοηθήσει στο να συσπειρωθεί η υπόλοιπη Αριστερά γύρω του ή θα προκαλέσει περισσότερες αντιδράσεις από τους πιθανούς συμμάχους του;

https://www.facebook.com/share/p/14bWP3obKjh/

Sotiria Antonopoulou Ευχαριστώ Σωσώ είσαι μοναδική. Αυτή η παρότρυνση είναι ακριβώς στο πνεύμα μου. Μαφάλντα Αριστοφανικό χιούμορ κλπ. Το ΑΙ είναι καταπληκτικό. Πριν μέρες προτείνω για εκδηλώσεις καφέ απαγγελίες θεατρικά μουσική έκθεση ζωγραφικής σκίτσου και ο,το ο κάθε ένας έχει από παλιά αξιόλογα έντυπα βιβλία κλπ. Θα δούμε θα πιάσει προ το παρόν είναι φτωχός αριθμός.. Η Μαφάλντα έχει πιάσει δημιουργική δουλειά πολύ καιρό chez moi..

🔴 « Les autres candidats ne font pas le poids face à Mélenchon. La primaire c'est le flop. Mélenchon, c’est le plus instruit, le plus préparé, et avec un programme ! Rejoignez LFI pour une vie meilleure en 2027 ! »

Papi Claude au micro de l’Insoumission appelle à la mobilisation pour soutenir Jean-Luc Mélenchon. Ce week-end, des mobilisations se sont déroulées partout dans le pays pour diffuser la lettre au peuple de France de Jean-Luc Mélenchon. Dans ce document, le leader insoumis dessine les contours d'un futur différent pour une vie meilleure en 2027. 

Blocage des prix, hausse des salaires, suspension de l'accord UE-Israël, bifurcation écologique, référendum révocatoire par l'installation de la 6ème République : ce sont tout autant de propositions portées par le leader insoumis pour changer la face du pays, et du monde. 

Le 7 juin, celui qui est la personnalité la plus soutenue devant ses concurrents de gauche et du centre, tiendra un grand meeting à Saint-Denis. Le lancement très réussi de sa campagne, et le niveau de préparation des équipes qui l'entourent, dénotent avec l'amateurisme de ses concurrents.

Ορίστε μια στρωτή και πιστή μετάφραση του κειμένου στα ελληνικά, διατηρώντας το δυναμικό και πολιτικό του ύφος:

🔴 «Οι άλλοι υποψήφιοι δεν μπορούν να αναμετρηθούν με τον Μελανσόν. Οι προκριματικές εκλογές είναι μια αποτυχία. Ο Μελανσόν είναι ο πιο μορφωμένος, ο πιο προετοιμασμένος και ο μόνος με πρόγραμμα!

 Ενταχθείτε στην "Ανυπότακτη Γαλλία" (LFI) για μια καλύτερη ζωή το 2027!»

Ο «Παππούς Κλοντ», μιλώντας στο μικρόφωνο της *L’Insoumission*, καλεί σε κινητοποίηση για τη στήριξη του Ζαν-Λικ Μελανσόν. 

Αυτό το Σαββατοκύριακο πραγματοποιήθηκαν δράσεις σε όλη τη χώρα για τη διανομή της «Επιστολής προς τον λαό της Γαλλίας» του Μελανσόν. Σε αυτό το έγγραφο, ο ηγέτης των Ανυπότακτων σκιαγραφεί το πλαίσιο ενός διαφορετικού μέλλοντος για μια καλύτερη ζωή το 2027.

**Πάγωμα τιμών, αύξηση μισθών, αναστολή της συμφωνίας ΕΕ-Ισραήλ, οικολογική μετάβαση, ανακλητικό δημοψήφισμα μέσω της εγκαθίδρυσης της 6ης Δημοκρατίας:** αυτές είναι μερικές μόνο από τις προτάσεις που καταθέτει ο ηγέτης των Ανυπότακτων για να αλλάξει το πρόσωπο της χώρας και του κόσμου.

Στις 7 Ιουνίου, ο άνθρωπος που αποτελεί την προσωπικότητα με τη μεγαλύτερη στήριξη έναντι των αντιπάλων του στην Αριστερά και το Κέντρο, θα πραγματοποιήσει μια μεγάλη συγκέντρωση στο Σεν-Ντενί. 

Το ιδιαίτερα επιτυχημένο ξεκίνημα της εκστρατείας του και το επίπεδο προετοιμασίας των ομάδων που τον περιβάλλουν, έρχονται σε πλήρη αντίθεση με τον ερασιτεχνισμό των πολιτικών του αντιπάλων.

📢🔴🇫🇷Jean-Luc Mélenchon ne ferme pas la porte aux autres partis de gauche et les appelle à éviter "le suicide anti-LFI" pour les prochaines élections. "Il faut un peu de patience".

"Chez les écologistes, certains disent déjà que, si la primaire ne fonctionne pas, ils seraient prêts à négocier un 'accord honorable' avec les uns ou les autres. Nous sommes prêts à nouer cet accord."

"Du côté des communistes, leur congrès du mois de juillet éclaircira les choses.

Mais pour lui, "il faut respecter les discussions internes et attendre que les situations se décantent".

D'ailleurs, Jean-Luc Mélenchon affirme que l'objectif de LFI "n'est pas d’absorber d’autres forces. Il est mieux qu’elles existent par elles-mêmes et qu’elles puissent convaincre dans leurs milieux."

"Ce n'est pas moi qui suis fâché avec eux, ce sont eux qui sont antimélenchonistes du matin au soir. Ce sont eux qui ont comme seul programme d’être anti-LFI. Ce n’est pas moi qui suis antiécolo ou anticommuniste. Qui les a fait élire?"

Via:

Source

ΚΑΡΥΣΤΙΝΟΎ KINDINEWS

«Ελπίδα για τη Δημοκρατία»: Με «άρμα» τα Τέμπη και ετερόκλητες συμμαχίες το κόμμα της Καρυστιανού

Με μια συγκέντρωση στην πλατεία Αριστοτέλους στη Θεσσαλονίκη, η Μαρία Καρυστιανού επισημοποίησε σήμερα τη μεταπήδησή της από τον ακτιβισμό στην κεντρική πολιτική σκηνή, ανακοινώνοντας το κόμμα με το μακρόσυρτο όνομα «Ελπίδα για τη Δημοκρατία – Ανεξάρτητο Κίνημα Πολιτών». Η κίνηση αυτή έρχεται να επιβεβαιώσει τις εκτιμήσεις όσων έβλεπαν εδώ και καιρό μια συστηματική πολιτική προετοιμασία πίσω από τη δημόσια παρουσία της.

Η εκδήλωση, η οποία σχεδιάστηκε προσεκτικά για να εκπέμπει επικοινωνιακό παλμό, ξεκίνησε με την παρουσίαση του δημοσιογράφου Θανάση Αυγερινού, ο οποίος αναλαμβάνει τα ηνία της επικοινωνίας. Στον πυρήνα του νέου φορέα συνυπάρχουν πρόσωπα με εξαιρετικά ετερόκλητες αφετηρίες, δημιουργώντας ερωτηματικά για την ιδεολογική συνοχή του σχήματος. Μεταξύ αυτών, η δικηγόρος Μαρία Γρατσία, ο πρώην βουλευτής Νίκος Γαλανός, ο αποστρατευμένος στρατηγός Αθανάσιος Τζουγανάτος, ο ηθοποιός Νίκος Ζιάγκος και η οικονομολόγος Μαρία Νεγρεπόντη-Δελιβάνη. Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλεί η συμμετοχή του Βασίλη Κοκοτσάκη, ο οποίος μετακινείται από τον ρόλο του τεχνικού συμβούλου για την τραγωδία των Τεμπών απευθείας στα κομματικά ψηφοδέλτια.

Παρά το γεγονός ότι η Καρυστιανού απηύθυνε ένα γενικόλογο προσκλητήριο «σε όλους τους πολίτες» με συνθήματα περί «αλήθειας», το παρών στην εκδήλωση έδωσαν και φιγούρες του παλαιού πολιτικού κατεστημένου. Χαρακτηριστική ήταν η εμφάνιση του πρώην περιφερειάρχη Παναγιώτη Ψωμιάδη, ο οποίος έσπευσε να δηλώσει ότι η προσπάθεια φέρνει «ελπίδα και αισιοδοξία», προκαλώντας σχόλια για το είδος των πολιτικών συμμαχιών που επιστρατεύει το νέο κίνημα.

Η κάθοδος της Καρυστιανού στην πολιτική, έχοντας ως βασικό κεφάλαιο τη συναισθηματική φόρτιση γύρω από το ζήτημα των Τεμπών, επιχειρεί να εκμεταλλευτεί την τρέχουσα πολιτική ρευστότητα. Μένει να αποδειχθεί αν το εγχείρημα διαθέτει πραγματικό βάθος προτάσεων για τη διακυβέρνηση της χώρας ή αν θα περιοριστεί σε μια προσωποπαγή διαμαρτυρία.