https://www.facebook.com/share/1F3hqQngtX/
Η Κούβα είναι μια ακόμα Γάζα.
Η Κούβα είναι μια διαχρονική Γάζα.
Δεν έχει αντισταθεί άλλος λαός όσο αυτός, δεν έχει πολεμηθεί άλλη χώρα όσο αυτή.
Κι ο δυτικός κόσμος βλέπει δικτάτορες στα θύματα αυτού του άγριου κυνηγιού και δημοκρατίες σε αυτούς που τους στραγγαλίζουν οικονομικά, ενεργειακά, ακόμα και διατροφικά και ιατροφαρμακευτικά εδώ και δεκαετίες γιατί δεν τους αρέσει ο τρόπος που ζούνε, η κοινωνία που πάνε να φτιάξουνε, οι ηγέτες τους. «Δε σας γουστάρουμε, πεινάστε, πεθάνετε, λιώστε ζωντανοί, μέχρι τελικά να κάνετε αυτό που γουστάρουμε, μέχρι να γίνετε αυτό που μας συμφέρει». Αυτή είναι η δημοκρατία σας χωρίς τα φκιασίδια. Την φτύνω τη δημοκρατία σας.
Ακούω από παντού να λένε για την φτώχεια στην Κούβα, πόσο υποφέρει ο λαός, το ακούω με παράπονο και συχνά με κριτική διάθεση, ποια από τις δυνατές χώρες θα μπορούσε να επιβιώσει όχι τόσα χρόνια, αλλά έστω και για λίγους μήνες, σε συνθήκες τέτοιου σκληροπυρηνικού εμπάργκο; Φαντάζεστε την Ελλάδα που δεν παράγει ένα μανταλάκι σε ένα τέτοιο καθεστώς; Την Ευρωπαϊκή Ένωση της παρακμής και της οικονομικής στειρότητας; Πλέον και τις ΗΠΑ που κρέμεται όλη η πραγματική της οικονομία από τη βιομηχανία της Ασίας; Ποιο νησί στη μέση του πουθενά θα μπορούσε να αυτονομηθεί και να επιβιώσει τόσες δεκαετίες μέσα στο στόμα του λύκου;
Το μοντέλο της Κούβας έχει πετύχει, για αυτό και συνεχίστηκε να υπάρχει ακόμα και τόσο μετά την πτώση της ΕΣΣΔ, γι’ αυτό και με δεκάδες μαχαιριές σε όλο της το σώμα συνεχίζει όχι μόνο να επιβιώνει, αλλά και να απλώνει το τραυματισμένο της χέρι της για να βοηθήσει όλον τον κόσμο, ακόμα και τους πιο ισχυρούς παίχτες του κόσμου (βλ Ιταλία στον κορονοϊό), γι’ αυτό και την πολεμάει με τέτοια λύσσα κι απανθρωπιά η δυνατότερη χώρα του κόσμου. Αν πίστευαν ότι θα κατέρρεε από μόνη της, δε θα έκαναν τα πάντα για να τους οδηγήσουν σε λιμό. Αν πίστευαν ότι το μοντέλο τους είναι καλύτερο δε θα εκβίαζαν τη νίκη, δε θα ξέπεφτε τόσο πολύ ο Γολιάθ για να κερδίσει τον Δαυίδ.
Η Κούβα είναι μια ακόμα Γάζα.
Η Κούβα είναι μια διαχρονική Γάζα.
Δεν έχει αντισταθεί άλλος λαός όσο αυτός, δεν έχει πολεμηθεί άλλη χώρα όσο αυτή.
Κι ο δυτικός κόσμος βλέπει δικτάτορες στα θύματα αυτού του άγριου κυνηγιού και δημοκρατίες σε αυτούς που τους στραγγαλίζουν οικονομικά, ενεργειακά, ακόμα και διατροφικά και ιατροφαρμακευτικά εδώ και δεκαετίες γιατί δεν τους αρέσει ο τρόπος που ζούνε, η κοινωνία που πάνε να φτιάξουνε, οι ηγέτες τους. «Δε σας γουστάρουμε, πεινάστε, πεθάνετε, λιώστε ζωντανοί, μέχρι τελικά να κάνετε αυτό που γουστάρουμε, μέχρι να γίνετε αυτό που μας συμφέρει». Αυτή είναι η δημοκρατία σας χωρίς τα φκιασίδια. Την φτύνω τη δημοκρατία σας.
Ακούω από παντού να λένε για την φτώχεια στην Κούβα, πόσο υποφέρει ο λαός, το ακούω με παράπονο και συχνά με κριτική διάθεση, ποια από τις δυνατές χώρες θα μπορούσε να επιβιώσει όχι τόσα χρόνια, αλλά έστω και για λίγους μήνες, σε συνθήκες τέτοιου σκληροπυρηνικού εμπάργκο; Φαντάζεστε την Ελλάδα που δεν παράγει ένα μανταλάκι σε ένα τέτοιο καθεστώς; Την Ευρωπαϊκή Ένωση της παρακμής και της οικονομικής στειρότητας; Πλέον και τις ΗΠΑ που κρέμεται όλη η πραγματική της οικονομία από τη βιομηχανία της Ασίας; Ποιο νησί στη μέση του πουθενά θα μπορούσε να αυτονομηθεί και να επιβιώσει τόσες δεκαετίες μέσα στο στόμα του λύκου;
Το μοντέλο της Κούβας έχει πετύχει, για αυτό και συνεχίστηκε να υπάρχει ακόμα και τόσο μετά την πτώση της ΕΣΣΔ, γι’ αυτό και με δεκάδες μαχαιριές σε όλο της το σώμα συνεχίζει όχι μόνο να επιβιώνει, αλλά και να απλώνει το τραυματισμένο της χέρι της για να βοηθήσει όλον τον κόσμο, ακόμα και τους πιο ισχυρούς παίχτες του κόσμου (βλ Ιταλία στον κορονοϊό), γι’ αυτό και την πολεμάει με τέτοια λύσσα κι απανθρωπιά η δυνατότερη χώρα του κόσμου. Αν πίστευαν ότι θα κατέρρεε από μόνη της, δε θα έκαναν τα πάντα για να τους οδηγήσουν σε λιμό. Αν πίστευαν ότι το μοντέλο τους είναι καλύτερο δε θα εκβίαζαν τη νίκη, δε θα ξέπεφτε τόσο πολύ ο Γολιάθ για να κερδίσει τον Δαυίδ.