Το χωράφι της Flo

Ένας φύλακας "αρματωμένος"
με σιδηρά "αγκάθια" σαν δόντια φρουρεί
νυχθημερόν το χωράφι.
Ο σπαρμένος με σιτηρά αγρός
τον ευχαριστεί θερμά για την
φροντίδα και την προστασία..
Το βιός θα παραδοθεί με ασφάλεια
στο αφεντικό.
Ένας γηραιός σοφός πάσσαλος
Με εμφανείς τις ρυτίδες στο πρόσωπο του
φορτωμένος με εικόνες, εμπειρίες,
και Ιδρώτα από το περιβάλλον
θέλει να περιγράψει τις ωραίες
στιγμές που έζησε. Η σιωπή τελικά
είναι και η πένα του που σκέφτεται,
θυμάται, γελάει, μιλάει στους επισκέπτες,
που θέλουν να αποκομίσουν κάτι από τη δόξα της .. ομορφιάς της θεάς Δήμητρας.
Οι μαργαρίτες είναι μόνιμοι θαμώνες του αγρού που κάθε άνοιξη ξεναγούν τους επισκέπτες.

Voici la traduction en français, s'inspirant de l'image de la barrière et du champ
Un gardien « armé » de « dents » d’acier garde le champ nuit et jour.
Le champ ensemencé de céréales
le remercie chaleureusement de ses soins et de sa protection...
La récolte sera livrée en toute sécurité au propriétaire.
Un vieux pieu sage
avec des rides visibles sur son visage
chargé d’images, d’expériences,
et de la sueur de l’environnement
veut décrire les moments magnifiques qu’il a vécus. Le silence est finalement
aussi sa plume qui réfléchit,
se souvient, rit, parle aux visiteurs,
qui veulent obtenir quelque chose de la gloire de... la beauté de la déesse Déméter.
Les marguerites sont des habitués permanents du champ qui, chaque printemps, guident les visiteurs.