Κασσελάκης Ανδρουλάκης ΠΑΣΙΚΙΝΑΛ

Άκουσα με προσοχή την ομιλία του Νίκου Ανδρουλάκη. Και πράγματι αναφέρθηκε σε υπαρκτές αγωνίες της κοινωνίας: το εισόδημα που δεν φτάνει, τη στέγη που γίνεται απρόσιτη , το ΕΣΥ που πιέζεται, τη θεσμική φθορά που πληγώνει τη Δημοκρατία. Όμως η πολιτική δεν κρίνεται από το πόσα υπόσχεσαι. Κρίνεται από το αν λες την αλήθεια και αν μπορείς να κοιτάξεις τον πολίτη στα μάτια χωρίς να του καλλιεργείς προσδοκίες που θα μείνουν και πάλι ανεκπλήρωτες.

Αυτή είναι και η δημόσια γραμμή που κόντρα σε φίλους και εχθρούς επιλέγει να υπηρετεί ο πρόεδρος των Δημοκράτες - Προοδευτικό Κέντρο Στέφανος Κασσελάκης - Stefanos Kasselakis αλήθεια, ευθύνη και καθαρός, τολμηρός λόγος απέναντι στην κοινωνία.  

Γι’ αυτό και η δική μας απάντηση δεν είναι ένας κατάλογος παροχών χωρίς πυξίδα. Είναι το πρόγραμμα ΕΠΑΡΚΕΙΑ: μια συγκεκριμένη, κοστολογημένη και μετρήσιμη πρόταση για την καθημερινότητα. Σταθερά - Φτηνά - Δίκαια.

Με 6+1 μεταρρυθμίσεις με υπολογίσιμο αποτύπωμα στο εισόδημα και με παρεμβάσεις σε αυτά που καίνε περισσότερο: στέγη, τρόφιμα, ενέργεια, μεταφορές, παιδεία, φορολογική ανακούφιση. Ακόμη και στη στέγη, δεν μιλάμε αόριστα: μιλάμε για σταθερά μισθωτήρια, κίνητρα μέσω ΕΝΦΙΑ και συγκεκριμένους όρους εφαρμογής.  

Και κάτι ακόμη. Ο Πρόεδρός μας δεν μπήκε στην πολιτική για να προσθέσει τον εαυτό του σε ένα σύστημα επαγγελματιών της εξουσίας. Έχει ο ίδιος πει δημόσια ότι άφησε «μια στρωμένη ζωή και καριέρα στις ΗΠΑ» και «τη ζωή του» για να υπηρετήσει μια μεγαλύτερη υπόθεση.  

Και σε όσους μας χλευάζουν επειδή δήθεν είμαστε, ρομαντικοί με την πολιτική η απάντηση είναι απλή: δεν πρόκειται για ρομαντισμό αλλά για ρεαλισμό. Πρόκειται για πίστη. Πίστη ότι η Ελλάδα δεν είναι καταδικασμένη να ζει με λιγότερα από όσα αξίζει. 

Πίστη ότι με επιμονή, υπομονή και θυσίες κάτι μπορεί πραγματικά να αλλάξει. Πίστη ότι η πολιτική δεν είναι διαχείριση του χθες, αλλά ευθύνη για το αύριο. Και αυτή την πίστη δεν τη χαρίζουμε σε κανέναν.

Ούτε δεξιό ούτε αριστερό ούτε δήθεν κεντρώο.

Ξηρός Nikolaos Xiros 

ΠΑΝΩ ΚΑΤΩ 

H Ζωή είναι το Buffer zone του συστήματος, δλδ ουδέτερη ζώνη, σαν ενεργειακό ελατήριο που εξουδετερώνει την υψηλή πίεση του κόσμου για αλλαγή. Την Ζωή την ώθησαν οι ίδιοι στα πράματα για να μπορούν νε ελέγξουν την βαλβίδα πίεσης σε μια κατσαρόλα υπερταχείας βράσης ας πούμε, στο μενού υπάρχει πάντα το αντισύριζα μέτωπο που για κάποιον λόγο φοβούνται ακόμα τον Αλέξη, που τους είχε πάρει την εξουσία μέσα απο τα χέρια και που ακόμα το φυσάνε και δεν κρυώνει. Έτσι βλέπουμε πάντα την Ζωή στα πράγματα όταν φτερνίζεται ο Αλέξης. 

Την Ζωή δεν την φοβούνται, γιατί είναι εύκολη αντίπαλος, είναι εκρηκτική, και γεμάτη κουμπάκια...και ξέρουν ανά πάσα στιγμή πιο κουμπάκι να πατήσουν. Όταν έρθει η ώρα θα την βγάλουν τρελή, δεν θέλει και πολύ.

Αυτός που τους ανησυχεί είναι ο Κασσελάκης.

 Ο Κασσελάκης λοιπόν είναι μια νέα οντότητα της πολιτικής και σαν νέος είναι και απρόβλεπτος που ως γνωστόν απο μικρό και απο τρελό μαθαίνεις την αλήθεια, τρελός πάντως σίγουρα δεν είναι. Έχει το παρουσιαστικό, την υψηλή κατάρτηση, αλλά και την θέληση να κάνει την διαφορά, είναι και πατριώτης, κάτι που δεν ήταν ο Σύριζα,  τουλάχιστον όχι τόσο. Προφανώς πρόκειται για ευφυή άτομο που μαθαίνει γρήγορα, το ότι πήρε το κόμμα του Σύριζα μέσα σε έναν μήνα με 5 βίντεο απέναντι στην τότε νούμερο ένα Αχτσιόγλου τους καρατρόμαξε όλους, πολύ μπροστά σε επικοινωνία από όλους τους υπόλοιπους, η Αχτσιόγλου κουράστηκε τόσο που πέρασε στην αφάνεια και στον σπαραγμό...και έτσι αυτός είναι ο νούμερο ένας κίνδυνος για το σύστημα.

 Στην αρχή τον προβάλανε συνέχεια, όχι για καλό πάντως όπως νόμισαν μερικοί, τον κορόιδευαν συστηματικά και με το γάντι, αφού είδαν ότι αυτό δεν έπιασε τώρα τον έχουν στην απ έξω, όπου στις διάφορες δημοσκοπήσεις τον δείχνουν συνέχεια εκτός...δεν υπάρχει τίποτα που να μην έχουν σχεδιάσει εκ των προτέρων, σύστημα είναι αυτό, ότι θέλει κάνει. Οι Βελόπουλος Λατινοπούλου είναι επίσης δικά τους παιδιά, άρα τα έχουν καβάντζα, το ΠΑΣΟΚ του Ανδρουλάκη είναι σαν ξεδοντιασμένη μπαμπόγρια και ο Σύριζα με τον Φάμελλο σαν το Τσιουάουα του συστήματος που γαυγίζει αλλά δεν δαγκώνει δυνατά. 

Ο Κασσελάκης κάνει συστηματική δουλειά, βγάζει αργά αλλά σταθερά κυβερνητικό πρόγραμμα, θέτει τις βάσεις σε πανελλαδικό επίπεδο οργώνοντας την επικράτεια, στο εξωτερικό άρχισε να γίνεται περιζήτητος γαμπρός, στις επόμενες εκλογές μην εκπλαγείτε αν το Κίνημα Δημοκρατίας γίνει τριτοδεύτερο, αυτό να θυμάστε και που σημαίνει ένα βήμα πριν την εξουσία.

ΡΙΥΜΕΛΙΩΤΗΣ 

Σε λίγο πολλοί / όλοι τουλάχιστον οι πιο λογικοί θα λένε Κασσελάκη μου