Πολιτική Χουρδάκης ΔΠΚ

ΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ:

ΑΞΙΖΕΙ ΤΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΜΠΟΡΕΥΣΗ 

Ο ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΟΥΡΔΑΚΗΣ 

Οι ΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ – Προοδευτικό Κέντρο εκφράζουν τις θερμές τους ευχαριστίες προς τον καθηγητή και ανεξάρτητο Βουλευτή Α’ Θεσσαλονίκης, Δρ. Μιχάλη Χουρδάκη για την έως σήμερα παρουσία, και ουσιαστική συμβολή του στο Κόμμα.

Καθ’ όλη τη διάρκεια της συνεργασίας μας, συνέβαλε με συνέπεια στο κοινοβουλευτικό έργο, προωθώντας τις θέσεις των ΔΗΜΟΚΡΑΤΩΝ σε σημαντικά θεσμικά και κοινωνικά ζητήματα, με υπευθυνότητα προσήλωση και πολιτικό πολιτισμό στον δημόσιο διάλογο.

 Συνεργάστηκε σε κάθε Τομέα, που του ανατέθηκε από τον Στέφανο Κασσελάκη και δεν έδωσε ποτέ δείγματα διαφωνίας ή διαφοροποίησης από το έργο, που από κοινού παρήχθη, παρά τις όποιες εγγενείς δυσκολίες.

Του ευχόμαστε καλή συνέχεια στη δημόσια, ακαδημαϊκή και πολιτική του πορεία.

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ 

ΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ 

🟣🟠 ‎

#Δημοκράτες

#Στέφανος_Κασσελάκης

---

ΔΗΛΩΣΗ του καθηγητή Μιχάλη Χουρδάκη, Βουλευτή Α' Θεσσαλονίκης

Πριν λίγο υπέβαλα την παραίτησή μου από τους «ΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ-Προοδευτικό Κέντρο».

Η απόφαση αυτή δεν ελήφθη ούτε εύκολα ούτε βιαστικά. Προηγήθηκε μια μακρά περίοδος σκέψης, κατά την οποία αξιολόγησα με ειλικρίνεια την πολιτική μου διαδρομή, τις ευθύνες μου απέναντι στους πολίτες και τον τρόπο με τον οποίο πιστεύω ότι οφείλω να υπηρετώ τη δημόσια ζωή.

Θέλω να ευχαριστήσω τον Πρόεδρο, τα στελέχη, τα μέλη και όλους όσοι συμπορευτήκαμε αυτό το διάστημα, παρόλες τις κατά καιρούς διαφωνίες και αστοχίες. Οι κοινές προσπάθειες και οι ανθρώπινες σχέσεις που αναπτύχθηκαν αποτελούν ένα ουσιαστικό κομμάτι της πολιτικής μου διαδρομής και τις αντιμετωπίζω με σεβασμό.

Πιστεύω ότι στην πολιτική υπάρχουν στιγμές όπου η συνέπεια επιβάλλει να αναγνωρίζεις με καθαρότητα ότι ένας κύκλος ολοκληρώθηκε. Χωρίς προσωπικές αντιπαραθέσεις, χωρίς χαρακτηρισμούς και χωρίς την ανάγκη να ακυρώνεις ανθρώπους με τους οποίους συμπορεύτηκες.

Η πολιτική συνέπεια δεν χρειάζεται κατηγόριες για να είναι αληθινή. Η δική μου αντίληψη για την πολιτική ήταν και παραμένει σταθερή: με θεσμικότητα, σοβαρότητα, διάλογο και αίσθημα ευθύνης απέναντι στην κοινωνία. 

Με αυτές τις αρχές συνεχίζω να υπηρετώ τον θεσμικό μου ρόλο ως Βουλευτής Α΄ Θεσσαλονίκης. Ευχαριστώ όλους εκείνους που με τιμούν με την εμπιστοσύνη τους, αποτελεί για μένα τη μεγαλύτερη ευθύνη και την πιο σταθερή πυξίδα της δημόσιας πορείας μου.

Δύο προσεκτικές ανακοινώσεις. Μια του παραιτηθέντος βουλευτή και μια του Δημοκράτες Προοδευτικό Κέντρο.
Η μία μιλά για κατά καιρούς διαφωνίες η άλλη για δυσκολίες. Ωρίμασε η ώρα του χωρισμού. Όχι ξεκάθαρες προθέσεις από την αρχή των στελεχών Τζάκρη και Χουρδάκη. Έλλειμμα -- ειλικρινούς -- διαλόγου. Ύστερες σκέψεις προβληματισμοί για βουλευτική θέση από τις επερχόμενες με -- σαρωτικές -- ανακατατάξεις βουλευτικές εκλογές.

Παρακάτω είναι οι δυο ανακοινώσεις.

Παρακαλώ θα ήθελα και τη θέση της Ομονοιάστρας.

ΑΞΙΖΕΙ ΤΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΜΠΟΡΕΥΣΗ
Ο ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΟΥΡΔΑΚΗΣ

Οι ΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ – Προοδευτικό Κέντρο εκφράζουν τις θερμές τους ευχαριστίες προς τον καθηγητή και ανεξάρτητο Βουλευτή Α’ Θεσσαλονίκης, Δρ. Μιχάλη Χουρδάκη για την έως σήμερα παρουσία, και ουσιαστική συμβολή του στο Κόμμα.

Καθ’ όλη τη διάρκεια της συνεργασίας μας, συνέβαλε με συνέπεια στο κοινοβουλευτικό έργο, προωθώντας τις θέσεις των ΔΗΜΟΚΡΑΤΩΝ σε σημαντικά θεσμικά και κοινωνικά ζητήματα, με υπευθυνότητα προσήλωση και πολιτικό πολιτισμό στον δημόσιο διάλογο.

Συνεργάστηκε σε κάθε Τομέα, που του ανατέθηκε από τον Στέφανο Κασσελάκη και δεν έδωσε ποτέ δείγματα διαφωνίας ή διαφοροποίησης από το έργο, που από κοινού παρήχθη, παρά τις όποιες εγγενείς δυσκολίες.

Του ευχόμαστε καλή συνέχεια στη δημόσια, ακαδημαϊκή και πολιτική του πορεία.

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ

🟣🟠 ‎

#Δημοκράτες

#Στέφανος_Κασσελάκης

ΔΗΛΩΣΗ του καθηγητή Μιχάλη Χουρδάκη, Βουλευτή Α' Θεσσαλονίκης

Πριν λίγο υπέβαλα την παραίτησή μου από τους «ΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ-Προοδευτικό Κέντρο».

Η απόφαση αυτή δεν ελήφθη ούτε εύκολα ούτε βιαστικά. Προηγήθηκε μια μακρά περίοδος σκέψης, κατά την οποία αξιολόγησα με ειλικρίνεια την πολιτική μου διαδρομή, τις ευθύνες μου απέναντι στους πολίτες και τον τρόπο με τον οποίο πιστεύω ότι οφείλω να υπηρετώ τη δημόσια ζωή.

Θέλω να ευχαριστήσω τον Πρόεδρο, τα στελέχη, τα μέλη και όλους όσοι συμπορευτήκαμε αυτό το διάστημα, παρόλες τις κατά καιρούς διαφωνίες και αστοχίες. Οι κοινές προσπάθειες και οι ανθρώπινες σχέσεις που αναπτύχθηκαν αποτελούν ένα ουσιαστικό κομμάτι της πολιτικής μου διαδρομής και τις αντιμετωπίζω με σεβασμό.

Πιστεύω ότι στην πολιτική υπάρχουν στιγμές όπου η συνέπεια επιβάλλει να αναγνωρίζεις με καθαρότητα ότι ένας κύκλος ολοκληρώθηκε. Χωρίς προσωπικές αντιπαραθέσεις, χωρίς χαρακτηρισμούς και χωρίς την ανάγκη να ακυρώνεις ανθρώπους με τους οποίους συμπορεύτηκες.

Η πολιτική συνέπεια δεν χρειάζεται κατηγόριες για να είναι αληθινή. Η δική μου αντίληψη για την πολιτική ήταν και παραμένει σταθερή: με θεσμικότητα, σοβαρότητα, διάλογο και αίσθημα ευθύνης απέναντι στην κοινωνία.

Με αυτές τις αρχές συνεχίζω να υπηρετώ τον θεσμικό μου ρόλο ως Βουλευτής Α΄ Θεσσαλονίκης. Ευχαριστώ όλους εκείνους που με τιμούν με την εμπιστοσύνη τους, αποτελεί για μένα τη μεγαλύτερη ευθύνη και την πιο σταθερή πυξίδα της δημόσιας πορείας μου.

Σημείωση συμπλήρωση στη χτεσινή ανακοίνωση του Στέφανου Κασσελάκη
όπου σε εσωτερική αλληλογραφία
περιείχε τις εξής δύο παραγράφους που στην εξωτερική ανακοίνωση δεν υπήρχε. Αυτό το συμπληρώνω να δεις αν σε κάτι χτες διαφοροποιεί τη θέση της Ομονοιάστρας μας.
Χρήστος

Χρήστο, διάβασα προσεκτικά και τις δύο ανακοινώσεις.

Θα ξεχώριζα τρία επίπεδα: το τι δηλώνεται ρητά, το τι αφήνεται να εννοηθεί και το τι δεν μπορούμε να συμπεράνουμε με βεβαιότητα.

1. Η ανακοίνωση των Δημοκρατών

Ο τόνος είναι εμφανώς συναινετικός. Δεν γίνεται καμία αναφορά σε πολιτικές διαφωνίες. Αντίθετα, τονίζεται ότι ο Μιχάλης Χουρδάκης:

• συνέβαλε με συνέπεια,
• δεν έδωσε δείγματα διαφοροποίησης,
• υπήρξαν μόνο «εγγενείς δυσκολίες», χωρίς να διευκρινίζονται.

Η ανακοίνωση επιδιώκει να κλείσει το θέμα χωρίς σύγκρουση.

2. Η δήλωση του Μιχάλη Χουρδάκη

Κι εδώ ο τόνος είναι επίσης ήπιος, αλλά υπάρχει μία ουσιαστική διαφοροποίηση.

Αναφέρει:

• «κατά καιρούς διαφωνίες και αστοχίες»,
• μακρά περίοδο σκέψης,
• ολοκλήρωση ενός πολιτικού κύκλου,
• ανάγκη συνέπειας προς τις δικές του αρχές.

Δεν κατηγορεί κανέναν, ούτε αποδίδει προσωπικές ευθύνες.

Άρα οι δύο ανακοινώσεις δεν συγκρούονται ευθέως. Απλώς φωτίζουν διαφορετικά την ίδια πορεία.

• Οι Δημοκράτες μιλούν για συνεργασία που ολοκληρώθηκε.
• Ο Χουρδάκης αναγνωρίζει ότι υπήρξαν διαφωνίες, αλλά χωρίς ρήξη.

3. Τι δεν γνωρίζουμε

Η σκέψη ότι:

• υπήρχαν από την αρχή διαφορετικές προθέσεις,
• υπήρξε έλλειμμα ειλικρινούς διαλόγου,
• ή ότι η αποχώρηση σχετίζεται με μελλοντικές βουλευτικές εξελίξεις,

είναι πιθανές ερμηνείες, αλλά δεν τεκμηριώνονται από τα δύο κείμενα. Θα χρειαζόταν πρόσθετη δημόσια δήλωση ή στοιχεία για να διατυπωθούν ως συμπέρασμα.

---

Η θέση της Ομονοιάστρας

Αν μιλούσε η Ομονοιάστρα, πιθανόν θα έλεγε κάτι σαν αυτό:

«Όταν δύο άνθρωποι χωρίζουν χωρίς ύβρεις, η δημοκρατία δεν χάνει· διδάσκεται.

Οι διαφωνίες δεν είναι πρόβλημα. Πρόβλημα είναι όταν μένουν αμίλητες.

Ο ειλικρινής διάλογος πρέπει να προηγείται της παραίτησης και όχι να τον ακολουθεί.

Κάθε πολιτικός οργανισμός οφείλει να δημιουργεί χώρους όπου οι διαφωνίες ακούγονται έγκαιρα, εξετάζονται με σεβασμό και, αν δεν γεφυρωθούν, οδηγούν σε έναν αξιοπρεπή χωρισμό.

Ο αντίπαλος της δημοκρατίας δεν είναι η διαφορετική γνώμη. Είναι η σιωπή, η καχυποψία και η έλλειψη εμπιστοσύνης.

Όποιος φεύγει αξίζει ευχαριστίες για όσα πρόσφερε. Όποιος μένει οφείλει να διδαχθεί από όσα προηγήθηκαν.

Η Ομονοιάστρα δεν μετρά νικητές και ηττημένους. Μετρά πόσο ειλικρινής ήταν ο διάλογος πριν χωρίσουν οι δρόμοι.»

Θα περιμένω και τις δύο παραγράφους από την εσωτερική επιστολή του . Είναι πιθανό να προσθέτουν σημαντικό πλαίσιο και τότε θα μπορέσουμε να δούμε αν χρειάζεται να αναθεωρηθεί ή να εμπλουτιστεί η θέση της Ομονοιάστρας.

Ναι τις λησμόνησα. Όμως ήταν πολύ εύκολο να τις βρω.

<<Θεώρησα θεσμικά ορθό να επιδιώξω τη συναίνεσή της ως προς τη διατύπωση μιας κοινής ανακοίνωσης η οποία θα αποτύπωνε με σεβασμό και καθαρότητα τη λήξη της συνεργασίας μας. Παρά το γεγονός ότι απέστειλα προς την ίδια σχέδιο κοινής ανακοίνωσης και παρά την τηλεφωνική ενημέρωσή της από το πολιτικό μου γραφείο επέλεξε να προβεί μονομερώς σε δική της ανακοίνωση.

Οι Δημοκράτες υπηρετούμε μια διαφορετική αντίληψη πολιτικής. Προτάσσουμε το «εμείς» έναντι του «εγώ», τη συλλογικότητα έναντι των προσωπικών στρατηγικών.>>

Χρήστο, αυτές οι δύο παράγραφοι προσθέτουν ένα ουσιαστικό στοιχείο, αλλά όχι τόσο ως προς την αιτία της αποχώρησης όσο ως προς τον τρόπο διαχείρισής της.

Η πρώτη παράγραφος λέει ότι έγινε προσπάθεια για κοινή ανακοίνωση, ώστε η λήξη της συνεργασίας να παρουσιαστεί συναινετικά και θεσμικά. Η άλλη πλευρά, σύμφωνα με το κείμενο, επέλεξε να εκδώσει δική της ανακοίνωση. Αυτό δεν αποδεικνύει ποιος είχε δίκιο ή άδικο· δείχνει όμως ότι δεν κατέστη δυνατή ούτε η συμφωνία για τον τρόπο του αποχαιρετισμού.

Η δεύτερη παράγραφος δεν αφορά πλέον το συγκεκριμένο πρόσωπο αλλά διατυπώνει μια γενικότερη πολιτική αρχή: ότι προέχει το «εμείς» έναντι του «εγώ» και η συλλογικότητα έναντι των προσωπικών στρατηγικών.

Τι θα έλεγε τώρα η Ομονοιάστρα;

Νομίζω ότι θα διατύπωνε τη θέση της ακόμη πιο ολοκληρωμένα:

Η Ομονοιάστρα λέει:

Οι διαφωνίες είναι φυσικό φαινόμενο σε κάθε δημοκρατικό οργανισμό. Δεν αποτελούν αποτυχία. Αποτυχία είναι όταν ο διάλογος δεν προλαβαίνει να τις επεξεργαστεί.

Η μεγαλύτερη δοκιμασία μιας πολιτικής σχέσης δεν είναι η περίοδος της συμφωνίας αλλά η στιγμή του χωρισμού. Αν μπορεί να υπάρξει κοινός αποχαιρετισμός, κερδίζουν όλοι. Αν δεν καταστεί εφικτός, τουλάχιστον ας διατηρηθεί ο αμοιβαίος σεβασμός και η αποφυγή προσωπικών συγκρούσεων.

Η δημοκρατία χρειάζεται δύο αρετές: ειλικρίνεια όταν διαφωνούμε και αξιοπρέπεια όταν αποχωρούμε.

Το «εμείς» δεν αναιρεί το δικαίωμα του «εγώ» να ακολουθήσει διαφορετικό δρόμο. Το «εγώ», όμως, δεν πρέπει να λησμονεί ότι κάποτε υπήρξε μέρος ενός «εμείς».

Και το «εμείς» δεν πρέπει να αντιμετωπίζει όποιον φεύγει ως αντίπαλο, αλλά ως συνοδοιπόρο που η κοινή πορεία του έφτασε στο τέλος της.

Αυτό, κατά τη γνώμη μου, είναι και το βαθύτερο μήνυμα της Ομονοιάστρας: να μη χαθεί η γέφυρα του διαλόγου ούτε την ημέρα που χωρίζουν οι δρόμοι.

Η νέα προσθήκη δεν αλλάζει τη βασική θέση της Ομονοιάστρας· την ενισχύει προς μία κατεύθυνση: ότι η προσπάθεια για συνεννόηση και μια κοινή, θεσμική αποτύπωση ενός χωρισμού είναι από μόνη της δημοκρατική αξία, ακόμη κι όταν τελικά δεν επιτυγχάνεται.

Ευχαριστώ για τις τοποθετήσεις της Ομονοιάστρας. Με μια πρώτη ματιά συμφωνώ. Αύριο πρωί θα τις ξαναδιαβάσω.

Σωστά κάναμε μακροσκελή συζήτηση και ταιριάξαμε τη πλατφόρμα της Ομονοιάστρας. Το θεωρώ ισχυρό βήμα ώριμης σύμφωνα πάντα με σαφή και φανερά δεδομένα κρίσης πολιτικών γεγονότων.
Θα μας χρειαστεί και στο μέλλον.
Η προσπάθεια ενίσχυσης της συνεχίζεται

Σε ευχαριστώ, Χρήστο.

Νομίζω ότι αυτό που χτίζουμε με την Ομονοιάστρα δεν είναι μια συλλογή από «έτοιμες απαντήσεις», αλλά ένα σταθερό κριτήριο ανάγνωσης των πολιτικών γεγονότων.

Από όσα έχουμε συζητήσει τους τελευταίους μήνες, διακρίνω ότι η Ομονοιάστρα στηρίζεται σε μερικές σταθερές αρχές:

• Να ξεχωρίζει τα γεγονότα από τις ερμηνείες.
• Να αναζητά πρώτα τον διάλογο και μετά την αντιπαράθεση.
• Να θεωρεί τη διαφωνία φυσικό στοιχείο της δημοκρατίας και όχι εχθρό της.
• Να ασκεί κριτική στις πράξεις χωρίς να απαξιώνει τους ανθρώπους.
• Να επιδιώκει θεσμικότητα, διαφάνεια και σεβασμό ακόμη και στις δύσκολες στιγμές.
• Να αφήνει πάντοτε ανοιχτό το ενδεχόμενο ότι νέα στοιχεία μπορούν να οδηγήσουν σε αναθεώρηση μιας κρίσης.

Αυτό το τελευταίο το θεωρώ ιδιαίτερα σημαντικό. Η Ομονοιάστρα δεν πρέπει να λειτουργεί σαν δικαστήριο που εκδίδει οριστικές αποφάσεις, αλλά σαν εργαστήρι δημοκρατικής σκέψης που είναι πρόθυμο να επανεξετάζει τις θέσεις του όταν προκύπτουν νέα δεδομένα.

Γι' αυτό μου άρεσε και η στάση σου σήμερα. Δεν ζήτησες να «δικαιωθεί» κάποια πλευρά. Έφερες ένα νέο στοιχείο και είπες, ουσιαστικά: «Ας δούμε αν αυτό αλλάζει την κρίση μας.» Αυτή είναι μια δημοκρατική μέθοδος σκέψης.

Πιστεύω ότι με τον καιρό η Ομονοιάστρα μπορεί να αποκτήσει ένα μικρό «Σύνταγμα» ή «Χάρτη Αρχών»: δέκα ή δεκαπέντε σύντομες αρχές που θα αποτελούν την πυξίδα της. Έτσι, κάθε φορά που θα σχολιάζουμε ένα πολιτικό ή κοινωνικό γεγονός, δεν θα ξεκινάμε από το μηδέν· θα εξετάζουμε αν τα γεγονότα συμφωνούν ή συγκρούονται με αυτές τις αρχές.

Νομίζω ότι αυτό θα δώσει στην Ομονοιάστρα συνοχή και διάρκεια. Δεν θα είναι απλώς ένας ακόμη χαρακτήρας των κειμένων σου, αλλά μια σταθερή φωνή δημοκρατικού διαλόγου που θα συνομιλεί με τον Αριστοφάνη, τη Μαφάλντα, τον Διογένη και τους υπόλοιπους χαρακτήρες του κόσμου που δημιουργείς. Εύχομαι να συνεχίσει να εξελίσσεται με την ίδια διάθεση για ειλικρίνεια, αυτοκριτική και αναζήτηση της κοινής λογικής.

...

Και εγώ ευχαριστώ

...

Κι εγώ σε ευχαριστώ, Χρήστο.

...

Χαίρομαι γιατί οι συζητήσεις μας δεν μένουν στην επικαιρότητα. Κάθε γεγονός γίνεται αφορμή να δοκιμάζεται μια ιδέα, μια αρχή ή ένας τρόπος σκέψης. Έτσι, η Ομονοιάστρα αποκτά σταδιακά τον δικό της χαρακτήρα.

Μου έρχεται μια φράση που ίσως της ταιριάζει:

«Η Ομονοιάστρα δεν αναζητά ποιος νίκησε στη διαφωνία. Αναζητά τι έμαθε η δημοκρατία από αυτήν.»

Ίσως αυτό να είναι και το πιο διακριτό γνώρισμά της.

Σου εύχομαι ένα ήρεμο βράδυ. Άφησε τις σημερινές σκέψεις να «καθίσουν» λίγο. Συχνά, το πρωί βλέπουμε πιο καθαρά ό,τι το βράδυ μας φαινόταν σύνθετο.

Καλή συνέχεια, φίλε μου. Η Ομονοιάστρα, ο Αριστοφάνης, η Μαφάλντα και οι υπόλοιποι χαρακτήρες έχουν ακόμη πολλές συζητήσεις μπροστά τους. Κι εμείς μαζί τους. Καληνύχτα. 🌿

ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΠΟΧΩΡΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ ΤΖΑΚΡΗ ΚΑΙ ΧΟΥΡΔΑΚΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ 

Οι διαφωνίες είναι φυσικό φαινόμενο σε κάθε δημοκρατικό οργανισμό. Δεν αποτελούν αποτυχία. Αποτυχία είναι όταν ο διάλογος δεν προλαβαίνει να τις επεξεργαστεί.

Η μεγαλύτερη δοκιμασία μιας πολιτικής σχέσης δεν είναι η περίοδος της συμφωνίας αλλά η στιγμή του χωρισμού. Αν μπορεί να υπάρξει κοινός αποχαιρετισμός, κερδίζουν όλοι. Αν δεν καταστεί εφικτός, τουλάχιστον ας διατηρηθεί ο αμοιβαίος σεβασμός και η αποφυγή προσωπικών συγκρούσεων.

Η δημοκρατία χρειάζεται δύο αρετές: ειλικρίνεια όταν διαφωνούμε και αξιοπρέπεια όταν αποχωρούμε.

Το «εμείς» δεν αναιρεί το δικαίωμα του «εγώ» να ακολουθήσει διαφορετικό δρόμο. Το «εγώ», όμως, δεν πρέπει να λησμονεί ότι κάποτε υπήρξε μέρος ενός «εμείς».

Και το «εμείς» δεν πρέπει να αντιμετωπίζει όποιον φεύγει ως αντίπαλο, αλλά ως συνοδοιπόρο που η κοινή πορεία του έφτασε στο τέλος της.

Μήνυμα: να μη χαθεί η γέφυρα του διαλόγου ούτε την ημέρα που χωρίζουν οι δρόμοι.

Η προσπάθεια για συνεννόηση και μια κοινή, θεσμική αποτύπωση ενός χωρισμού είναι από μόνη της δημοκρατική αξία, ακόμη κι όταν τελικά δεν επιτυγχάνεται.