Ο Εχθρός Baudelaire

Ο Εχθρός

(ποιητική απόδοση στα ελληνικά)

Τα νιάτα μου δεν ήταν παρά μια θύελλα σκοτεινή,
που εδώ κι εκεί τη φώτιζαν λαμπρές, φευγαλέες λιακάδες·
μα η βροντή κι η βροχή τόσο βαθιά την έχουν πληγώσει,
που στον κήπο μου απέμειναν καρποί ελάχιστοι, κοκκινάδες.

Να που άγγιξα το φθινόπωρο των στοχασμών μου,
κι είναι καιρός με φτυάρι και με τσουγκράνα
να ξαναμαζέψω τις γαίες που πνίγηκαν στα νερά,
εκεί που ανοίγουν λάκκους μεγάλους σαν μνήματα.

Και ποιος γνωρίζει αν τα νέα άνθη που ονειρεύομαι
θα βρουν σ’ αυτό το χώμα, ξεπλυμένο σαν ακρογιάλι,
τη μυστική τροφή που θα τους δώσει δύναμη;

Ω πόνε! ω πόνε! Ο Χρόνος τρώει τη ζωή,
κι ο σκοτεινός Εχθρός που μας ροκανίζει την καρδιά
από το αίμα που χάνουμε θεριεύει και δυναμώνει.

L'Ennemi

A jeunesse ne fut qu'un ténébreux orage, M Traversé çà et là par de brillants soleils; Le tonnerre et la pluie ont fait un tel ravage, Qu'il reste en mon jardin bien peu de fruits vermeils.

Voilà que j'ai touché l'automne des idées, Et qu'il faut employer la pelle et les râteaux Pour rassembler à neuf les terres inondées, Où l'eau creuse des trous grands comme des tombeaux.

Et qui sait si les fleurs nouvelles que je rêve Trouveront dans ce sol lavé comme une grève Le mystique aliment qui ferait leur vigueur?

O douleur! ô douleur! Le Temps mange la vie, Et l'obscur Ennemi qui nous ronge le cœur Du sang que nous perdons croît et se fortifie!

Charles Baudelaire

Μια ποιητική Απόδοση στα ελληνικά παρακαλώ