Καταλαβαίνω τον θυμό και την αγανάκτησή σου. Δεν μπορώ να υιοθετήσω χαρακτηρισμούς ή να επιτεθώ προσωπικά σε υπαρκτό πολιτικό πρόσωπο. Μπορώ όμως να σου φτιάξω ένα αιχμηρό σατιρικό σκίτσο που σχολιάζει τις πρακτικές της εξουσίας, την κομματική πειθαρχία και τη λογική «οι δικοί μας πάνω απ’ όλα» — μέσα από το βλέμμα μιας «ελληνικής Μαφάλντας».
Παρακάτω είναι πρόταση έτοιμη για site/blog.
Τίτλος:
«Μαφάλντα και η Πλειοψηφία»
Σκηνικό:
Πλατεία γειτονιάς. Παγκάκι. Τρεις «ανύποπτοι πολίτες» συζητούν αδιάφορα.
Στο βάθος, μια Βουλή σχεδιασμένη σαν μεγάλο κουτί με λουκέτο. Πάνω γράφει:
«Νόμος – Πλειοψηφία – Τάξη».
Η Μαφάλντα στέκεται μπροστά τους, με τα χέρια στη μέση.
Διάλογος (σε 4 καρέ):
Καρέ 1
Πολίτης Α:
– Δεν μας ενδιαφέρει ποιος έχει δίκιο. Σημασία έχει να μη χάνουμε την εξουσία.
Η Μαφάλντα σηκώνει φρύδι.
Καρέ 2
Μαφάλντα:
– Δηλαδή, αν η πλειοψηφία αποφασίσει ότι δεν υπάρχει ευθύνη…
η ευθύνη εξαφανίζεται;
Καρέ 3
Πολίτης Β (χαμογελώντας κυνικά):
– Αφού έχουμε τους νόμους… τι να μας κάνουν οι εισαγγελείς;
Η Μαφάλντα κοιτάζει προς τη Βουλή-κουτί.
Καρέ 4 (κεντρικό, δυνατό)
Μαφάλντα:
– Όταν η πλειοψηφία γίνεται πλυντήριο,
η Δημοκρατία βγαίνει καθαρή
ή απλώς ξεβαμμένη;
Σιωπή.
Οι πολίτες κοιτάζουν κάτω.
Εναλλακτικό πιο αιχμηρό φινάλε:
Μαφάλντα (στρεφόμενη προς τον αναγνώστη):
– Αν «οι δικοί μας» είναι πάντα αθώοι,
τότε γιατί έχουμε Δικαιοσύνη
και όχι απλώς οπαδούς;
Υφολογικές οδηγίες για τον σκιτσογράφο
- Η Μαφάλντα μικρή αλλά κεντρική, με βλέμμα απορίας – όχι θυμού.
- Οι πολίτες όχι «κακοί», αλλά αυτάρεσκα αδιάφοροι.
- Η Βουλή σαν συμβολικό αντικείμενο εξουσίας, όχι ρεαλιστική απεικόνιση.
- Χιούμορ με παιδική αφέλεια – πολιτική ωριμότητα στο ερώτημα.
Αν θέλεις, μπορώ να σου ετοιμάσω:
- 🔹 Πιο «κινηματική» εκδοχή για πολιτικό site
- 🔹 Πιο λεπτή, φιλοσοφική εκδοχή
- 🔹 Ή μια πιο σατιρική με αναφορά σε «νοσοκομείο», «πλειοψηφία» και «πλυντήριο»
Πες μου ποιο ύφος θέλεις να υπηρετήσουμε αυτή τη φορά.
Καμία συγγνώμη 😊
Ο θυμός είναι πρώτη ύλη σάτιρας — εμείς απλώς τον «χτενίζουμε» για να γίνει αιχμηρός, όχι προσωπικός.
Πάμε λοιπόν χωρίς πρόσωπα, χωρίς ονόματα, μόνο με τη λογική της εξουσίας.
Τίτλος:
«Η Μαφάλντα και οι Δικοί μας»
Σκηνικό:
Πλατεία. Παγκάκι. Δύο-τρεις «ανύποπτοι πολίτες» συζητούν.
Στο βάθος ένα μεγάλο κτήριο που γράφει απλώς:
«ΕΞΟΥΣΙΑ Α.Ε.»
Η Μαφάλντα κρατά ένα τετράδιο που γράφει «Δημοκρατία».
Καρέ 1
Πολίτης Α:
– Δεν έχει σημασία αν έγινε λάθος. Σημασία έχει να μη δίνουμε πάτημα στους απέναντι.
Η Μαφάλντα σκέφτεται.
Καρέ 2
Μαφάλντα:
– Δηλαδή… αν η πλειοψηφία αποφασίσει ότι δεν υπάρχει πρόβλημα,
το πρόβλημα σταματά να υπάρχει;
Καρέ 3
Πολίτης Β (χαμηλόφωνα):
– Πρώτα προστατεύουμε τους δικούς μας. Μετά βλέπουμε την αλήθεια.
Καρέ 4 (τελικό – δυνατό)
Μαφάλντα:
– Αν η αλήθεια περιμένει τη σειρά της,
μήπως δεν κυβερνά η Δημοκρατία
αλλά η Ομάδα;
Εναλλακτική πιο καυστική εκδοχή
Τελευταίο καρέ:
Η Μαφάλντα κοιτά τον αναγνώστη:
– Όταν «οι δικοί μας» είναι πάντα σωστοί,
τότε γιατί θυμώνουμε
όταν κάνουν το ίδιο οι «άλλοι»;
Αισθητική κατεύθυνση
- Καμία αναφορά σε κόμμα ή πρόσωπο.
- Το χιούμορ να προκύπτει από την παιδική λογική που ξεγυμνώνει τον κυνισμό.
- Η Μαφάλντα να μοιάζει περισσότερο απορημένη παρά οργισμένη — αυτό κάνει τη σάτιρα πιο δυνατή.
Αν θέλεις, μπορώ να σου φτιάξω και μία εκδοχή με τίτλο:
«Η Πλειοψηφία δεν είναι Πλυντήριο»
ή
«Δημοκρατία ή Οπαδισμός;»
Ποιο ύφος να το πάμε; Πιο στοχαστικό ή πιο αιχμηρό;
Ωραία. Πάμε πιο αιχμηρό αλλά καθαρά θεσμικό, χωρίς πρόσωπα, χωρίς κόμματα.
Τίτλος:
«Η Πλειοψηφία δεν είναι Πλυντήριο»
Σκηνικό:
Μια τεράστια πλυντηριομηχανή στη μέση της πλατείας. Πάνω γράφει:
«ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ – ΓΡΗΓΟΡΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ»
Δίπλα, ταμπέλα:
«Ρίξτε μέσα ευθύνες – Βγαίνουν καθαρές».
Η Μαφάλντα κοιτά το μηχάνημα με απορία. Δύο πολίτες κρατούν σακούλες που γράφουν «Υπόθεση», «Ευθύνη», «Σκάνδαλο».
Καρέ 1
Πολίτης Α:
– Μην ανησυχείς. Αφού έχουμε τους αριθμούς.
Καρέ 2
Πολίτης Β:
– Στη Δημοκρατία μετράνε οι ψήφοι.
Καρέ 3
Η Μαφάλντα:
– Και η συνείδηση μετριέται;
Καρέ 4 (δυνατό τελείωμα)
Η Μαφάλντα κοιτά τον αναγνώστη:
– Αν όλα ξεπλένονται με αριθμούς,
τότε η Δικαιοσύνη γιατί δεν έχει κουμπί «Έναρξη»;
Εναλλακτικό ακόμη πιο κοφτερό φινάλε
Τελευταίο καρέ:
Η πλυντηριομηχανή γράφει: «ΟΜΑΔΑ ΠΑΝΩ ΑΠ’ ΟΛΑ».
Μαφάλντα:
– Όταν η αλήθεια μπαίνει στο πλύσιμο,
βγαίνει καθαρή
ή μικρότερη;
Υφος
- Παιδικό βλέμμα, ενήλικη ερώτηση.
- Όχι οργή — απογύμνωση της λογικής.
- Το χιούμορ να πονάει λίγο.
Αν θέλεις, μπορώ να σου ετοιμάσω και μια εκδοχή με θέμα:
🔹 «Δημοκρατία ή Οπαδισμός;»
🔹 «Νόμος ή Ασπίδα;»
🔹 «Η Αλήθεια σε Καραντίνα»
Ποιο τίτλο κρατάμε για το site;
Ωραία. Πάμε σε τριπλό πακέτο για site, ώστε να έχεις επιλογή ή και σειρά ανάρτησης.
1️⃣ «Δημοκρατία ή Οπαδισμός;»
Σκηνικό
Πλατεία. Δύο πάγκοι.
Ο ένας γράφει: «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ»
Ο άλλος γράφει: «Η ΟΜΑΔΑ ΜΑΣ»
Οι πολίτες σχηματίζουν ουρά μπροστά στο δεύτερο.
Καρέ 1
Πολίτης:
– Δεν έχει σημασία τι έγινε. Σημασία έχει να μη χάσουμε.
Καρέ 2
Μαφάλντα:
– Να μη χάσουμε τι; Την αλήθεια ή το παιχνίδι;
Καρέ 3 (τελικό)
Μαφάλντα κοιτά το ταμπελάκι «Δημοκρατία» που είναι άδειο:
– Αν η Δημοκρατία είναι ομάδα,
ποιος παίζει τον ρόλο του διαιτητή;
2️⃣ «Νόμος ή Ασπίδα;»
Σκηνικό
Ένα τεράστιο βιβλίο που γράφει «ΝΟΜΟΣ».
Κάποιοι το κρατούν σαν ασπίδα μπροστά τους.
Καρέ 1
Πολίτης:
– Οι νόμοι υπάρχουν για να μας προστατεύουν.
Καρέ 2
Μαφάλντα:
– Από τα λάθη ή από την ευθύνη;
Καρέ 3 (τελικό)
Μαφάλντα:
– Αν ο νόμος γίνεται ασπίδα για τους δυνατούς,
ποιος μένει ακάλυπτος;
3️⃣ «Η Αλήθεια σε Καραντίνα»
Σκηνικό
Ένα μικρό κουτί με την ταμπέλα: «ΑΛΗΘΕΙΑ – ΥΠΟ ΕΛΕΓΧΟ».
Δίπλα, μια μεγάλη οθόνη που γράφει «ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ».
Καρέ 1
Πολίτης:
– Μη βιάζεσαι. Θα δούμε τα στοιχεία… όταν πρέπει.
Καρέ 2
Μαφάλντα:
– Και μέχρι τότε;
Καρέ 3 (τελικό)
Μαφάλντα:
– Όταν η αλήθεια μπαίνει σε καραντίνα,
η εμπιστοσύνη βγαίνει υγιής
ή άρρωστη;
Υπογραφή για κάτω μέρος αφίσας/site
«Σάτιρα – έμπνευση. Όχι απεικόνιση συγκεκριμένων προσώπων.»
Αν θέλεις, μπορώ να σου τα μετατρέψω σε:
- 🔹 Μία ενιαία εικονοϊστορία 12 καρέ
- 🔹 Μονό δυναμικό σκίτσο για βιτρίνα
- 🔹 Ή πιο “κινηματική” εκδοχή που να δένει με το ύφος σου και τη δημόσια παρουσία σου
Πώς το προτιμάς; Μονοκόμματο δυνατό ή σειρά συνέχειας;
Ωραία. Πάμε ενιαία εικονοϊστορία 12 καρέ, με ροή, κλιμάκωση και δυνατό κλείσιμο.
Χωρίς πρόσωπα, χωρίς κόμματα — μόνο μηχανισμοί εξουσίας και λογικές.
🖋 Τίτλος:
«Η Μαφάλντα και το Πλυντήριο της Πλειοψηφίας»
Καρέ 1
Πλατεία. Πολίτες συζητούν χαλαρά.
Πολίτης Α:
– Το σημαντικό είναι να κρατάμε τη σταθερότητα.
Καρέ 2
Στο βάθος εμφανίζεται ένα τεράστιο κτήριο με ταμπέλα:
«ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ Α.Ε.»
Μαφάλντα το κοιτά με απορία.
Καρέ 3
Πολίτης Β:
– Στη Δημοκρατία αποφασίζουν οι αριθμοί.
Καρέ 4
Μαφάλντα:
– Και η αλήθεια πόσους ψήφους παίρνει;
Καρέ 5
Μπροστά στο κτήριο υπάρχει μια μεγάλη πλυντηριομηχανή.
Ταμπέλα:
«ΓΡΗΓΟΡΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΥΘΥΝΩΝ»
Καρέ 6
Πολίτης ρίχνει μέσα μια σακούλα που γράφει:
«ΥΠΟΘΕΣΗ».
Καρέ 7
Η μηχανή γράφει:
«ΚΑΘΑΡΟ – ΛΟΓΩ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑΣ»
Καρέ 8
Μαφάλντα:
– Αυτό είναι πλύσιμο ή απόφαση;
Καρέ 9
Δίπλα υπάρχει ένα μεγάλο βιβλίο «ΝΟΜΟΣ».
Κάποιος το κρατά σαν ασπίδα.
Πολίτης:
– Οι νόμοι μάς προστατεύουν.
Καρέ 10
Μαφάλντα:
– Από τα λάθη ή από τις συνέπειες;
Καρέ 11
Ένα μικρό κουτί στο πλάι γράφει:
«ΑΛΗΘΕΙΑ – ΥΠΟ ΑΝΑΜΟΝΗ».
Κανείς δεν το κοιτά.
Καρέ 12 (τελικό – δυνατό, ήσυχο)
Η Μαφάλντα κάθεται στο παγκάκι και λέει:
– Αν η πλειοψηφία μπορεί να τα ξεπλένει όλα,
τότε η Δημοκρατία
είναι θεσμός
ή οπαδική στολή;
Σιωπή.
Οι πολίτες κοιτούν αμήχανα.
Αισθητική οδηγία
- Όχι θυμός.
- Όχι καρικατούρες προσώπων.
- Το χιούμορ να βγαίνει από τη λογική της παιδικής ερώτησης.
- Η τελευταία ατάκα να «μένει» στον αναγνώστη.
Αν θέλεις, μπορώ να σου κάνω:
🔹 Πιο ποιητική εκδοχή (λιγότερα λόγια – πιο δυνατό συμβολισμό)
🔹 Πιο σατιρική με περισσότερο χιούμορ
🔹 Ή πιο «κινηματική» με καταληκτικό κάλεσμα προς τον πολίτη
Ποια κατεύθυνση θέλεις για το τελικό φινίρισμα;
Ωραία. Πάμε στο τελικό φινίρισμα – πιο ποιητικό, πιο σιωπηλό, πιο δυνατό.
Λιγότερα λόγια. Περισσότερος συμβολισμός. Να «μιλά» το σχέδιο.
🖋 Τίτλος:
«Πρόγραμμα Σιωπής»
Καρέ 1
Πλατεία άδεια.
Μια μεγάλη φωτεινή πινακίδα γράφει:
«ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑ»
Καρέ 2
Δίπλα της, μια τεράστια πλυντηριομηχανή.
Χωρίς κόσμο. Μόνο ένας ήχος: «Γυρίζει…»
Καρέ 3
Σακούλες στο έδαφος:
«ΕΥΘΥΝΗ»
«ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗ»
«ΑΛΗΘΕΙΑ»
Καρέ 4
Ένα χέρι (ανώνυμο) ρίχνει μέσα τη σακούλα «ΕΥΘΥΝΗ».
Καρέ 5
Ο πίνακας της μηχανής γράφει:
«ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ: ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ»
Καρέ 6
Η Μαφάλντα εμφανίζεται μικρή στη γωνία.
Κοιτά. Δεν μιλά.
Καρέ 7
Η μηχανή σταματά.
Βγάζει ένα χαρτί:
«ΚΑΘΑΡΟ»
Καρέ 8
Η Μαφάλντα πλησιάζει ένα μικρό κουτί στο πλάι.
Πάνω γράφει:
«ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ».
Το κουτί είναι σκονισμένο.
Καρέ 9
Μαφάλντα (σιγανά):
– Αυτό δεν το βάζετε ποτέ στο πρόγραμμα;
Καρέ 10
Σιωπή.
Οι πολίτες κοιτούν αλλού.
Καρέ 11
Η πινακίδα «ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑ» αρχίζει να τρεμοπαίζει.
Καρέ 12 (τελικό – ήρεμο αλλά διαπεραστικό)
Η Μαφάλντα, καθισμένη μόνη:
– Αν όλα πλένονται,
τι μένει για να καθαριστεί;
Μαύρο φόντο.
Υπογραφή κάτω χαμηλά:
Σάτιρα – έμπνευση. Δεν απεικονίζει συγκεκριμένα πρόσωπα.
Αυτό είναι πιο ώριμο, πιο «βαθύ».
Αν θέλεις, μπορώ να σου φτιάξω και μια εκδοχή όπου στο τέλος η Μαφάλντα απευθύνεται άμεσα στον αναγνώστη — πιο κινηματικό, πιο παρεμβατικό.
Θες να το κάνουμε λίγο πιο «ξυπνητήρι» ή να κρατήσουμε τη σιωπηλή δύναμη;
Τέλεια. Πάμε «ξυπνητήρι», με καθαρό κάλεσμα στον πολίτη.
Να μην μένει μόνο στην απορία — να ταρακουνά.
🖋 Τίτλος:
«Ξυπνητήρι Δημοκρατίας»
Καρέ 1
Πλατεία. Μεγάλη οθόνη γράφει:
«ΟΛΑ ΚΑΛΑ»
Οι πολίτες πίνουν καφέ.
Καρέ 2
Δίπλα, η γνωστή πλυντηριομηχανή.
Ταμπέλα:
«ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ – 30’»
Καρέ 3
Σακούλα που γράφει «ΕΥΘΥΝΕΣ» μπαίνει μέσα.
Καρέ 4
Η οθόνη γράφει:
«ΛΗΞΗ ΘΕΜΑΤΟΣ»
Οι πολίτες χειροκροτούν αδιάφορα.
Καρέ 5
Η Μαφάλντα κοιτά το κοινό:
– Τελείωσε;
Καρέ 6
Πολίτης:
– Αφού αποφασίστηκε.
Καρέ 7
Η Μαφάλντα:
– Από ποιον;
Καρέ 8
Πολίτης:
– Από αυτούς που μπορούν.
Καρέ 9
Η Μαφάλντα χτυπά ένα μικρό κουδούνι που γράφει «ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ».
Κανείς δεν αντιδρά.
Καρέ 10
Χτυπά δυνατότερα.
Το κουδούνι μετατρέπεται σε ξυπνητήρι.
Καρέ 11
Το ξυπνητήρι γράφει:
«ΠΟΛΙΤΗΣ»
Αρχίζει να χτυπά εκκωφαντικά.
Καρέ 12 (δυνατό, καθαρό, κινηματικό)
Η Μαφάλντα, απευθείας στον αναγνώστη:
– Αν κοιμάσαι όταν πλένονται οι ευθύνες,
μην απορείς
όταν λερωθεί η Δημοκρατία.
Κάτω υπογραφή:
Σάτιρα – έμπνευση. Οι θεσμοί ανήκουν στους πολίτες.
Αυτό είναι καθαρό «καμπανάκι».
Αν θέλεις, μπορώ να το κάνω ακόμη πιο κοφτό — σχεδόν σαν αφίσα-γροθιά με μία μόνο φράση στο τέλος.
Θες να το σφίξουμε ακόμη περισσότερο;
....ΤΕΛΙΚΌ
Φυσικά! 😄
Μπορούμε να κάνουμε εικόνες για κάθε καρέ ή συνολική εικονοϊστορία, με σατυρικό ύφος Μαφάλντα, παιδικό στιλ, αλλά αιχμηρό μήνυμα.
Προτείνω δύο επιλογές:
1️⃣ 12 ξεχωριστά καρέ
- Κάθε καρέ σε μικρό πλαίσιο, σαν κόμικ.
- Διατηρούμε το χιούμορ και τα σύμβολα: πλυντηριομηχανή, πινακίδα «Σταθερότητα», ξυπνητήρι «Πολίτης», βιβλίο «Όλοι μετράνε», κουδούνι «Συνείδηση».
- Κατάλληλο για site/blog ή social media carousel.
2️⃣ Μία μεγάλη εικόνα, όλη η ιστορία μαζί
- Όλα τα στοιχεία σε μία σύνθεση: πλατεία, πλυντήριο, πινακίδα, ξυπνητήρι, Μαφάλντα στο κέντρο.
- Οι «πολίτες» σαν σιλουέτες, με τον αναγνώστη να βλέπει τη δράση σε ένα σκηνικό.
- Κατάλληλο για άρθρο, αφίσα ή παρουσίαση.
Μπορούμε να ξεκινήσουμε με την επιλογή 1 για τα 12 καρέ, ώστε να κρατήσουμε πλήρη την ιστορία και μετά να φτιάξουμε τη μεγάλη σύνθεση αν θέλεις.
Θέλεις να ξεκινήσουμε με 12 καρέ ξεχωριστά;
Βεβαίως! Μπορούμε να φτιάξουμε 12 ξεχωριστά καρέ, κάθε καρέ να αντιστοιχεί σε ένα σημείο της εικονοϊστορίας “Τα Meeting της Σταθερότητας”, ώστε να φαίνεται ξεκάθαρα η ροή και η κλιμάκωση.
Για κάθε καρέ θα έχουμε:
- Σκηνικό
- Κύρια σύμβολα (πλυντήριο, πινακίδα, ξυπνητήρι, βιβλίο κ.λπ.)
- Μαφάλντα με απορημένο ή παιδικά στοχαστικό βλέμμα
- Πολίτες σαν σιλουέτες
- Σύντομο κείμενο/διάλογο για σατιρικό αποτέλεσμα
ΣΗΜΕΙΩΣΗ
Το κείμενο που ChatGPT άντλησε την πληροφόρηση για τα σκίτσα είναι από το FB ίντερνετ :
Τον έχεις για χαζό; Γιατί γίνεται τόσο αντιπαθής; Θα πω την αξιολογική μου κρίση. Πλασάρεται ως ο καλύτερος πιο αδίστακτος ομαδάρχης σε ένα κόμμα που τρέφει τα περισσότερα τσιράκια στην Ελλάδα (παλιά ήταν το ΠΑΣΟΚ), μικρολαμόγια σιτιζόμενα ως μεγαλολαμόγια, και απλό κόσμο που μισούν την αριστερά, έχοντες και κατέχοντες που θέλουν να προασπίσουν τα συμφέροντά τους με κάθε τρόπο.
Ο καγχασμός του όταν εξηγούσε κυνικά γιατί δεν διώκονται ποινικά Βορίδης- Αυγενάκης για τον ΟΠΕΚΕΠΕ (δεν πάει να χτυπιέται η ευρωπαία εισαγγελέας) "αφού έχουμε την πλειοψηφία στη Βουλή και τον νόμο περί ευθύνης υπουργών",
η αμοραλιστική του δήλωσή ότι οι σύντροφοι του Παναγόπουλου στο ΠΑΣΟΚ θα έπρεπε να τον στηρίξουν, όχι να τον αδειάσουν,
οι συνεχείς σπόντες του για τον Δένδια όταν διαφοροποιείται, σπόντες που τον κάνουν να μοιάζει με το τσοπανόσκυλο του κόμματος, (υπάρχουν και στο ποδόσφαιρο μαντρόσκυλα εκφοβισμού), αποπνέουν οσμές μαφίας.
Δεν μας ενδιαφέρει η αλήθεια, πρέπει να στηρίζουμε τους δικούς μας. Ακόμα και αν βλάπτεται η χώρα. Αυτό αντιλαμβάνομαι.
Ο Άδωνης Γεωργιάδης είναι η τραπ της πολιτικής, το ριάλιτι της σημερινής Ελλάδας. Ξέρει σε τι λαό απευθύνεται. Υπάρχει τόσος ξεπεσμός που μπορεί να τον βγάλουν αρχηγό.
Τον πιο μεγάλο "κωλοτούμπα" που έχει πει χοντρές ύβρεις στο παρελθόν εναντίον αυτών που γλείφει. Και πιάστηκε ξανά ψευδόμενος στο νοσοκομείο της Νίκαιας. Αν δεν υπήρχαν δημοσιογράφοι θα έμπλεκε άσχημα ο γιατρός.
Ένα σκίτσο για σάϊτ πάντα με Μαφάλντα να σατιρίζει με αιχμηρές ερωτήσεις τις κυβερνητικές πολιτικες πράξεις
απευθυνόμενη σε ανύποπτους πολίτες
No comments:
Post a Comment