Διαμορφώνεται πλέον μια ξεκάθαρη εικόνα: ο λαός του Ιράν προβάλλει σθεναρή αντίσταση απέναντι στην ακροδεξιά των ΗΠΑ και του Ισραήλ, που με τις επιλογές και τις πρακτικές τους εντείνουν την αστάθεια και τον κίνδυνο σε ολόκληρη την περιοχή.
Οι αιφνιδιασμοί, οι επιθετικές ενέργειες και οι πολιτικές ισχύος δεν κατάφεραν να κάμψουν το φρόνημα ενός λαού που αντιστέκεται, πληρώνοντας βαρύ τίμημα. Σε μια εποχή όπου ενισχύονται φαινόμενα αυταρχισμού και εκφασισμού στη διεθνή σκηνή, η στάση αυτή αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς θέτει φραγμό σε επικίνδυνες εξελίξεις, υπερασπίζεται την αξιοπρέπεια των λαών και εν τέλει μπορεί να σώσει την ανθρωπότητα από τον όλεθρο!
Ωστόσο, το κόστος για το Ιράν είναι τραγικό. Οι ανθρώπινες απώλειες, οι καταστροφές και ιδιαίτερα ο θάνατος των 166 μαθητριών — το πιο συγκλονιστικό γεγονός του ανήθικου πολέμου — δεν μπορούν να περάσουν στη λήθη.
Επειδή η ιστορία πρέπει πάντα να γράφεται με γνώμονα την αλήθεια και τη δικαιοσύνη, αναδεικνύεται και η απαίτηση για λογοδοσία των υπευθύνων. Το Ιράν θα πρέπει να επιδιώξει να οδηγηθούν στη δικαιοσύνη και να καταδικαστούν για εγκλήματα πολέμου ο Ντόναλντ Τραμπ και ο Μπενιαμίν Νετανιάχου, ως υπεύθυνοι για επιλογές και ενέργειες που στοίχισαν χιλιάδες ανθρώπινες ζωές.
ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΔΙΕΥΘΕΤΗΣΗ ή ΚΛΙΜΑΚΩΣΗ ΣΤΗ Μ. ΑΝΑΤΟΛΗ; ΟΙ ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΚΗΣ ΠΥΡΗΝΙΚΗΣ ΟΜΠΡΕΛΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.
Οι στρατηγικοί στόχοι του Ιράν αποσκοπούν στην επιβίωση της χώρας σε πρώτη φάση και σε δεύτερη φάση στην κατάρρευση των καθεστώτων των χωρών του Κόλπου ώστε να αναγκαστούν οι Αμερικανοί να αποχωρήσουν από την περιοχή.
Τα καθεστώτα της Σαουδικής Αραβίας και των Η.Α.Ε. πιέζουν τον Τραμπ να συνεχίσει τον πόλεμο επειδή κατάλαβαν ότι έχουν ‘’υπαρξιακό κίνδυνο’’ για το θρόνο τους.
Ο πόλεμος από ‘’υπαρξιακός’’ για το Ιράν γίνεται ‘’υπαρξιακός’’ για τα καθεστώτα των χωρών του Κόλπου.
Μέχρι τώρα οι Αμερικανοί πουλούσαν όπλα στις χώρες αυτές και παράλληλα εγγυόνταν την ασφάλειά τους. Τώρα αποδείχτηκε ότι οι αμερικανικές βάσεις όχι μόνο δεν παρέχουν ασφάλεια αλλά είναι ‘’μαγνήτης’’ καταστροφών και πληγμάτων.
Είναι κατανοητό ότι η οποιαδήποτε ‘’ομπρέλα’’ γίνεται ‘’μαγνήτης’’ στοχοποίησης από την αντίπαλη πλευρά.
Αυτό δεν μπορεί να γίνει κατανοητό από την κυβέρνηση Μητσοτάκη που έχει αναγάγει την εξωτερική πολιτική σε επιχείρηση απόκτησης εύνοιας στους ευρωπαϊκούς και αμερικανικούς κυρίαρχους κύκλους.
Νίκος Τόσκας
Το Κατάρ χαστουκίζει το αμερικανικό όνειρο κι ενώνει τις δυνάμεις του με το Ιράν
Ο εκπρόσωπος εξωτερικών υποθέσεων του Κατάρ, Ματζίντ Αλ-Ανσάρι, δήλωσε συνοπτικά:
«Το Ιράν υπάρχει εδώ και χιλιάδες χρόνια και κανείς δεν πηγαίνει πουθενά.
Κανένας λαός ή χώρα δεν θα εξαφανιστεί από την ύπαρξη με βάση τις επιθυμίες ή τις ιδιοτροπίες κανενός πολιτικού.
Θα ζήσουμε μαζί, θα παραμείνουμε κοντά για το μέλλον της ανθρωπότητας και πρέπει να βρούμε έναν τρόπο να ζήσουμε μαζί.
Θα πρέπει να βρούμε έναν τρόπο να το ξεπεράσουμε αυτό. Αυτή είναι μια πολύ δύσκολη στιγμή, αλλά θα βρούμε μια διέξοδο».
Σημαντικά και ισορροπημένα λόγια, που δείχνουν ότι δεν θα παίξουν το παιχνίδι που παίζουν ο Τραμπ και οι φίλοι του, στρέφοντάς τους άμεσα εναντίον του Ιράν, αφήνοντάς τους στη συνέχεια να πολεμούν μεταξύ τους και μετά φεύγοντας.
Νίκος Κλειτσίκας
PRESS-GR
Καλυψώ Κανάκη
Η Ισπανία τα πήρε όλα: Φθηνό φ.α. από την Αλγερία και ελεύθερη διέλευση από Ορμούζ.
Eπειδή επέλεξε να εναντιωθεί σε ΗΠΑ και Ισραήλ στον πόλεμο του Ιράν.
ΙΣΠΑΝΊΑ
Τεράστια νίκη για την Ισπανία και τον πρωθυπουργό Πέδρο Σάντσες καθώς η Αλγερία αποφάσισε να δώσει φυσικό αέριο στην Ισπανία 12% φθηνότερα λόγω της σταθερής στάσης του απέναντι στο Ισραήλ και τις ΗΠΑ στον πόλεμο του Ιράν.
Επίσης αποκτά ελεύθερη διέλευση από το Στενό του Ορμούζ μαζί με την φθηνή ενέργεια.
Αυτό σημαίνει πως τα ισπανικά πλοία ελεύθερα θα φέρνουν πετρέλαιο στην Ισπανία και οι πολίτες της χώρας θα γεμίζουν τα αυτοκίνητά τους με κανονικές τιμές (καθώς η κυβέρνηση Σάντσες μείωσε τον φόρο καυσίμων).
Ο Σάντσες έδωσε καινούρια σημασία στην φράση «Η σωστή πλευρά της Ιστορίας» ή πως εξυπηρετείται το εθνικό συμφέρον της χώρας.
Εν μέσω του πολέμου στη Μέση Ανατολή και των συνεπακόλουθων επιπτώσεών του στην παγκόσμια αγορά φυσικού αερίου και πετρελαίου, πολλές χώρες έχουν εισέλθει σε έναν αγώνα μεγάλων αποστάσεων για να βρουν ποιος μπορεί να τους εγγυηθεί την προμήθεια αυτών των ορυκτών καυσίμων ή να διασφαλίσει ότι η σχέση με τους κύριους προμηθευτές τους είναι ισχυρή.
Αυτή είναι η περίπτωση της Ισπανίας, η οποία ανακοίνωσε την «ενίσχυση» της ενεργειακής συνεργασίας με την Αλγερία, από την οποία εξαρτάται η προμήθεια φυσικού αερίου στο κράτος, επειδή είναι η κύρια πηγή του.
Για παράδειγμα, μεταξύ Ιανουαρίου και Δεκεμβρίου 2025, το 34,5% του φυσικού αερίου που έφτασε στην Ισπανία (128.504 GWh) προήλθε από την αφρικανική χώρα, ενώ φέτος το αλγερινό φυσικό αέριο αντιπροσωπεύει ήδη το 29,2% αυτού του ορυκτού καυσίμου (19.243 GWh).
Στην πραγματικότητα, αυτή η ενίσχυση δεν θα μεταφραστεί σε τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο από μια «επέκταση» των όγκων φυσικού αερίου που φτάνουν από την Αλγερία.
Το ίδιο συνέβη και το 2022, όταν ο πόλεμος στην Ουκρανία και οι επακόλουθες αποφάσεις της Δύσης σχετικά με τους δεσμούς της με τη Μόσχα, συμπεριλαμβανομένης της μακροπρόθεσμης αποσύνδεσης από το ρωσικό φυσικό αέριο, αύξησαν τη χωρητικότητα του αγωγού που συνδέει την Ισπανία με την αλγερινή χώρα: από 8.000 εκατομμύρια κυβικά μέτρα σε 10.000 εκατομμύρια.
«Η Αλγερία είναι ένας σταθερός, αξιόπιστος και σταθερός προμηθευτής φυσικού αερίου. Είναι ο κύριος προμηθευτής φυσικού αερίου της Ισπανίας εδώ και τρία χρόνια και το έχω επιβεβαιώσει στον πρόεδρο της Αλγερίας [Αμπντελματζίντ] Τεμπούν.
Σήμερα συμφωνήσαμε να ενισχύσουμε αυτή τη στρατηγική συνεργασία σε ενεργειακά θέματα», δήλωσε ο Υπουργός Εξωτερικών, Χοσέ Μανουέλ Αλμπάρες, σε δηλώσεις του στα μέσα ενημέρωσης.
https://twitter.com/i/status/2036865915858690086
ΚΟΡΑΚΙΑ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟ ΤΕΛΑΒΙΒ
ΜΑΥΡΑ ΚΟΡΑΚΙΑ, ΜΕ ΝΥΧΙΑ ΓΑΜΨΑ
Τις τελευταίες μέρες, χιλιάδες κοράκια πετούν πάνω απ’ το Τελ Αβίβ
Το θέαμα, στον ουρανό της μεγαλούπολης των σιωναζί, έχει προκαλέσει ανατριχίλα, καθώς τα μαύρα πτωματοφάγα πουλιά συνδέονται με πολλές δοξασίες επικείμενης καταστροφής και θανάτου.
Επειδή, σύμφωνα με την αρχαία ελληνική μυθολογία, το κοράκι είχε μαντικές ικανότητες, έγινε το σύμβολο του Απόλλωνα, ως θεού της μαντείας,
Ο Απόλλωνας προτίμησε το λευκό κοράκι, για να αποφύγει το βαρύ χρώμα του πένθους, μα το τιμώρησε τελικά σε ισόβια μαυρίλα όταν του έφερε κακά μαντάτα.
Το θέαμα των χιλιάδων κορακιών στο Τελ Αβίβ, θυμίζει σκηνή από «Τα Πουλιά» του Χίτσκοκ, παραπέμπει στο θλιβερό Raven του Πόε, στον Diabolo, το κοράκι-κατάσκοπο της μάγισσας Μαλέσιφεντ, στην Ωραία Κοιμωμένη και στην ταινία «Το Κοράκι» όπου τα κοράκια συμβολίζουν κακοθανατισμένες ψυχές, που επιστρέφουν και ζητούν εκδίκηση.
Και απ’ αυτές, άλλο τίποτα.
Η επιστήμη της ορνιθολογίας έχει βέβαια ορθολογικές ερμηνείες για την εμφάνιση σμηνών κορακιών, που συνδέονται με τη μετανάστευση άλλων πουλιών αυτή την εποχή, καθώς τα κοράκια είναι ενδημικά και όχι αποδημητικά πουλιά.
Το σίγουρο είναι πως το κατάμαυρο χρώμα τους και το βραχνιασμένο κρώξιμο τους- όταν μάλιστα εμφανίζονται σε σμήνη, σε μια περίοδο που το iron dome αποδεικνύεται τενεκεδένιο - δεν προκαλεί στους σιωναζί αισθήματα ευφορίας.
Όσο κι αν προτιμούμε τον ορθολογισμό της ορνιθολογίας, ασυνείδητα κρατάμε από την παραμυθική λογοτεχνία της Λατινικής Αμερικής, το απόσπασμα του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες, από την Τρίτη Παραίτηση.
«…Ένιωσε το χτύπημα των φτερών ενός μαύρου κορακιού πάνω στο μέτωπό του.
Δεν ήταν τρόμος, ήταν μια παγωμένη βεβαιότητα.
Το πουλί μπορεί να μην έφερνε το θάνατο, έφερνε όμως την υπενθύμιση πως ο χρόνος είχε σταματήσει να κυλάει με τον τρόπο των ζωντανών».
ΟΛΟΙ ΣΗΜΕΡΑ, ΣΑΒΒΑΤΟ , 28/3 15:00, ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ
Αρχίζει να αχνοφαίνεται
κάποια ελπίδα!
Ένα κίνημα πολιτών το
«No kings» έχει ξεκινήσει και γιγαντώνεται μέρα τη μέρα.
Επώνυμοι έχουν βγει μπροστά και ξεσηκώνουν τον κόσμο.
Διαδηλώσεις έχουν αρχίσει
με μεγάλη συμμετοχή
του κόσμου παντού.
Στην Νέα Υόρκη εκατομμύρια πολίτες διαδήλωσαν κατά του Trump. Ένας από τους ομιλητές της συγκέντρωσης ήταν και ο Ρόμπερτ Ντε Νίρο.
«Υποστηρίζω αυτό το κίνημα 150%. Αλλά όταν τα πλήθη φωνάζουν «No Kings», αυτό που πραγματικά εννοούν είναι «No Trump».
Υπήρξαν και άλλοι πρόεδροι που έθεσαν σε δοκιμασία τα συνταγματικά όρια της εξουσίας τους, αλλά κανένας δεν αποτέλεσε τόσο μεγάλη απειλή για τις ελευθερίες και την ασφάλειά μας.Κανένας. Εκτός από τον Τραμπ.
Πρέπει να τον σταματήσουμε. Και πρέπει να τον σταματήσουμε τώρα. Και αυτό είναι το νόημα του «No Kings». Γιατί δεν μπορεί να κάνει όλα αυτά που κάνει χωρίς τη συμπαιγνία του Κογκρέσου. Είναι δεμένοι μαζί του από το φόβο μη χάσουν τις δουλειές τους, και τη δική τους εξουσία. Είναι τρελό αυτό γιατί εμάς θα έπρεπε να φοβούνται περισσότερο, γιατι εμείς εξακολουθούμε να πιστεύουμε στις βασικές αξίες της δικαιοσύνης, της ισότητας, της αξιοπρέπειας και της καλοσύνης, γιατί εμεις ψηφίζουμε, και γιατί όλοι μας αξίζουμε μια χώρα χωρίς βασιλιάδες. Χωρίς Τραμπ.»
Μόνο οι Αμερικανοί μπορούν να σταματήσουν αυτόν τον άνθρωπο
πριν αιματοκυλήσει τον πλανήτη.
https://www.facebook.com/reel/877167828705619/?mibextid=rS40aB7S9Ucbxw6v
Δ. Χριστόπουλος: «Με ανησυχεί η στρατηγική συμμαχία που έχει συνομολογήσει η χώρα μας με το Ισραήλ».
Αθήνα 9,84 ΑΚΟΥΣΤΕ LIVE
Σε μια περίοδο έντονων γεωπολιτικών αναταράξεων, με πολεμικές συγκρούσεις να εκτυλίσσονται σε διαφορετικά σημεία του κόσμου και την Ευρώπη να βρίσκεται αντιμέτωπη με νέες μορφές ανασφάλειας, επανέρχεται το ερώτημα για τη στάση των σύγχρονων κοινωνιών απέναντι στον πόλεμο.
🔸Σε αυτό το πλαίσιο, ο καθηγητής Πολιτειολογίας στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας του Παντείου Πανεπιστημίου, Δημήτρης Χριστόπουλος, μιλώντας στον Αθήνα 984 και στον Γιώργο Μελιγγώνη, επεσήμανε ότι οι ευρωπαϊκές κοινωνίες φαίνεται να έχουν «ολισθήσει προς την απάθεια», μια στάση που, όπως είπε, συνδέεται και με το γεγονός ότι οι νεότερες γενιές δεν έχουν βιώσει άμεσα τις τραυματικές εμπειρίες ενός πολέμου.
Σύμφωνα με τον ίδιο, αυτή η ιστορική απόσταση επηρεάζει και την πολιτική σκέψη, οδηγώντας σε μια διαφορετική και συχνά πιο επιπόλαιη προσέγγιση των διεθνών κρίσεων σε σχέση με τις μεταπολεμικές δεκαετίες.
Περιγράφοντας τη σημερινή στάση των ευρωπαϊκών κοινωνιών , έκανε λόγο για πολεμικό μιθριδατισμό: «Όπως ο Μιθριδάτης έπαιρνε μικρές δόσεις δηλητηρίου για να γίνει άτρωτος, έτσι κι εμείς συνηθίζουμε τον πόλεμο από απόσταση. Δεν τον ζούμε άμεσα και έτσι δημιουργείται μια κρούστα ηθικής αδιαφορίας», τόνισε, προσθέτοντας ότι η συσσώρευση πολεμικών συγκρούσεων, από την Ουκρανία μέχρι τη Γάζα και το Ιράν, έχει δημιουργήσει ηθική κόπωση και κοινωνική απάθεια.
Παράλληλα, ο κ. Χριστόπουλος, εξέφρασε έντονη ανησυχία για τη στρατηγική σύμπλευση της Ελλάδας με το Ισραήλ τα τελευταία χρόνια.
«Περισσότερο από τους πυραύλους που έφυγαν από τον Λίβανο προς την Κύπρο, με ανησυχεί η στρατηγική συμμαχία που έχει συνομολογήσει η χώρα μας εδώ και περίπου δεκαέξι χρόνια με το Ισραήλ και, την οποία διατηρούν όλες οι κυβερνήσεις, συμπεριλαμβανομένης και της Αριστεράς. Φυσικά, η κυβέρνηση Μητσοτάκη το παράκανε. Αυτό δημιουργεί νέες γεωπολιτικές ισορροπίες και κινδύνους στην περιοχή», σχολίασε, υπογραμμίζοντας ότι η διαμόρφωση ενός άξονα Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ ενδέχεται να διευρύνει τις εντάσεις με την Τουρκία.
Κλείνοντας, εκτίμησε ότι «με την Τουρκία έχουμε τους δικούς μας ανοιχτούς λογαριασμούς. Αν σε όλα αυτά προστεθεί και ο άξονας Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ που, από την τουρκική σκοπιά, μοιάζει να την περικυκλώνει, τότε ο κίνδυνος κλιμάκωσης γίνεται ακόμη μεγαλύτερος. Αυτό που με φοβίζει είναι ότι, με όρους γεωπολιτικής ανάφλεξης, είμαστε πιο κοντά σε έναν πόλεμο απ’ ό,τι νομίζουμε».
Αμυντική στήριξη της Κύπρου
«Αν η Κύπρος ζήτησε αμυντική συνδρομή, θα ήταν πολύ δύσκολο για την ελληνική κυβέρνηση να αρνηθεί. Όμως όλη αυτή η ρητορική υπερηφάνειας και η υστερία με τον ”Κίμωνα” κλπ., δημιουργούν και σοβαρές ανασφάλειες. Γιατί αν σήμερα λέμε ότι καλά κάνουν οι δικοί μας και πηγαίνουν στην Κύπρο, αύριο τι θα πούμε όταν η Τουρκία επικαλεστεί τις δικές της αφηγήσεις και κάνει το ίδιο; Τέτοιες κινήσεις έχουν μεγάλο ρίσκο, ελέγχονται για έναν απεριόριστο τυχοδιωκτισμό. Συχνά γίνονται για εσωτερική κατανάλωση και εθνικιστική ευφορία. Οι δικοί μας, αυτή τη στιγμή θεωρούν ότι είναι καλό για το έθνος, το οποίο έχει πληγεί στο εσωτερικό από τα Τέμπη, τον ΟΠΕΚΕΠΕ, τις υποκλοπές και όλα αυτά τα σκάνδαλα και την ασυδοσία που κυριαρχεί, να υπάρχει κι ένας “Κίμων” για να ξεχνιόμαστε. Όμως όλα αυτά κάποια στιγμή πληρώνονται»
Συνέχεια στις δυτικές στρατιωτικές επεμβάσεις στη Μέση Ανατολή
«Οι πρόσφατες εξελίξεις αποκαλύπτουν μια βαθύτερη συνέχεια στη διεθνή πολιτική των ΗΠΑ Έχουμε την τάση να παρουσιάζουμε τον Τραμπ ως μια τομή σε σχέση με το παρελθόν και όντως είναι τομή σε πολλά πράγματα. Όμως, να μην ξεχνάμε ότι οι παράνομες στρατιωτικές επεμβάσεις των Αμερικάνων και των Δυτικών στη Μέση Ανατολή έχουν μια μακρά ιστορία. Δεν είναι η πρώτη φορά που αυτό συμβαίνει στο Ιράν. Τώρα είναι πολύ πιο απροσχημάτιστες, πολύ πιο φωναχτά παράνομες. Τουλάχιστον παλαιότερα ψάχνανε στοιχειωδώς να βρουν μερικά έστω νομικά προσχήματα».
🔸Συνέπειες διάλυσης του Ιράν
«Η αποσταθεροποίηση του Ιράν θα είχε δραματικές συνέπειες για ολόκληρη την περιοχή και την Ευρώπη. Το Ιράν είναι ένα αυταρχικό θεοκρατικό καθεστώς, αλλά παραμένει ένα οργανωμένο κράτος με υποδομές και θεσμούς. Η διάλυσή του θα δημιουργούσε μια γεωπολιτική καταστροφή για τη Μέση Ανατολή και την Ευρώπη».
ΔΕΛΤΙΑ ΤΥΠΟΥ, ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
11/03/26 - 13:50
Τελευταία Ενημέρωση: 13/03/26
Γιώργος Μελιγγώνης, Δημήτρης Χριστόπουλος, Μέση Ανατολή
Σας παρακαλώ, ακούστε ολόκληρο το ηχητικό, στο συνδεσμο, στα σχόλια.
Maria Anestopoulou Μαρία έχεις δίκαιο. Πολύ χρήσιμη συνέντευξη. Χείμαρρος. Ενημερωμένος. Με μια κουβέντα ο κύριος Χριστόπουλος μας έκρουσε τη μεγάλη καμπάνα κινδύνου πολέμου που χτυπά και μεις δεν την ακούμε(!) όχι από απάθεια αλλά από συνθήκες των καιρών μας.. η καμπάνα αυτή γύρω γύρω της έχει και άλλες καμπανούλες.. που χτυπάνε. Γενικά είμαστε ανά πάσα στιγμή σε κίνδυνο να βρεθούμε στις φλόγες πολέμου που δεν θα ξέρουμε ποιός ποιόν.. αλλά οι αιτίες
υπαρκτές!
ΤΟΣΚΑΣ
.. .
Άρχισαν οι συνεννοήσεις αυτών που έχουν κοινά συμφέροντα. Δηλαδή οι φυγόκεντρες τάσεις και εντός του ΝΑΤΟ.
Η ελληνική κυβέρνηση αντί να στηρίζει το διεθνές δίκαιο, που αποτελεί το διαχρονικό στήριγμα των αδυνάτων και να απλώνει τις συνεργασίες με πολυδιάστατη πολιτική, χωρίς δέσμευση από έξωθεν εντολές, δείχνει «πειθαρχημένη/υποταγμένη» στην πολιτική Τραμπ και στη στήριξη στον Νετανυάχου ενώ είναι πρόθυμη να συμμετάσχει στον «έλεγχο» των διαδρομών πετρελαίου μετά τον πόλεμο, για να εξυπηρετηθούν τα εφοπλιστικά συμφέροντα.
Ποιος περίμενε να φανούν τόσοι κίνδυνοι σε τόσο μικρό χρόνο;
Αυτό δείχνει ότι έχουν οξυνθεί οι αντιθέσεις και οι ανταγωνισμοί μεταξύ των κυρίαρχων δυνάμεων που μπορεί να οδηγήσουν σε μεγάλες συγκρούσεις αλλά παράλληλα μπορεί να έχουν ωριμάσει και οι συνθήκες για απρόοπτες κοινωνικές αλλαγές, με την προϋπόθεση ότι θα συνειδητοποιήσουν
ΤΟΣΚΑΣ
No comments:
Post a Comment