Ωραίο, έχεις ήδη πολύ δυνατό πολιτικό πυρήνα. Σου το κάνω ένα μικρό, ζωντανό σενάριο (για βίντεο / εκδήλωση / blog), με καθαρό μήνυμα και ανθρώπινη εικόνα:
🎬 Σενάριο: “Η ακρίβεια δεν είναι ατύχημα”
Σκηνή 1 – Πρωί, κουζίνα
Ένας εργαζόμενος κοιτάζει το πορτοφόλι του.
Η σύντροφός του βάζει καφέ.
Εκείνος (χαμηλόφωνα):
«Πάλι ανέβηκε η βενζίνη…»
Εκείνη:
«Και το σούπερ μάρκετ… πήρα τα ίδια και πλήρωσα παραπάνω.»
Σκηνή 2 – Βενζινάδικο
Ο εργαζόμενος γεμίζει καύσιμα. Κοιτάζει το ποσό να ανεβαίνει.
Αφήγηση (voice-over):
«Δεν είναι επιλογή. Δεν μπορείς να μην πας στη δουλειά. Πληρώνεις.»
Σκηνή 3 – Σούπερ μάρκετ
Καλάθι με βασικά προϊόντα. Η τιμή στο ταμείο σοκάρει.
Αφήγηση:
«Η ακρίβεια δεν χτυπά όλους το ίδιο.
Για άλλους είναι ενόχληση.
Για άλλους είναι επιβίωση.»
Σκηνή 4 – Αντίθεση
Γρήγορη εναλλαγή εικόνων:
- Εργαζόμενος με άγχος
- Μεγάλα γραφεία εταιρειών
- Δελτία ειδήσεων με “κέρδη”
Αφήγηση:
«Όταν ανεβαίνουν οι τιμές στα βασικά αγαθά, το εισόδημα μεταφέρεται.
Από τους πολλούς… προς τους λίγους.»
Σκηνή 5 – Δημόσιο ταμείο / κράτος (συμβολικά)
Χέρια που μετρούν χρήματα / απόδειξη με ΦΠΑ.
Αφήγηση:
«Και το κράτος;
Όσο ακριβαίνει η ζωή, τόσο αυξάνονται τα έσοδα από φόρους.»
Σκηνή 6 – Δηλώσεις περί “μέτρων”
Τηλεόραση: «πλαφόν στο περιθώριο κέρδους»
Ο εργαζόμενος (ειρωνικά):
«Και εγώ γιατί πληρώνω περισσότερο;»
Σκηνή 7 – Κλείσιμο (δυνατό μήνυμα)
Ο ίδιος κοιτάει την απόδειξη. Σηκώνει το βλέμμα.
Αφήγηση (καθαρά, σταθερά):
«Η ακρίβεια δεν είναι φυσικό φαινόμενο.
Είναι πολιτική επιλογή.»
Τελική κάρτα (κείμενο στην οθόνη):
👉 «Πλαφόν στην τιμή, όχι στο ποσοστό»
👉 «Δικαιοσύνη, όχι επιδόματα επιβίωσης»
👉 «Ο καταναλωτής αγοράζει τρόφιμα, όχι κέρδη»
Αν θέλεις, μπορώ να στο κάνω και:
- πιο σύντομο (30’’ για social media)
- ή να το μετατρέψω σε σκίτσο τύπου Μαφάλντα που χρησιμοποιείς συχνά 👍
Η ΑΚΡΙΒΕΙΑ ΩΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΑΝΑΔΙΑΝΟΜΗΣ ΠΛΟΥΤΟΥ
Η εκτίναξη των τιμών στα καύσιμα και στα βασικά αγαθά δεν είναι απλώς ένα τεχνικό οικονομικό φαινόμενο. Δεν είναι κάτι ουδέτερο. Στην πράξη λειτουργεί ως ένας μηχανισμός που μεταφέρει εισόδημα μέσα στην κοινωνία — και το μεταφέρει προς τα πάνω.
Ο πληθωρισμός στα βασικά αγαθά είναι από τη φύση του άδικος. Τα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα αναγκάζονται να ξοδεύουν πολύ μεγαλύτερο μέρος του μισθού τους για καύσιμα, τρόφιμα και ενέργεια. Για ένα νοικοκυριό που ήδη πιέζεται, η αύξηση της βενζίνης ή του κόστους μεταφοράς των τροφίμων δεν είναι απλώς μια ενόχληση. Είναι άμεση απώλεια αγοραστικής δύναμης.
Αντίθετα, για τα υψηλότερα εισοδήματα η ίδια αύξηση είναι απλώς ένα μικρό ποσοστό των δαπανών τους. Έτσι, κάθε κύμα ακρίβειας λειτουργεί σιωπηλά: παίρνει από τους πολλούς και ενισχύει όσους ελέγχουν την παραγωγή, την ενέργεια και τη διανομή.
Στα καύσιμα αυτό γίνεται ακόμη πιο καθαρό. Δεν είναι προϊόν που μπορείς να αποφύγεις. Είναι ανάγκη. Ο εργαζόμενος πρέπει να πάει στη δουλειά του, ο αγρότης να παράγει, τα προϊόντα να μεταφερθούν. Όταν ανεβαίνουν οι τιμές, δεν υπάρχει «δεν αγοράζω». Υπάρχει μόνο «πληρώνω».
Και έτσι δημιουργείται μια αναγκαστική μεταφορά εισοδήματος — προς ενεργειακές εταιρείες, προς μεσάζοντες, αλλά και προς το ίδιο το κράτος.
Γιατί όσο ανεβαίνει η τιμή, ανεβαίνουν και τα φορολογικά έσοδα. Ο ΦΠΑ αυξάνεται αυτόματα. Σε πολλές χώρες της Ευρωπαϊκή Ένωση πάνω από το μισό της τιμής των καυσίμων είναι φόροι. Δηλαδή όσο πιο ακριβή γίνεται η ζωή των πολιτών, τόσο περισσότερο γεμίζουν τα δημόσια ταμεία.
Και εδώ έρχεται το κρίσιμο ερώτημα: ποια είναι η απάντηση της πολιτείας;
Μέχρι σήμερα ακούμε για «πλαφόν στο περιθώριο κέρδους». Όχι όμως για έλεγχο της τελικής τιμής. Όχι για το τι πληρώνει πραγματικά ο πολίτης.
Αυτό όμως δεν είναι πραγματική παρέμβαση. Είναι διαχείριση εντυπώσεων.
Γιατί ο έλεγχος του περιθωρίου κέρδους δεν αγγίζει το αποτέλεσμα. Δεν αγγίζει την τιμή στο ράφι ή στην αντλία. Αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο το κόστος να «φουσκώνει», να μεταφέρεται, να αναδιαμορφώνεται λογιστικά. Και τελικά, ο πολίτης συνεχίζει να πληρώνει ακριβότερα.
Ο πραγματικός έλεγχος είναι άλλος: είναι ο έλεγχος της ίδιας της τιμής.
Σημαίνει καθορισμό ανώτατης τιμής σε βασικά αγαθά σε περιόδους κρίσης. Σημαίνει διαφάνεια στο κόστος σε όλη την αλυσίδα — από την εισαγωγή μέχρι τη λιανική. Σημαίνει αυστηρούς ελέγχους και πραγματικές κυρώσεις όταν η αγορά ξεφεύγει. Σημαίνει ότι το κράτος δεν στέκεται παρατηρητής, αλλά παρεμβαίνει εκεί που διαμορφώνεται το τελικό αποτέλεσμα.
Και σημαίνει και κάτι ακόμη: ότι αν χρειαστεί, μειώνει το δικό του μερίδιο. Γιατί δεν μπορείς να μιλάς για «ελεύθερη αγορά» όταν τα δημόσια έσοδα αυξάνονται από την ακρίβεια, αλλά να αποφεύγεις να αγγίξεις την τιμή.
Αντίθετα, το πλαφόν στο περιθώριο κέρδους αφήνει ανέγγιχτο τον πυρήνα του προβλήματος. Η τιμή συνεχίζει να ανεβαίνει, τα έσοδα συνεχίζουν να αυξάνονται και η κοινωνία συνεχίζει να πιέζεται. Και όλα αυτά βαφτίζονται «ρύθμιση».
Αν όμως σε μια κρίση οι επιχειρήσεις διατηρούν υψηλή κερδοφορία, το κράτος αυξάνει τα έσοδά του και οι μισθοί μένουν στάσιμοι, τότε δεν έχουμε απλώς ακρίβεια. Έχουμε έναν μηχανισμό μεταφοράς πλούτου προς τα πάνω.
Σε αυτές τις συνθήκες, ο έλεγχος τιμών δεν είναι ακραίο μέτρο. Είναι το ελάχιστο αναγκαίο. Είναι η γραμμή που χωρίζει μια κοινωνία που προστατεύει τους πολίτες της από μια κοινωνία που τους αφήνει να απορροφούν μόνοι τους το κόστος.
Γιατί στο τέλος, η ακρίβεια δεν είναι φυσικό φαινόμενο.
Είναι πολιτική επιλογή.
💸Ο καταναλωτής δεν αγοράζει ποσοστά κέρδους, αγοράζει τρόφιμα
✨Η κυβέρνηση δεν προχωρά σε μια ουσιαστική μείωση του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης, τον πιο άμεσο και δίκαιο τρόπο να πέσουν οι τιμές για όλους
Η απάτη του «πλαφόν στο κέρδος»
🛑Το πλαφόν στο ποσοστό κέρδους είναι δώρο άδωρο. Όταν η αρχική τιμή εκτινάσσεται, το «νόμιμο» κέρδος εφαρμόζεται πάνω στην αυξημένη τιμή.
Αποτέλεσμα;
📝Το ράφι ακριβαίνει, οι εταιρείες θησαυρίζουν νόμιμα και ο πολίτης πληρώνει τον λογαριασμό.
Πλαφόν στην τιμή, όχι στο ποσοστό
📝Ο καταναλωτής αγοράζει τρόφιμα, όχι ποσοστά. Η μόνη λύση είναι το πλαφόν στην τελική τιμή λιανικής, ώστε το βάρος της κρίσης να μοιραστεί σε όλη την αλυσίδα και όχι μόνο στις πλάτες των νοικοκυριών.
Επιδοτήσεις στους ισχυρούς
📝Την ώρα που κόβονται τα pass και τα επιδόματα για τους πολλούς, η κυβέρνηση επιδοτεί απευθείας τα διυλιστήρια. Ποιος εγγυάται ότι αυτά τα χρήματα θα φτάσουν ποτέ στην αντλία και δεν θα γίνουν απλώς «λογιστικά κέρδη» των μεγάλων ομίλων;
Το Κράτος εισπράκτορας
🛑Το δημόσιο ταμείο γεμίζει με δισεκατομμύρια από τον ΦΠΑ λόγω της ακρίβειας. Είναι ηθικά απαράδεκτο το κράτος να πλουτίζει από τη φτώχεια των πολιτών του αντί να μειώσει άμεσα τον ΕΦΚ και τον ΦΠΑ στα βασικά αγαθά.
Δικαιοσύνη, όχι ελεημοσύνη:
✨Η κοινωνία δεν ζητά προσωρινά pass και ψίχουλα. Ζητά μια πολιτεία που δεν θα θρέφει τα υπερκέρδη των λίγων με τις στερήσεις των πολλών.
περισσότερα:
ΕΠΑΡΚΕΙΑ
❓Ρώτησα το chatGPT τι είναι η #επάρκεια και μου απάντησε....
👉🏼 Η επάρκεια ορίζεται ως η ύπαρξη ικανής ποσότητας αγαθών, πόρων ή γνώσεων που καλύπτουν συγκεκριμένες ανάγκες.
👉🏼 Σημαίνει ότι κάτι είναι αρκετό, ικανοποιητικό ή κατάλληλο (π.χ. επάρκεια τροφίμων, επαγγελματική επάρκεια).
👉🏼 Στον χρηματοοικονομικό τομέα, αναφέρεται στην ικανότητα κάλυψης υποχρεώσεων, όπως η κεφαλαιακή επάρκεια
‼️ Για σένα όμως... Τι είναι?
🖋️ Γράψε μου στα σχόλια 👇🏼
No comments:
Post a Comment