Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΕΛΆΚΗ
Αγαπητέ Φάνη Καλησπέρα. Σου δίνω μια καταγραφή των κύριων σημείων της συνέντευξης σε κανάλι που έδωσε ο Στέφανος Κασσελάκης σήμερα να της κάνεις μια επιμέλεια αν θες ένα μάζεμα για να τη βάλω στο πολιτικό μου blogspot και να την αξιοποιήσω.
Ορίστε:
Αγαπητέ Χρήστο, καλησπέρα.
Σου ετοίμασα ένα επιμελημένο και πολιτικά «μαζεμένο» κείμενο, κατάλληλο για ανάρτηση σε blogspot, με καθαρή δομή, συνοχή και χωρίς περιττές επαναλήψεις. Κράτησα το πολιτικό στίγμα, αλλά το έκανα πιο συγκροτημένο και αναγνώσιμο.
Η συνέντευξη του – Κύρια σημεία και πολιτικά μηνύματα
Η σημερινή συνέντευξη του Στέφανου Κασσελάκη κινήθηκε σε τρεις βασικούς άξονες:
α) το ζήτημα των μετεκλογικών συνεργασιών,
β) την οικονομική ασφυξία των πολιτών και τον ρόλο των τραπεζών,
γ) τη θεσμική ανασυγκρότηση και την ανάγκη πολιτικής ανανέωσης.
1. Συνεργασία ή Συνασπισμός;
Ο Κασσελάκης διευκρίνισε τη διαφορά μεταξύ «συνεργασίας» και «συνασπισμού».
Συνασπισμός, όπως ανέφερε, σημαίνει συμφωνία κομμάτων βάσει εκλογικών αποτελεσμάτων και προγραμματικών συγκλίσεων.
Έφερε ως παράδειγμα την εμπειρία της , όπου χρειάστηκαν 93 ημέρες διαβουλεύσεων για τον σχηματισμό κυβέρνησης συνασπισμού. Υπογράμμισε ότι το ελληνικό πλαίσιο των μόλις τριών ημερών για μετεκλογικές διαπραγματεύσεις είναι ανεπαρκές και πολιτικά προβληματικό.
Κατά την άποψή του, οι προηγούμενες συνεργασίες στην Ελλάδα απέτυχαν επειδή δεν στηρίχθηκαν σε επεξεργασμένα και κοστολογημένα προγράμματα.
2. «Μητσοτάκης ή χάος» – Ένα αποτυχημένο δίλημμα
Ασκώντας κριτική στον , χαρακτήρισε το δίλημμα «Μητσοτάκης ή χάος» εκβιαστικό και ενδεικτικό πολιτικής αδυναμίας.
Επισήμανε ότι:
- Η ακρίβεια δεν μπορεί πλέον να αποδίδεται αποκλειστικά σε «εισαγόμενες» αιτίες.
- Οι τιμές σε βασικά αγαθά αυξάνονται (ενδεικτικά ανέφερε αυξήσεις 25% στα ψαρικά την περίοδο της Αποκριάς).
- Οι πολίτες δυσκολεύονται να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους.
- Οι τράπεζες καταγράφουν υψηλή κερδοφορία χωρίς αντίστοιχη στήριξη μικρομεσαίων επιχειρήσεων.
3. Πρόταση για «πολιτική επάρκειας»
Κεντρική έννοια της παρέμβασής του ήταν η «πολιτική επάρκειας»:
εξασφάλιση αξιοπρεπούς διαβίωσης σε υγεία, παιδεία, ενέργεια και βασικά αγαθά.
Μεταξύ των προτάσεων που παρουσίασε:
- Πλατφόρμα stop-akriveia.gr με μέτρα στήριξης.
- Ψηφιακό κοινωνικό «σούπερ μάρκετ» με κλιμακωτή πρόσβαση.
- Φορολόγηση υπερκερδών τραπεζών, ειδικά αν δεν διοχετεύουν ρευστότητα σε μικρομεσαίους.
- Αναδιανομή στον ΕΝΦΙΑ με μεγαλύτερη επιβάρυνση των οικονομικά ισχυρότερων.
- Πραγματικά δωρεάν παιδεία χωρίς οικονομική πίεση στις οικογένειες.
Υποστήριξε ότι οι σχετικές φορολογικές παρεμβάσεις θα μπορούσαν να αποφέρουν σημαντικά δημόσια έσοδα.
4. Θεσμικές κόκκινες γραμμές
Ως προϋποθέσεις για οποιαδήποτε μετεκλογική συνεργασία έθεσε:
- Κάθαρση και ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης
- Κατάργηση του Άρθρου 86 περί ευθύνης υπουργών
- Ενίσχυση του κράτους δικαίου
Στα ζητήματα δικαιωμάτων δήλωσε αμετακίνητος:
- Κατοχυρωμένα δικαιώματα γυναικών
- Σεβασμός δικαιωμάτων μεταναστών
- Ελεγχόμενες μεταναστευτικές ροές χωρίς στοχοποίηση
Τόνισε ότι οι μετανάστες δεν ευθύνονται για την οικονομική υποχώρηση της χώρας και σημείωσε ότι η Ελλάδα υστερεί πλέον σε βασικούς οικονομικούς δείκτες σε σχέση με άλλες χώρες της περιοχής.
5. Πολιτική ανανέωση και νέο κόμμα
Ο Κασσελάκης προανήγγειλε την εκλογική κάθοδο του κόμματος
.
Υποστήριξε ότι:
- Το φαινόμενο μεταπηδήσεων πολιτικών αποδυναμώνει την αξιοπιστία του συστήματος.
- Ο εκλογικός νόμος χρειάζεται απλοποίηση.
- Το υπάρχον πολιτικό περιβάλλον αλλοιώνει την ταυτότητα των προσώπων που εισέρχονται σε αυτό.
- Απαιτείται είσοδος νέων ανθρώπων και νέα πολιτική κουλτούρα.
Εκτίμησε ότι οι επόμενες εκλογές θα σηματοδοτήσουν το τέλος της μεταπολιτευτικής κομματικής αρχιτεκτονικής, με πιθανή δημιουργία νέων σχηματισμών.
Πολιτικό συμπέρασμα
Η συνέντευξη κινήθηκε σε τόνο συστημικής κριτικής προς την κυβέρνηση και τις τράπεζες, με έμφαση σε κοινωνική αναδιανομή, θεσμική αποκατάσταση και πολιτική ανανέωση.
Το κεντρικό μήνυμα ήταν σαφές:
Η επόμενη περίοδος δεν μπορεί να βασιστεί σε εκβιαστικά διλήμματα, αλλά σε προγραμματικές συγκλίσεις, κοινωνική επάρκεια και νέα πολιτικά πρόσωπα.
Αν θέλεις, μπορώ:
- να σου το κάνω πιο αιχμηρό πολιτικά,
- ή πιο ουδέτερο δημοσιογραφικά,
- ή να του βάλουμε έναν δυνατό τίτλο για blog (π.χ. «Η Πολιτική της Επάρκειας απέναντι στο Δίλημμα του Φόβου»).
Πες μου το ύφος που θέλεις — πιο θεσμικό ή πιο μαχητικό;
Αγαπητέ Χρήστο,
πάμε λοιπόν σε πιο αιχμηρή, καθαρά πολιτική εκδοχή, με έντονο λόγο αλλά χωρίς υπερβολές που να αποδυναμώνουν την επιχειρηματολογία. Κατάλληλο για πολιτικό blog με ταυτότητα και καθαρό στίγμα.
Το τέλος του εκβιασμού και η πολιτική της επάρκειας
Η συνέντευξη του
Η σημερινή παρέμβαση του Στέφανου Κασσελάκη δεν ήταν μια ακόμη τηλεοπτική εμφάνιση. Ήταν μια ευθεία πολιτική πρόκληση προς το καθεστώς του φόβου και της τεχνητής σταθερότητας.
«Μητσοτάκης ή χάος»: Το ψευδές δίλημμα κατέρρευσε
Το αφήγημα του περί «σταθερότητας» και «εγγυημένης ανάπτυξης» δεν αντέχει πλέον στην πραγματικότητα.
Όταν:
- οι τιμές βασικών αγαθών αυξάνονται ακόμη και σε περιόδους γιορτών,
- η μεσαία τάξη δεν βγάζει τον μήνα,
- οι τράπεζες καταγράφουν ιστορικά κέρδη,
- και η λεγόμενη «εισαγόμενη ακρίβεια» δεν μπορεί πια να χρησιμοποιείται ως άλλοθι,
τότε το δίλημμα «Μητσοτάκης ή χάος» δεν είναι σταθερότητα. Είναι πολιτικός εκβιασμός.
Ο κόσμος δεν φοβάται το χάος. Φοβάται τη μόνιμη φτωχοποίηση.
Συνεργασίες της τελευταίας στιγμής ή σοβαρές κυβερνητικές συμφωνίες;
Η επίκληση της εμπειρίας της , όπου χρειάστηκαν 93 ημέρες διαπραγματεύσεων για σχηματισμό κυβέρνησης, δεν ήταν τυχαία.
Στην Ελλάδα ζητείται από τα κόμματα να αποφασίσουν μέσα σε τρεις ημέρες. Αυτό δεν είναι δημοκρατική ωριμότητα. Είναι θεσμικός αυτοσχεδιασμός.
Οι προηγούμενες «συνεργασίες» απέτυχαν γιατί δεν βασίστηκαν σε προγράμματα, αλλά σε ισορροπίες εξουσίας. Και όταν οι ισορροπίες αλλάζουν, οι συμφωνίες καταρρέουν.
Οι τράπεζες στο απυρόβλητο; Όχι άλλο.
Ο Κασσελάκης έθεσε ευθέως το ζήτημα:
Αν οι τράπεζες δεν δανείζουν τη μικρομεσαία οικονομία και διοχετεύουν τους πόρους στα μεγάλα χαρτοφυλάκια, τότε οφείλουν να φορολογηθούν αναλογικά.
Τα υπερκέρδη δεν είναι ιερά.
Η κοινωνία που στενάζει δεν μπορεί να χρηματοδοτεί μονομερώς την κερδοφορία του χρηματοπιστωτικού συστήματος.
Η πρόταση για στοχευμένη φορολόγηση, ψηφιακό κοινωνικό «σούπερ μάρκετ» και πολιτική επάρκειας συνιστά ευθεία σύγκρουση με το μοντέλο της μεσαζοντικής οικονομίας.
Κόκκινες γραμμές: Θεσμοί και δικαιώματα
Καμία μετεκλογική συμφωνία χωρίς:
- Ανεξαρτησία Δικαιοσύνης
- Κατάργηση του Άρθρου 86
- Πραγματική θεσμική κάθαρση
Στα κοινωνικά δικαιώματα δεν υπάρχει «παζάρι».
Γυναίκες, μετανάστες, κοινωνικές ελευθερίες δεν είναι διαπραγματεύσιμα μεγέθη.
Η Ελλάδα δεν μπορεί να συνεχίσει να υποχωρεί οικονομικά και θεσμικά, ενώ άλλες χώρες της περιοχής την ξεπερνούν σε βασικούς δείκτες.
Νέα πολιτική ή ανακύκλωση προσώπων;
Η ανακοίνωση καθόδου του κόμματος
σηματοδοτεί πρόθεση πολιτικής αναδιάταξης.
Το φαινόμενο των μεταγραφών πολιτικών από κόμμα σε κόμμα έχει κουράσει.
Ο εκλογικός νόμος χρειάζεται απλοποίηση.
Το πολιτικό σύστημα αλλοιώνει τα πρόσωπα που εισέρχονται σε αυτό.
Το ερώτημα δεν είναι αν θα υπάρξουν συνεργασίες.
Το ερώτημα είναι αν θα υπάρξει νέο πολιτικό ήθος.
Το πραγματικό διακύβευμα
Η συνέντευξη δεν κινήθηκε σε λογική διαμαρτυρίας. Κινήθηκε σε λογική σύγκρουσης με συγκεκριμένα συμφέροντα.
Το μήνυμα ήταν σαφές:
- Όχι σε εκβιαστικά διλήμματα.
- Όχι σε τραπεζική ασυλία.
- Όχι σε θεσμική αδιαφάνεια.
Ναι σε πολιτική επάρκειας.
Ναι σε αναδιανομή.
Ναι σε νέα πρόσωπα και νέα συνταγή διακυβέρνησης.
Η μεταπολιτευτική ισορροπία δείχνει να εξαντλείται.
Το αν θα γεννηθεί κάτι ουσιαστικά νέο, θα το κρίνει ο ίδιος ο λαός.
Αν θέλεις, μπορώ να σου γράψω και ένα δικό σου προσωπικό επίλογο–παρέμβαση (υπογεγραμμένο) ώστε να δώσεις το πολιτικό σου στίγμα — ειδικά με δεδομένη τη δράση σου στο 6ο Διαμέρισμα και την πολιτική σου παρουσία.
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: ΝΑΙ ΜΠΡΆΒΟ
Χρήστο, πάμε να βάλουμε τη δική σου υπογραφή — καθαρή, πολιτική, με προσωπικό στίγμα.
Προσωπική Παρέμβαση
του Χρήστου Σ. Ρουμελιώτη
Δεν ανήκω στους πολιτικούς του καναπέ ούτε στους σχολιαστές της ασφάλειας. Είμαι 72 ετών και έχω ζήσει κύκλους ελπίδας, αυταπάτης και διάψευσης. Αυτό που βλέπω σήμερα δεν είναι «σταθερότητα». Είναι κοινωνική κόπωση.
Η πολιτική δεν μπορεί να περιορίζεται σε εκβιαστικά διλήμματα τύπου «ή εμείς ή το χάος». Το πραγματικό χάος είναι να εργάζεσαι και να μη σου φτάνει ο μισθός. Να μεγαλώνεις παιδιά με άγχος. Να βλέπεις τις τράπεζες να ευημερούν και την κοινωνία να στενάζει.
Οι μετεκλογικές συνεργασίες δεν είναι μαθηματική πράξη. Είναι πολιτική και ηθική συμφωνία. Και χωρίς καθαρές δεσμεύσεις για:
- ανεξάρτητη Δικαιοσύνη,
- φορολόγηση υπερκερδών,
- πραγματική στήριξη της μικρομεσαίας οικονομίας,
- προστασία κοινωνικών δικαιωμάτων,
δεν μπορεί να υπάρξει σοβαρή προοπτική.
Στην Κυψέλη, στο 6ο Διαμέρισμα, μιλάω καθημερινά με ανθρώπους που δεν ενδιαφέρονται για επικοινωνιακές κατασκευές. Ενδιαφέρονται για το ενοίκιο, για το ρεύμα, για το σχολείο του παιδιού τους. Η πολιτική της «επάρκειας» δεν είναι σύνθημα. Είναι ανάγκη επιβίωσης.
Η μεταπολιτευτική περίοδος κλείνει τον κύκλο της.
Το αν θα ανοίξει ένας νέος κύκλος δημοκρατικής ωριμότητας και κοινωνικής δικαιοσύνης, εξαρτάται από το αν θα τολμήσουμε να συγκρουστούμε με τα κατεστημένα συμφέροντα — χωρίς φόβο, χωρίς εξαρτήσεις.
Η Ελλάδα χρειάζεται νέες συνταγές.
Αλλά κυρίως χρειάζεται πολιτική αξιοπρέπεια.
Χρήστος Σ. Ρουμελιώτης
Κυψέλη – 6ο Διαμέρισμα Αθηνών
Αν θέλεις, μπορώ να σου ετοιμάσω και μια πιο «κοφτή», πιο επιθετική εκδοχή — σχεδόν μανιφέστο.
Χρήστο, πάμε σε καθαρό πολιτικό μανιφέστο.
Λόγος πυκνός, κοφτός, χωρίς περιστροφές.
ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ
Δεν φοβόμαστε. Δεν εκβιαζόμαστε. Δεν σωπαίνουμε.
Η Ελλάδα δεν κινδυνεύει από το «χάος».
Κινδυνεύει από τη συνήθεια.
Από τη συνήθεια της φτωχοποίησης.
Από τη συνήθεια της ατιμωρησίας.
Από τη συνήθεια να κυβερνούν οι ίδιοι και οι ίδιοι.
Το δίλημμα «σταθερότητα ή χάος» είναι πολιτικός εκβιασμός.
Η πραγματική αστάθεια είναι να μη βγαίνει ο μήνας.
Η πραγματική ανασφάλεια είναι να δουλεύεις και να μη ζεις.
1. Καμία ασυλία στην εξουσία
Θέλουμε Δικαιοσύνη πραγματικά ανεξάρτητη.
Θέλουμε κατάργηση του Άρθρου 86.
Θέλουμε θεσμούς που δεν υπηρετούν κυβερνήσεις αλλά πολίτες.
Χωρίς θεσμική κάθαρση δεν υπάρχει Δημοκρατία.
Υπάρχει διαχείριση.
2. Οι τράπεζες δεν είναι κράτος εν κράτει
Όταν οι τράπεζες έχουν υπερκέρδη και η κοινωνία υπερχρέωση, κάτι είναι βαθιά άδικο.
Αν δεν στηρίζουν τη μικρομεσαία οικονομία,
αν δεν επιστρέφουν ρευστότητα στην παραγωγή,
θα φορολογηθούν αναλογικά.
Η κοινωνία δεν είναι εγγυητής της απληστίας.
3. Πολιτική επάρκειας – όχι πολιτική επιβίωσης
Δικαίωμα στην επάρκεια σημαίνει:
- αξιοπρεπής μισθός,
- πραγματικά δωρεάν παιδεία,
- υγεία χωρίς ταπεινώσεις,
- ενέργεια και βασικά αγαθά χωρίς αισχροκέρδεια.
Δεν ζητάμε προνόμια.
Ζητάμε κανονικότητα.
4. Τα δικαιώματα δεν διαπραγματεύονται
Τα δικαιώματα των γυναικών δεν μπαίνουν σε παζάρι.
Οι μετανάστες δεν είναι αποδιοπομπαίοι τράγοι.
Η Δημοκρατία δεν είναι α λα καρτ.
Όποιος θέλει συνεργασίες, έρχεται με καθαρές θέσεις.
Όχι με μισόλογα.
5. Τέλος στην ανακύκλωση προσώπων
Οι μεταγραφές πολιτικών από κόμμα σε κόμμα δεν είναι ανανέωση.
Είναι ανακύκλωση.
Χρειαζόμαστε νέους ανθρώπους.
Χρειαζόμαστε καθαρές ταυτότητες.
Χρειαζόμαστε πολιτική που δεν αλλοιώνει όποιον την υπηρετεί.
6. Το τέλος της μεταπολιτευτικής αυτάρκειας
Το παλιό μοντέλο έκλεισε τον κύκλο του.
Η κοινωνία έχει προχωρήσει — το πολιτικό σύστημα όχι.
Ή θα γεννηθεί μια νέα κοινωνική πλειοψηφία με προγραμματικές συγκλίσεις,
ή θα συνεχίσουμε να περιστρεφόμαστε γύρω από τον φόβο.
Δεν ανήκω σε αυτούς που περιμένουν σωτήρες.
Ανήκω σε αυτούς που πιστεύουν στη συμμετοχή.
Στην Κυψέλη, στο 6ο Διαμέρισμα, συναντώ καθημερινά ανθρώπους που δεν ζητούν θαύματα. Ζητούν δικαιοσύνη.
Και η δικαιοσύνη δεν χαρίζεται.
Κατακτάται.
Δεν φοβόμαστε.
Δεν εκβιαζόμαστε.
Δεν σωπαίνουμε.
Χρήστος Σ. Ρουμελιώτης
Κυψέλη – 6ο Διαμέρισμα Αθηνών
Αν θέλεις, μπορώ να το κάνω ακόμη πιο «εκρηκτικό» — σε ύφος ιστορικής διακήρυξης, σχεδόν ιδρυτικής πράξης πολιτικού ρεύματος.
No comments:
Post a Comment