Γαλλία πολιτική κατάσταση AI

Ακολουθεί συνοπτική ανάλυση για τον προϋπολογισμό της Γαλλίας για το 2026 και τη στάση του Jean-Luc Mélenchon / La France Insoumise (LFI) σε σχέση με άλλους πολιτικούς φορείς:

---

Α. Τι άλλαξε προς το χειρότερο στον προϋπολογισμό της Γαλλίας το 2026

1. Παρατεταμένο πολιτικό αδιέξοδο και αστάθεια

Ο προϋπολογισμός του 2026 αντιμετώπισε μακρά διαπραγμάτευση, με απόρριψη από επιτροπή και την Κάτω Βουλή στη φάση της “πρώτης ανάγνωσης”, κάτι που αποτελεί πρωτοφανές πλήγμα για την κυβέρνηση και υπονόμευσε την πολιτική σταθερότητα στη Γαλλία.

2. Ανάγκη ενεργοποίησης του άρθρου 49.3 του Συντάγματος

Ο πρωθυπουργός Σεμπαστιάν Λεκορνί χρησιμοποίησε το άρθρο 49.3 για να επιβάλει τον προϋπολογισμό χωρίς έγκριση της Βουλής — μια κίνηση που θεωρείται αντιδημοκρατική από πολλούς και δείγμα κοινοβουλευτικής κρίσης.

3. Διατήρηση/αύξηση ελλείμματος και δημοσιονομικής πίεσης

Ο δημοσιονομικός στόχος είναι η μείωση του ελλείμματος στο περίπου 5% του ΑΕΠ το 2026 — υψηλότερα από τον αρχικό στόχο και πολύ πάνω από το 3% που επιβάλλουν οι κανόνες της ΕΕ.

4. Αύξηση στρατιωτικών δαπανών

Ο προϋπολογισμός περιλαμβάνει σημαντική αύξηση των αμυντικών δαπανών (περίπου +6,5 δισ. €), παρά το ευρύ κοινωνικό κόστος και τις αντιδράσεις από πολλές πλευρές.

5. Κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις

Ορισμένες πολιτικές περικοπές ή αλλαγές θεωρούνται επιβαρυντικές για επιχειρήσεις, τοπικές αρχές ή προγράμματα επένδυσης (π.χ. περικοπές σε επενδυτικά σχέδια, φιλόδοξα προγράμματα για επιχειρήσεις).

---

Β. Τι πρότεινε το κόμμα του Mélenchon και γιατί απορρίφθηκε από τα άλλα κόμματα του κοινοβουλίου

Τι πρότεινε η La France Insoumise (LFI) / Mélenchon

To κόμμα La France Insoumise, με ηγέτη τον Jean-Luc Mélenchon (μέρος ενός ευρύτερου αριστερού συνασπισμού όπως η “Nouvelle Union Populaire”), έχει θέσει αρκετές γενικές πολιτικές θέσεις οι οποίες θα επηρέαζαν και τον προϋπολογισμό:

1. Αύξηση δημόσιων δαπανών και προστασία κοινωνικών αγαθών

Προτείνει αύξηση του κατώτατου μισθού, διατήρηση ή αύξηση κοινωνικών δαπανών και προστασία των συντάξεων και των κοινωνικών υπηρεσιών, αντί για αυστηρή λιτότητα.

2. Αντιστροφή περικοπών και κοινωνική στήριξη

Η LFI είχε καλέσει σε κινητοποιήσεις κατά του αρχικού σχεδίου Bayrou (π.χ. περικοπές, κατάργηση δημόσιων αργιών, μέτρα λιτότητας), υποστηρίζοντας ότι πλήττουν εργαζόμενους και μεσαία στρώματα.

3. Πολιτική αλλαγή

Η ευρύτερη αριστερή συμμαχία (που η LFI πρωτοστατεί) έχει προτείνει –γενικότερα– την κατάργηση του άρθρου 49.3, αλλαγές στην κοινοβουλευτική αναλογική, και κοινωνικές/οικονομικές μεταρρυθμίσεις που συγκρούονται με τις κεντρώες/δεξιές προσεγγίσεις.

---

Γιατί αυτές οι προτάσεις απορρίφθηκαν από άλλα κόμματα

1. Κόμματα του κέντρου/δεξιάς (π.χ. Renaissance, Les Républicains κ.λπ.)

Δεν συμφωνούν με τις επιθετικές αυξήσεις δαπανών ή τη ριζοσπαστική πρόταση για κατάργηση του 49.3. Αντ’ αυτού, προωθούν μέτρα δημοσιονομικής πειθαρχίας και μείωσης του ελλείμματος.

2. Σοσιαλιστικό Κόμμα (PS)

Αν και αντίθετο σε ορισμένες λιτότητες, το PS επέλεξε να επανέλθει στη κυβέρνηση για να πάρει παραχωρήσεις (π.χ. κοινωνικά επιδόματα) αντί να στηρίξει πλήρως το σχέδιο της LFI ή μια πρόταση μομφής. Με άλλα λόγια, το PS δεν υποστήριξε δράσεις όπως την αλλαγή του 49.3 ή σημαντική αύξηση δαπανών χωρίς ισοδύναμα.

3. Αποτυχία να συγκεντρωθεί πλειοψηφία

Η LFI και οι σύμμαχοί της δεν έχουν πλειοψηφία στην Εθνοσυνέλευση, με αποτέλεσμα προτάσεις τους να μη λαμβάνουν αρκετές ψήφους έναντι των κεντρώων/δεξιών κομμάτων που προτιμούν πιο «ρεαλιστικούς» δημοσιονομικούς στόχους.

---

Συμπέρασμα

• Ο προϋπολογισμός του 2026 στη Γαλλία χαρακτηρίζεται από πολιτική αστάθεια, αναγκαστική χρήση συνταγματικών εργαλείων για να περάσει και επίμονα υψηλό έλλειμμα, γεγονός που θεωρείται επιδείνωση συγκριτικά με πιο σταθερές διαδικασίες στο παρελθόν.

• Οι προτάσεις του Mélenchon / LFI επικεντρώνονται σε κοινωνικά προστατευτικές και αντι-λιτότητας πολιτικές, αλλά απορρίφθηκαν από τις άλλες κοινοβουλευτικές δυνάμεις, επειδή δεν εξασφαλίζουν την αναγκαία πλειοψηφία, συγκρούονται με δημοσιονομικές προτεραιότητες και λόγω πολιτικών διαφωνιών στην Εθνοσυνέλευση.

---

ΑΝΑΛΥΣΗ: JEMINI 

Η πολιτική κατάσταση στη Γαλλία το 2026 χαρακτηρίζεται από μια εύθραυστη σταθερότητα, με την κυβέρνηση μειοψηφίας του Σεμπαστιάν Λεκορνύ (Sebastien Lecornu) να προσπαθεί να ισορροπήσει σε ένα εξαιρετικά κατακερματισμένο κοινοβούλιο. Μετά τις πρόωρες εκλογές του 2024, η Εθνοσυνέλευση παραμένει χωρισμένη σε τρία κύρια μπλοκ, κανένα από τα οποία δεν διαθέτει αυτοδυναμία.

Συσχετισμός Δυνάμεων στην Εθνοσυνέλευση (577 έδρες)

Η κατανομή των δυνάμεων παραμένει ρευστή, αλλά οι κύριοι πόλοι διαμορφώνονται ως εξής:

Κυβερνητικό Μπλοκ (Κεντρώοι/Μακρονιστές): Διαθέτει περίπου 162 έδρες (Renaissance, MoDem, Horizons). Παρότι είναι η βάση της κυβέρνησης, απέχει πολύ από τις 289 έδρες που απαιτούνται για την πλειοψηφία.

Αντιπολίτευση - Αριστερά (Νέο Λαϊκό Μέτωπο - NFP): Παραμένει ισχυρή αλλά διαιρεμένη. Η Ανυπότακτη Γαλλία (LFI) τηρεί σκληρή στάση, ενώ οι Σοσιαλιστές (PS) έχουν εξελιχθεί σε ρυθμιστικό παράγοντα, παρέχοντας περιστασιακή στήριξη ή ανοχή στην κυβέρνηση.

Αντιπολίτευση - Ακροδεξιά (Εθνικός Συναγερμός - RN): Υπό τη Μαρίν Λεπέν και τον Ζορντάν Μπαρντελά, το RN διαθέτει σημαντικό αριθμό εδρών (περίπου 123-143) και χρησιμοποιεί τις προτάσεις μομφής ως κύριο μέσο πίεσης.

Κεντροδεξιά (Ρεπουμπλικάνοι - LR): Με περίπου 49 έδρες, εμφανίζονται διχασμένοι. Ορισμένοι στηρίζουν την κυβέρνηση, ενώ άλλοι, υπό τον Μπρουνό Ρεταϊγιό, κρατούν αποστάσεις ενόψει των προεδρικών εκλογών του 2027.

Πολιτική Κατάσταση & Προκλήσεις

Η κυβέρνηση Λεκορνύ επιβιώνει κυρίως μέσω της χρήσης του Άρθρου 49.3 του Συντάγματος, το οποίο επιτρέπει την ψήφιση νομοσχεδίων χωρίς ψηφοφορία, εκτός αν υπερψηφιστεί πρόταση μομφής.

Ο Προϋπολογισμός του 2026: Τον Φεβρουάριο του 2026, η κυβέρνηση κατάφερε να περάσει τον προϋπολογισμό αφού επέζησε από διαδοχικές προτάσεις μομφής. Η επιτυχία αυτή οφείλεται στην αποχή των Σοσιαλιστών, οι οποίοι εξασφάλισαν παραχωρήσεις (π.χ. αναστολή της συνταξιοδοτικής μεταρρύθμισης του 2023).

Κυβερνητική Συμμαχία: Η συνεργασία Μακρονιστών και Ρεπουμπλικάνων είναι "ασθμαίνουσα". Η παραίτηση του Μπρουνό Ρεταϊγιό από το Υπουργείο Εσωτερικών για να θέσει υποψηφιότητα για την Προεδρία το 2027 υπογραμμίζει τις εσωτερικές τριβές.

Ο ρόλος του Μακρόν: Ο Πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν βρίσκεται σε μια "συγκατοίκηση" (cohabitation) με μια κυβέρνηση που δεν ελέγχει πλήρως, επικεντρώνοντας τις δυνάμεις του κυρίως στην εξωτερική πολιτική.