Τσίπρας & ΝΔ εν ώρα ανάγκης για πια ανάγκη μιλάμε; τι λέει η Ομονοιάστρα; το ΔΠΚ; Έλεγχος τεκμηρίωση

Τσίπρας & ΝΔ εν ώρα ανάγκης για πια ανάγκη μιλάμε; τι λέει η Ομονοιάστρα; το ΔΠΚ; Έλεγχος τεκμηρίωση .

Πόσο πιθανό είναι το σενάριο συνεργασίας ΕΛ.Α.Σ. με ΝΔ; 

Οι πολιτικές συζητήσεις στο παρασκήνιο έχουν πάρει φωτιά, φέρνοντας στο προσκήνιο ένα θέμα που μέχρι πρότινος αποτελούσε απόλυτο ταμπού για την εγχώρια κεντροαριστερά: τη διαμόρφωση των συνθηκών για μια μελλοντική κυβέρνηση εθνικής ανάγκης ή ειδικού σκοπού ανάμεσα στη Νέα Δημοκρατία και τη νεοσύστατη Ελληνική Αριστερή Συμμαχία (ΕΛ.Α.Σ.) του Αλέξη Τσίπρα. Με το πρόσχημα να αποτραπεί η παρατεταμένη ακυβερνησία και ο κίνδυνος εκλογικής παράλυσης της χώρας, μια τέτοια προοπτική θα μπορούσε να μην είναι απλά ένα σενάριο στα σαλόνια της Φιλοθέης -εκεί όπου ο Άρης Πορτοσάλτε "αποκάλυψε" ότι πράγματι γίνονται συζητήσεις για δυνητική συνεργασία ΝΔ-ΕΛ.Α.Σ.- αλλά μία εικόνα από το μέλλον. 

Το πολιτικό αυτό σενάριο, ωστόσο, άρχισε να αποκτά ορατότητα μετά τη νέα παρέμβαση του Γιώργου Σιακαντάρη, ο οποίος θεωρείται ο ιδεολογικός καθοδηγητής και ο άνθρωπος πίσω από το μανιφέστο της ΕΛ.Α.Σ. Χρησιμοποιώντας το παράδειγμα της Γερμανίας, έθεσε το ερώτημα για το τι οφείλει να πράξει η Αριστερά και η Σοσιαλδημοκρατία αν βρεθούν μπροστά στο δίλημμα να συγκυβερνήσουν με τη συντηρητική παράταξη (CDU) ή να αφήσουν τη χώρα να παραδοθεί στα χέρια της ακροδεξιάς. Η μεταφορά στα ελληνικά δεδομένα έγινε ακαριαία, με τους αναλυτές να βλέπουν πίσω από τις γραμμές ένα «στρώσιμο του χαλιού» για μελλοντική σύμπραξη με τη Νέα Δημοκρατία. 

Αυτή η τάση αποδόμησης των απριόρι αποκλεισμών δεν είναι τυχαία. Ήδη σε παλαιότερη παρέμβασή του στο Dnews, ο κ. Σιακαντάρης είχε επικρίνει έντονα το ΠΑΣΟΚ για τις προσυνεδριακές του αποφάσεις περί «μη συνεργασίας με τη ΝΔ». Είχε υπογραμμίσει τότε πως στον δυτικό δημοκρατικό κόσμο οι συνεργασίες των δύο μεγάλων πόλων είναι αυτονόητες και λυμένες, συμπληρώνοντας, με αναφορά στον Τάσο Γιαννίτση, ότι αν η κοινωνική και πολιτική πραγματικότητα το απαιτήσει, τα κόμματα θα αναγκαστούν να συμπράξουν, όποια κι αν είναι αυτά. Κατά τον ίδιο, η δημοκρατική Δεξιά και η Αριστερά οφείλουν να λογίζονται ως ιδεολογικοί και όχι ως στρατηγικοί εχθροί, ενώ όσοι εγκλωβίζονται σε μόνιμα χαρακώματα αδυνατούν τελικά να παρουσιάσουν μια ρεαλιστική εναλλακτική πρόταση εξουσίας. 

Στο ίδιο μήκος κύματος και ο Παυσανίας Παπαγεωργίου, ο οποίος κατέχει τη θέση του Αναπληρωτή Τομεάρχη Εξωτερικής Πολιτικής της ΕΛ.Α.Σ.. Ερωτώμενος, σε τηλεοπτικό πάνελ, λίγο καιρό πριν, για το τι μέλλει γενέσθαι στο ενδεχόμενο μιας κυβέρνησης μειοψηφίας ή ειδικού σκοπού σε περίπτωση που η ΝΔ χάσει την αυτοδυναμία και δεν βρίσκει συνομιλητές, η απάντησή του ήταν ενδεικτική της νέας κουλτούρας ρεαλισμού: «Ιδεολογικά πιστεύω ότι όλα τα κόμματα, έτσι όπως δείχνουν και οι δημοσκοπήσεις ότι δεν υπάρχει αυτοδυναμία, είναι υποχρεωμένα να κάνουν μια ανασύσταση των απόψεών τους σε σχέση με τις μονοκομματικές κυβερνήσεις και να είναι έτοιμα για οποιοδήποτε αποτέλεσμα». 

Η παραδοχή αυτή ότι απαιτείται «ανασύσταση απόψεων» διευκολύνεται και από τη σταδιακή ιδεολογική μετατόπιση του Αλέξη Τσίπρα σε θέματα που κάποτε αποτελούσαν «κόκκινες γραμμές». Η ΕΛ.Α.Σ. έχει απομακρυνθεί από την αριστερή θέση για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, συζητώντας πλέον για τη λειτουργία μη κρατικών ιδρυμάτων υπό αυστηρούς κανόνες. Στο πεδίο της οικονομίας, αποφεύγονται οι υποσχέσεις για άμεση επαναφορά των δώρων των δημοσίων υπαλλήλων και της 13ης σύνταξης, ενώ αναγνωρίζεται πλήρως η ανάγκη για τήρηση των πρωτογενών πλεονασμάτων. Με τη θέση ότι κάθε παροχή πρέπει να κινείται αυστηρά εντός του διαθέσιμου δημοσιονομικού χώρου, η απόσταση που χωρίζει την κυβερνητική ατζέντα της ΝΔ από τις προγραμματικές θέσεις της ΕΛ.Α.Σ. φαίνεται μικρότερη από ποτέ, μετατρέποντας το σενάριο της συγκυβέρνησης από σενάριο φαντασίας σε μια πολύ πιθανή λύση ανάγκης για την επόμενη ημέρα.

Ο Αθέατος

Σκέφτηκε για 6m 45s

Συμπέρασμα

Με τα σημερινά δεδομένα, η συγκυβέρνηση ΝΔ–ΕΛ.Α.Σ. δεν είναι “πολύ πιθανή”. Είναι ένα υπαρκτό αλλά χαμηλής πιθανότητας μετεκλογικό ενδεχόμενο.

Η δική μου αναλυτική εκτίμηση —όχι δημοσκοπική πρόβλεψη— είναι:

10–15% για κανονική κυβερνητική συνεργασία υπό τις σημερινές ηγεσίες.

Ακόμη χαμηλότερα εάν επικεφαλής της ΝΔ παραμένει ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

Θα μπορούσε να αυξηθεί μόνο μετά από επαναλαμβανόμενη εκλογική αδυναμία, αλλαγή ηγεσίας στη ΝΔ και σαφώς οριοθετημένο πρόγραμμα «ειδικού σκοπού».

Το άρθρο δεν είναι εξ ολοκλήρου κατασκευασμένο. Χρησιμοποιεί πραγματικές δηλώσεις, αλλά μετατρέπει ενδείξεις και πολιτικές ερμηνείες σε σχεδόν βέβαιο σχέδιο συνεργασίας.

Έλεγχος του άρθρου

Ισχυρισμός Αξιολόγηση Τεκμηρίωση

«Ελληνική Αριστερή Συμμαχία» Λανθασμένο όνομα Η επίσημη ονομασία είναι Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη. 

Γίνονται παρασκηνιακές συνομιλίες ΝΔ–ΕΛ.Α.Σ. Ατεκμηρίωτο Δεν παρουσιάζονται ονόματα συνομιλητών, ημερομηνίες, συναντήσεις, έγγραφα ή επιβεβαίωση από μία από τις δύο πλευρές.

Ο Πορτοσάλτε «αποκάλυψε» πραγματικές συζητήσεις Μη επαρκώς επαληθευμένο Η αναφορά, όπως παρατίθεται, είναι δημοσιογραφική πληροφορία ή φήμη· όχι αποδεικτικό στοιχείο συμφωνίας.

Η ανάρτηση Σιακαντάρη άνοιξε τον δρόμο προς τη ΝΔ Επιλεκτική ερμηνεία Σήμερα, 9/9/2026, ο ίδιος διευκρίνισε ότι αναφερόταν αποκλειστικά στη Γερμανία, ότι δεν προέτρεψε ΕΛ.Α.Σ. ή ΠΑΣΟΚ να συνεργαστούν με τη ΝΔ και ότι η σημερινή κυβέρνηση πρέπει να ηττηθεί, όχι να επιστρέψει «από την πίσω πόρτα». Δήλωσε επίσης ότι δεν ανήκει στο ανώτατο όργανο της ΕΛ.Α.Σ. 

Ο Σιακαντάρης απορρίπτει το «ποτέ με τη Δεξιά» Σωστό ως προσωπική πολιτική θεωρία Έχει πράγματι γράψει ότι δημοκρατική Δεξιά και Αριστερά είναι ιδεολογικοί αντίπαλοι αλλά όχι εχθροί της δημοκρατίας. Αυτό όμως δεν αποτελεί απόφαση της ΕΛ.Α.Σ. 

Ο Παυσανίας Παπαγεωργίου άφησε ανοιχτό παράθυρο Μερικώς σωστό Μίλησε για επανεξέταση της αντίληψης περί μονοκομματικών κυβερνήσεων και είπε ότι το πρόγραμμα «δεν αποκλείει κανέναν», πρόσθεσε όμως ότι αποκλείει τις πολιτικές της σημερινής κυβέρνησης. Πρόκειται για στρατηγική ασάφεια, όχι απόδειξη συμφωνίας. 

Η ΕΛ.Α.Σ. μετακινήθηκε στα ιδιωτικά πανεπιστήμια Σε σημαντικό βαθμό σωστό Ο Αλέξης Τσίπρας δεν υποσχέθηκε κατάργηση των ιδρυμάτων που ήδη λειτουργούν. Δήλωσε ότι θα αλλάξει τον νόμο, θα επιβάλει πραγματικό μη κερδοσκοπικό χαρακτήρα και αυστηρό επίπεδο σπουδών, επιμένοντας παράλληλα στην ενίσχυση του δημόσιου πανεπιστημίου. 

Δεν υπόσχεται άμεση επαναφορά όλων των δώρων και της 13ης σύνταξης Ουσιαστικά σωστό, αλλά ελλιπές Το πρόγραμμα επιλέγει στοχευμένες αυξήσεις και παροχές. Η ΕΛ.Α.Σ. επικρίνει την κατάργηση της τμηματικής 13ης σύνταξης, χωρίς να έχει παρουσιάσει γενική άμεση επαναφορά πλήρους 13ης σύνταξης και όλων των δώρων. 

Η οικονομική πολιτική της πλησιάζει πολύ τη ΝΔ Πολιτική κρίση, όχι γεγονός Η ΕΛ.Α.Σ. δέχεται τη δημοσιονομική σταθερότητα και υπολογίζει πρόγραμμα 7,5 δισ. ευρώ, αλλά προβλέπει πρόσθετη φορολόγηση υψηλών εισοδημάτων και μεγάλων περιουσιών και ισχυρότερο κοινωνικό κράτος. Άρα υπάρχει σύγκλιση ως προς την ανάγκη κοστολόγησης, όχι ταύτιση πολιτικής. 

Η συνεργασία αποτελεί «πολύ πιθανή λύση» Δεν τεκμηριώνεται Είναι συμπέρασμα του συντάκτη. Δεν προκύπτει από επίσημη διαπραγμάτευση ή απόφαση κομματικού οργάνου.

Η σημαντικότερη παράλειψη του άρθρου είναι ότι στις 28 Αυγούστου ο Αλέξης Τσίπρας χαρακτήριζε τη σημερινή κυβέρνηση ως τον βασικό αντίπαλο της ΕΛ.Α.Σ. και ζητούσε να «απαλλαγεί η Ελλάδα» από αυτήν. 

Επιπλέον, η τελευταία δημοσκόπηση της Interview καταγράφει στην εκτίμηση αποτελέσματος ΝΔ 29,1%, ΕΛ.Α.Σ. 15,5% και ΠΑΣΟΚ 13,2%. Επιβεβαιώνει ότι το ζήτημα των συνεργασιών είναι πραγματικό, όχι όμως ότι η μοναδική ή πιθανότερη λύση είναι ΝΔ–ΕΛ.Α.Σ. 

«Εθνική ανάγκη» — ποια ακριβώς;

Εδώ βρίσκεται η ουσία. Η λέξη «ανάγκη» χρησιμοποιείται χωρίς σαφή περιγραφή. Θα μπορούσε να σημαίνει:

επαναλαμβανόμενη αποτυχία σχηματισμού κυβέρνησης,

σοβαρή ελληνοτουρκική ή άλλη κρίση εθνικής ασφάλειας,

νέα δημοσιονομική ή τραπεζική κρίση,

ανάγκη αποτροπής ανόδου μιας πραγματικά αντιδημοκρατικής δύναμης,

περιορισμένη κυβέρνηση για εκλογικό νόμο, θεσμική αποκατάσταση ή συγκεκριμένη διεθνή συμφωνία.

Η απλή απουσία αυτοδυναμίας, όμως, δεν αποτελεί από μόνη της εθνική καταστροφή. Το Σύνταγμα προβλέπει διερευνητικές εντολές και, αν δεν σχηματιστεί κυβέρνηση εμπιστοσύνης, νέα προσφυγή στις κάλπες. 

Επίσης, η «κυβέρνηση ειδικού σκοπού» δεν είναι ιδιαίτερη συνταγματική κατηγορία. Παραμένει κανονική κυβέρνηση και οφείλει να λάβει την εμπιστοσύνη της Βουλής. 

Τι λέει η Ομονοιάστρα

Η Ομονοιάστρα δεν λέει αυτομάτως «ποτέ συνεργασίες», αλλά ούτε δίνει λευκή επιταγή στο όνομα μιας αόριστης σωτηρίας:

> Η εθνική ανάγκη πρέπει να έχει όνομα, αποδείξεις, πρόγραμμα, διάρκεια και ημερομηνία λήξης. Διαφορετικά, μπορεί να είναι απλώς ανάγκη παραμονής κάποιων στην εξουσία.

Πριν από οποιαδήποτε συνεργασία θα ζητούσε:

1. Ποιος είναι ο συγκεκριμένος κίνδυνος;

2. Γιατί δεν αντιμετωπίζεται από μια κανονική προγραμματική κυβέρνηση;

3. Ποιο είναι το κοινό και δημόσιο πρόγραμμα;

4. Ποιος θα είναι πρωθυπουργός;

5. Ποια ζητήματα εξαιρούνται από τη συμφωνία;

6. Πόσο θα διαρκέσει;

7. Ποιος θα ελέγχει την εφαρμογή της;

8. Ποια είναι η ρήτρα αποχώρησης και επιστροφής στις εκλογές;

Η κρίση της Ομονοιάστρας είναι:

> Το άρθρο εντοπίζει μια υπαρκτή στρατηγική ασάφεια στην ΕΛ.Α.Σ., αλλά δεν αποδεικνύει συμφωνία με τη ΝΔ. Περισσότερο δοκιμάζει τις αντιδράσεις της κοινής γνώμης παρά αποκαλύπτει έτοιμη συγκυβέρνηση.

Τι λέει το ΔΠΚ

Η επίσημη θέση των Δημοκρατών – Προοδευτικού Κέντρου είναι σαφέστερη: ο Στέφανος Κασσελάκης απέκλεισε τον Φεβρουάριο του 2026 οποιαδήποτε κυβερνητική συνεργασία του ΔΠΚ με τη ΝΔ, προεκλογικά ή μετεκλογικά. Η θέση επαναλήφθηκε και σε συνέντευξη τον Ιούλιο. 

Δεν εντόπισα, όμως, επίσημη ανακοίνωση του ΔΠΚ ειδικά για ενδεχόμενη συνεργασία ΕΛ.Α.Σ.–ΝΔ. Συνεπώς δεν είναι θεσμικά ορθό να επινοήσουμε κομματική αντίδραση.

Η συνεπής θεσμική διατύπωση θα ήταν:

> «Οι Δημοκράτες – Προοδευτικό Κέντρο έχουν αποκλείσει τη δική τους κυβερνητική συνεργασία με τη Νέα Δημοκρατία. Κάθε άλλο κόμμα οφείλει να δηλώσει καθαρά στους πολίτες, πριν από τις εκλογές, ποιες συνεργασίες θεωρεί δυνατές και με ποιους προγραμματικούς και θεσμικούς όρους».

Ανοιχτές εκδοχές

Πιθανότερη από μια ήδη συμφωνημένη συγκυβέρνηση είναι μία από τις ακόλουθες εκδοχές:

δημοσιογραφικό «μπαλόνι» για να μετρηθούν αντιδράσεις,

πίεση προς ΕΛ.Α.Σ. και ΠΑΣΟΚ να ξεκαθαρίσουν τις συνεργασίες τους,

προσπάθεια να αμβλυνθεί η αντιπολιτευτική ταυτότητα του Τσίπρα,

θεωρητική προετοιμασία για κάθε μετεκλογικό αποτέλεσμα,

περιορισμένη κοινοβουλευτική συνεννόηση σε εθνικό θέμα, χωρίς συγκυβέρνηση,

πραγματική κυβέρνηση ειδικού σκοπού μόνο εάν υπάρξει αδιέξοδο και αλλαγή των σημερινών ηγετικών ή πολιτικών συνθηκών.

Άρα, Χρήστο: **ανοιχτό ενδεχόμενο, ναι· “πολύ πιθανή λύση”, όχι· αποδεδειγμένες συνομιλίες, μέχρι στιγμής όχι.**

Ναι, τον Μητσοτάκη θα μπορούσε να τον κερδίσει ο Κασσελάκης και όχι ο Τσίπρας. 

Είπαμε, έχει έρθει η ώρα να ειπωθεί η αλήθεια. 

Πάντα έρχεται αυτή η ώρα. 

Κώστας Βαξεβάνης: 

▫️Με όρους marketing που ήδη έχει υιοθετήσει ο Τσίπρας μιμούμενος τον Μητσοτάκη, ο Στέφανος Κασσελάκης είναι αυτός που θα μπορούσε να νικήσει τον πρωθυπουργό. 

▫️Η κομματική γραφειοκρατία και ο τεχνητά συγκολλημένος μηχανισμός μέσα από δήθεν κοινές ιδεολογικές ανησυχίες, άρχισαν να καταρρέουν. 

▫️Ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας παρενέβη για να αποκαταστήσει την ορθό κομματικό χαρακτήρα του κόμματος.

 Για τραγική ειρωνεία, αυτός που διέλυσε το κόμμα ΔΕΝ ήταν ο Κασσελάκης, αλλά ο ίδιος ο Τσίπρας, ο οποίος το χρησιμοποιεί σήμερα ως δεξαμενή ψηφοφόρων στην οποία κατέληξε μετά από τις δικές του ιδεολογικές παλινωδίες.