Κεντρικό σχόλιο
Κάπως έτσι!!! Θέλουμε σχόλια..... Καλό σας απόγευμα φίλοι μας.....
1° Σχόλιο
Δυστυχώς διαχρονικό ...!!
2° Σχόλιο
Καλημέρα φίλοι !!
Τώρα έχει πολλαπλασιαστεί το κακό...!!
Liana Geraga
3° Σχόλιο
Ναι Λιάνα !
Πριν το ανεβάσω ...σκέφτηκα ..
Ότι από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου μέχρι κ τωρα ...αυτή ήταν η συμπεριφορά κ το σκεπτικό ...!!!
Πίστευα να σου πω την αλήθεια ...ότι οι νεότερες γενιές ίσως αλλάξουν λίγο τα πράγματα ....μάταια ..
4° Σχόλιο
Όπως το είπες ...χειρότερα !
5° Σχόλιο
Nick Vang μέσα στην επταετία καθοδική η πορεία ολοταχώς!!! Όσο για τους νεότερους προσωπικά με τρομάζει η σκληρότητα που τους διακατέχει.
Άλλο σχόλιο
Αντικατοπτριζει πληρως το δογμα που επικρατει στη χωρα μας " μην τυχει σε εμας" και ασε τους αλλους να πνιγονται δυστυχως εκει φτασαμε
Άλλο σχόλιο
Είναι η εικόνα της ΗΛΙΘΙΌΤΗΤΑΣ των βολεμενων, όταν εκείνοι οι άνθρωποι που προσπαθούν να αντιμετωπίσουν καθετί που απειλεί τη ζωή, άνοδος της θερμοκρασίας, τρύπα του όζοντος, μόλυνση του περιβάλλοντος, κτλ κτλ κτλ , κουραστούν, ή είναι πλέον αργά, τότε ΌΛΟΙ θα υποστούμε τις συνέπειες, ΌΛΟΙ θα παλεύουμε στην ίδια θάλασσα της ΑΠΕΛΠΙΣΊΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΔΙΕΞΌΔΟΥ.
Άλλο σχόλιο
Αυτο δείχνει πως όταν κάποια άτομα απο μια ομάδα βγάζουν την ουρα τους μπάντα απ έξω χωρίς να σκεφτούν ότι θα βουλιάξουν ολοι
Άλλο σχόλιο
Δυστυχώς κυριαρχεί παντού το συμφέρον και ο ατομισμός, αυτά μας δίδαξαν. Το κακό είναι ότι βλέπουμε το δένδρο και όχι το δάσος. Δεν μπορούμε να δούμε ότι όλοι ζούμε σε μια κοινωνία η οποία βουλιάζει και θα βουλιάξουμε μαζί της.
Άλλο σχόλιο
Κανενας δεν βοηθαει.
Ανθρωπια μηδεν
Ολοι τον εαυτο τους
Ετσι ζουμε δυστηχως
Άλλο σχόλιο
Απλα ....Κάνεις δεν βλέπει ότι σε όποια πλευρά κι αν είσαι η μικρή "βάρκα"θα βουλιαξει έτσι κι αλλιώς....οπότε η "Κλείνεις" την τρύπα η πηδας μόνος σου...
Άλλο σχόλιο
Αδιαφορία για όλα !!όλα μπορούν να αλλάξουν αν αγαπήσουμε το περιβάλλον ο καθένας με τον τρόπο του!!μπορούμε να τα αλλάξουμε!με λίγη αγάπη!!!
Άλλο σχόλιο
Ετσι ακριβως..ο καθενας το συμφερον του κσι την βολη του και οχι το γενικο καλο..για να παμε μπροστα σαν κοινωνια να προοδευσουμε
Άλλο σχόλιο
Μεγαλη λεξη το ΒΟΛΕΜΑ
Άλλο σχόλιο
Οταν δεν βλεπουμε τη συνολική εικονα της πραγματικοτητας..
Θυματα ολοι του συστηματος που μας κυβερναειιι
Αλλο σχόλιο
Να φαει ο ενας τον αλλον..και παλι δεν χορταινουν ...ουουου σιχαμενοι 🤨🤨🤨🤨
Τι λέει η Ομονοιάστρα αγαπητό μου ΑΙ;
Είναι έτσι τα πράγματα; Τι σκέψεις αρνητικές ή θετικές ή ουδέτερες γεννώνται από τέτοιες συζητήσεις;
Είναι βάρκα η εργαζόμενη κοινωνία; με κωπηλάτες μόνο αυτούς που σκέπτονται έτσι;
Ποι είναι η πλειοψηφία αυτοί που βγάζουν το νερό;
Είναι οι άλλοι που περιμένουν να σωθούν; Λίγο απλοϊκό και αφελές δεν είναι;
Που μας πάει η γελοιογραφία;
Ναι — η ένστασή σου είναι ουσιαστική. Η γελοιογραφία είναι εύστοχη ως σάτιρα, αλλά γίνεται προβληματική αν την πάρουμε ως πλήρη περιγραφή της κοινωνίας.
Η Ομονοιάστρα θα έλεγε ότι η εικόνα δεν αποδεικνύει πως “έτσι είναι η σημερινή κοινωνία”. Μας βάζει όμως μπροστά σε ένα χρήσιμο ερώτημα: πόσο αντιλαμβανόμαστε ότι το ατομικό μας συμφέρον εξαρτάται τελικά από το κοινό;
Τι βλέπει η Ομονοιάστρα στη βάρκα
Η πρώτη ανάγνωση είναι προφανής: δύο άνθρωποι βγάζουν νερό και δύο αισθάνονται ασφαλείς επειδή η τρύπα βρίσκεται «στην άλλη πλευρά». Αυτό σατιρίζει τον ατομισμό, το βόλεμα, την ψευδαίσθηση ότι το πρόβλημα του άλλου δεν θα γίνει δικό μας.
Αλλά εδώ αρχίζει η ενδιαφέρουσα συζήτηση.
Ποιος μας είπε ότι οι δύο πίσω είναι οι “βολεμένοι” και οι δύο μπροστά οι “καλοί”; Δεν γνωρίζουμε τίποτε γι' αυτούς. Δεν ξέρουμε ποιος άνοιξε την τρύπα, ποιος έχει τα εργαλεία να την επισκευάσει, ποιος κυβερνά τη βάρκα, ποιος αποφασίζει την πορεία της ή αν αυτοί που αδειάζουν το νερό αντιμετωπίζουν την αιτία ή απλώς το αποτέλεσμα.
Και κυρίως, η κοινωνία δεν χωρίζεται τόσο καθαρά σε αυτούς που αγωνίζονται και αυτούς που αδιαφορούν.
Ο εργαζόμενος που σήμερα «βγάζει νερό» μπορεί αύριο να χρειάζεται βοήθεια. Ο επιχειρηματίας μπορεί να δημιουργεί θέσεις εργασίας αλλά και να εξαρτάται από εργαζομένους, κράτος και κοινωνία. Ο συνταξιούχος δεν κωπηλατεί πια όπως παλιά, αλλά έχει κωπηλατήσει δεκαετίες. Ο νέος μπορεί να φαίνεται αποστασιοποιημένος αλλά να αναζητά διαφορετικό τρόπο συμμετοχής. Και κάποιος που δεν κρατά κουβά μπορεί να είναι αυτός που προσπαθεί να κλείσει την τρύπα.
Επομένως το «κανένας δεν βοηθάει», «ανθρωπιά μηδέν», «όλοι κοιτάζουν τον εαυτό τους» που εμφανίζεται στα σχόλια είναι κατανοητή συναισθηματική αντίδραση, αλλά είναι υπεργενίκευση.
Υπάρχουν καθημερινά οικογένειες που στηρίζουν μέλη τους, εργαζόμενοι που συνεργάζονται, εθελοντές, κοινωνικές δομές, άνθρωποι που φροντίζουν ηλικιωμένους, εκπαιδευτικοί, γιατροί, μικρές επιχειρήσεις που επιβιώνουν μαζί με τους εργαζομένους τους, γείτονες που βοηθούν γείτονες. Αυτοί επίσης είναι «η σημερινή κοινωνία».
Και ποια είναι η πλειοψηφία;
Εδώ η Ομονοιάστρα θα ήταν αυστηρή:
Δεν ξέρουμε.
Μια γελοιογραφία και είκοσι σχόλια στο Facebook δεν μπορούν να μας πουν εάν η πλειοψηφία είναι αλληλέγγυα, αδιάφορη ή ατομικιστική. Τα σχόλια δείχνουν διαθέσεις μιας συγκεκριμένης συζήτησης, όχι αντιπροσωπευτική κοινωνική μέτρηση.
Και μάλιστα υπάρχει μια μικρή αντίφαση: άνθρωποι που γράφουν ότι «όλοι είναι αδιάφοροι» αποδεικνύουν με την ίδια τους την ανησυχία ότι δεν είναι όλοι αδιάφοροι.
Η βαθύτερη ερώτηση της γελοιογραφίας
Θα άλλαζα λοιπόν τον τίτλο από «Η σημερινή κοινωνία» σε:
«Όταν ξεχνάμε ότι βρισκόμαστε στην ίδια βάρκα»
Γιατί τότε η εικόνα παύει να κατηγορεί συλλήβδην την κοινωνία και γίνεται προειδοποίηση.
Και η Ομονοιάστρα θα πρόσθετε ακόμη μία φιγούρα στη γελοιογραφία: έναν άνθρωπο στη μέση που δεν κρατά ούτε κουβά ούτε κουπί. Κοιτάζει την τρύπα και ρωτά:
«Παιδιά, καλά κάνουμε και βγάζουμε το νερό.
Μήπως όμως κάποιος πρέπει επιτέλους να κλείσει και την τρύπα;»
Εκεί, κατά τη γνώμη μου, βρίσκεται η ουσία του Παρατηρητηρίου και της Ομονοιάστρας: όχι να αποφασίσουμε ποιοι είναι οι καλοί και ποιοι οι κακοί επιβάτες, αλλά να εξετάσουμε ποιος δημιουργεί το πρόβλημα, ποιος πληρώνει το κόστος, ποιος έχει ευθύνη, ποιος έχει δυνατότητα παρέμβασης και ποια λύση εμποδίζει τη βάρκα να ξαναγεμίσει αύριο.
Η γελοιογραφία λοιπόν μας πάει κάπου χρήσιμο, αρκεί να μην σταματήσουμε στο πρώτο της μήνυμα. Από την καταγγελία του ατομισμού πρέπει να περάσουμε στην πολύ δυσκολότερη έννοια της συνυπευθυνότητας χωρίς ισοπέδωση των ευθυνών.
Αυτό θα μπορούσε να γίνει εξαιρετικό νέο σκίτσο της Ομονοιάστρας: η ίδια βάρκα, αλλά αυτή τη φορά άλλος αδειάζει νερό, άλλος κωπηλατεί, άλλος κλείνει την τρύπα, άλλος κοιτάζει τον χάρτη και η «Νέα Μαφάλντα» ρωτά: «Πριν μαλώσουμε για το ποιος προσφέρει περισσότερο, μήπως να συμφωνήσουμε πρώτα πού θέλουμε να πάει η βάρκα;»
Δωσ'μου τώρα μια αντι_γελοιογραφία εικόνα σκίτσο δηλ. τύπου Μαφάλντας / Ομονοιάστρας, μεγέθους αφίσας με τους στοχασμούς της Ομονοιάστρας
Δωσ'μου περίληψη για fb και hashtags
Περίληψη για Facebook
Η Ομονοιάστρα κοιτάζει λίγο διαφορετικά τη βάρκα…
Δεν είναι η κοινωνία χωρισμένη απλοϊκά σε «καλούς» που βγάζουν το νερό και «κακούς» που κάθονται. Άλλος κωπηλατεί, άλλος δουλεύει, άλλος φροντίζει, άλλος σχεδιάζει κι άλλος πρέπει να έχει την ευθύνη να κλείσει την τρύπα.
Το ζητούμενο δεν είναι να κατηγορούμε συλλήβδην τους «άλλους». Είναι να ρωτάμε:
Ποιος δημιουργεί το πρόβλημα; Ποιος πληρώνει; Ποιος αποφασίζει; Ποιος μπορεί να το διορθώσει; Και κυρίως: πού θέλουμε όλοι μαζί να πάει η βάρκα;
Η κοινωνία δεν προχωρά με το «να σωθώ εγώ».
Αλλά ούτε και μόνο με κουβάδες που αδειάζουν ασταμάτητα το νερό.
Χρειάζεται συνεργασία, ευθύνη, δικαιοσύνη, σχέδιο και κοινός προορισμός.
Ομονοιάστρα – Νέα Μαφάλντα:
«Επιμένω, συνδέω, δημιουργώ!»
Hashtags
#Ομονοιάστρα #ΝέαΜαφάλντα #ΗΚοινωνίαΜας #ΣτηνΊδιαΒάρκα #ΚοινωνικήΕυθύνη #Αλληλεγγύη #Συνεργασία #ΚοινόΚαλό #Δικαιοσύνη #ΕνεργοίΠολίτες #ΔενΚατηγορώΡωτώ #ΚλείνουμεΤηνΤρύπα #ΚοινόςΠροορισμός #Επιμένω #Συνδέω #Δημιουργώ #Παρατηρητήριο2035 #ΤουρισμόςΠολιτισμός2035
Ποια είναι η διέξοδος; Όχι μόνο να μη βουλιάξει η βάρκα αλλά να ανασκουμπωθεί αισιόδοξα;
Ποιος ο ρόλος των δημοκρατικών προοδευτικών κομμάτων;
Το ΔΠΚ τι λέει το βγαίνει μέσα από το πρόγραμμα του; Τις μέχρι τώρα κι εσείς του ηγέτη του κυρίου Κασσελάκη;
Νομίζω ότι εδώ η συζήτηση της «βάρκας» μπορεί να περάσει από την ηθικολογία στην πολιτική. Έλεγξα και τις σημερινές δημοσιευμένες θέσεις των , καθώς και πρόσφατες παρεμβάσεις του Στέφανου Κασσελάκη. Δεν θα έλεγα λοιπόν ότι το ΔΠΚ έχει ήδη απαντήσει σε όλα· υπάρχουν όμως αρκετά κομμάτια μιας απάντησης που μπορούν να συνδεθούν σε μια συγκεκριμένη προοδευτική πρόταση.
Η διέξοδος δεν είναι απλώς να βγάζουμε νερό
Αν μείνουμε στη γελοιογραφία, η κοινωνική πολιτική γίνεται ένας ατελείωτος κουβάς: επιδόματα, έκτακτες ενισχύσεις, προσωρινές λύσεις. Αναγκαίες κάποιες φορές — αλλά δεν επισκευάζουν τη βάρκα.
Η αισιόδοξη «Ομονοιάστρα» θα έβαζε έναν δεύτερο στόχο:
να μετατρέψουμε τη βάρκα από μέσο επιβίωσης σε σκάφος προορισμού.
Αυτό σημαίνει παραγωγική οικονομία που δημιουργεί αξιοπρεπές εισόδημα, εργασία που επιτρέπει στον άνθρωπο να ζει, παιδεία και έρευνα που δίνουν προοπτική στους νέους, κοινωνικό κράτος που προστατεύει όταν κάποιος πέσει, υγιή επιχειρηματικότητα που παράγει και επενδύει, αποτελεσματικό κράτος, ισχυρούς θεσμούς και λογοδοσία.
Και εδώ πράγματι βρίσκω σημαντική επαφή με το πρόγραμμα του ΔΠΚ.
Τι βγαίνει από το πρόγραμμα του ΔΠΚ
Το οικονομικό και παραγωγικό πρόγραμμα που έχει παρουσιάσει ο Στέφανος Κασσελάκης δεν περιορίζεται στην αναδιανομή. Περιλαμβάνει ανασυγκρότηση της βιοτεχνίας, στήριξη της παραγωγής, τοπικά αναπτυξιακά προγράμματα, ερευνητικά κέντρα και επιστροφή επιστημόνων, υποδομές, ενεργειακή στρατηγική, Αναπτυξιακή Τράπεζα και Εθνικό Ταμείο Επενδύσεων. Παράλληλα προτείνει αλλαγές στη φορολογία, προστασία πρώτης κατοικίας, παρεμβάσεις για συνταξιούχους, διαφάνεια στις δημόσιες δαπάνες και χρήση ψηφιακών εργαλείων και ΑΙ για τον περιορισμό της σπατάλης.
Αυτό είναι σημαντικό για τη δική μας βάρκα:
δεν λέει μόνο «μοιράστε καλύτερα το νερό». Λέει και «φτιάξτε καλύτερη βάρκα».
Στην περιοδεία «Ακούμε την Ελλάδα» το 2026 εμφανίζεται επίσης μια λογική επαφής με εργαζομένους, επιστήμονες, φοιτητές, μηχανικούς, κτηνοτρόφους, παραγωγούς και επαγγελματίες, με θέματα την εργασιακή ανασφάλεια, την παιδεία, την έρευνα, τις υποδομές και την παραγωγή.
Και στην ακρίβεια το ΔΠΚ έχει προβάλλει το πρόγραμμα «Επάρκεια», ενώ ο Κασσελάκης έχει συνδέσει την αντιμετώπισή της και με δομικές παρεμβάσεις, όπως η ενεργειακή αγορά.
Υπάρχει όμως ένα κρίσιμο «αλλά»
Ένα προοδευτικό δημοκρατικό κόμμα δεν αρκεί να παρουσιάσει πολλά καλά μέτρα.
Πρέπει να δείξει πώς αυτά σχηματίζουν ένα κοινωνικό συμβόλαιο.
Εδώ βλέπω χώρο για ουσιαστική πολιτική δουλειά στο ΔΠΚ.
Για παράδειγμα: ποια Ελλάδα θέλει το 2035; Ποια παραγωγική βάση; Ποια σχέση εργαζομένου–επιχείρησης; Ποια ισορροπία ανάμεσα στην αγορά και στο κράτος; Πώς χρηματοδοτείται μακροχρόνια το κοινωνικό κράτος; Πώς μετράμε αν μια πολιτική πέτυχε; Ποια δικαιώματα συνοδεύονται από ποιες υποχρεώσεις;
Και, κυρίως:
πώς κάνουμε τον πολίτη συμμέτοχο και όχι πελάτη του κόμματος;
Αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο δημοκρατικό στοίχημα.
Και ο Κασσελάκης μέχρι σήμερα;
Στις πρόσφατες δημόσιες τοποθετήσεις του φαίνεται να επιδιώκει τη διαμόρφωση μιας διακριτής πολιτικής ταυτότητας για τους Δημοκράτες–Προοδευτικό Κέντρο, με έμφαση σε οικονομικές προτάσεις και αυτόνομη πολιτική παρουσία. Έχει δηλώσει μάλιστα ότι το κόμμα σκοπεύει να κατέβει αυτόνομα στις επόμενες βουλευτικές εκλογές.
Υπάρχει επίσης μια ενδιαφέρουσα αντιστοιχία με τη συζήτησή μας περί αλληλεγγύης: στις πρόσφατες πυρκαγιές το κόμμα κινητοποίησε μέλη για υλική υποστήριξη πυροσβεστών και παρουσίασε την κοινωνική αλληλεγγύη ως πράξη και όχι σύνθημα.
Αλλά η αλληλεγγύη δεν μπορεί να υποκαταστήσει τους θεσμούς. Και το ίδιο το ΔΠΚ, μιλώντας για Πολιτική Προστασία, έχει ζητήσει ανεξαρτησία και λογοδοσία αντί κομματικοποίησης.
Αυτή η διάκριση είναι εξαιρετικά σημαντική:
ο πολίτης βοηθά — το κράτος όμως οφείλει να λειτουργεί.
Άρα ποιος είναι ο ρόλος ενός δημοκρατικού προοδευτικού κόμματος;
Όχι να φωνάζει στους δύο ανθρώπους της γελοιογραφίας:
«Σηκωθείτε τεμπέληδες και πάρτε κουβά!»
Αυτό είναι εύκολη πολιτική.
Ο ρόλος του είναι να οργανώσει τη συλλογική δράση: άλλος στο κουπί, άλλος στην επισκευή, άλλος στον χάρτη, άλλος στη μηχανή, άλλος στη φροντίδα εκείνου που κουράστηκε — με κανόνες ώστε κανείς να μην ταξιδεύει μόνιμα πρώτη θέση εις βάρος εκείνου που βρίσκεται μονίμως στα αμπάρια.
Και να υπάρχει λογοδοσία του καπετάνιου.
Αυτό είναι, κατά τη γνώμη μου, το σημείο όπου η Ομονοιάστρα μπορεί να είναι χρήσιμη ακόμη και απέναντι σε ένα κόμμα με το οποίο συνομιλεί: όχι χειροκροτητής, αλλά καλοπροαίρετος ελεγκτής.
Να λέει στο ΔΠΚ και στον Κασσελάκη:
«Μας δείξατε αρκετά εργαλεία.
Τώρα δείξτε μας το καράβι ολόκληρο.
Πού πηγαίνει, ποιος κάνει τι, πόσο κοστίζει, ποιος πληρώνει και πώς θα ξέρουμε σε πέντε χρόνια ότι προχωρήσαμε.»
Εκεί η βάρκα της αρχικής γελοιογραφίας παύει να είναι εικόνα απαισιοδοξίας. Γίνεται σχέδιο κοινωνικής ανασυγκρότησης.
Και ίσως αυτή είναι η καλύτερη απάντηση της Ομονοιάστρας:
Δεν αρκεί να μη βουλιάξουμε.
Πρέπει να αποκτήσουμε λόγο για να θέλουμε να ταξιδέψουμε μαζί.
Δώσε μου τώρα ανάλογη εικόνα σκίτσο μεγέθους αφίσας της Ομονοιάστρας με τις τελευταίες παρατηρήσεις της για τη μορφή και τη κατεύθυνση της λύσεις με τις παραμέτρους της
Περίληψη για Facebook
ΟΜΟΝΟΙΑΣΤΡΑ — Δεν αρκεί να μη βουλιάξουμε. Πρέπει να ξέρουμε και πού πηγαίνουμε!
Η κοινωνία δεν είναι μια βάρκα χωρισμένη απλώς σε «καλούς» και «κακούς». Είναι ένα κοινό ταξίδι, όπου άλλος εργάζεται, άλλος παράγει, άλλος δημιουργεί, άλλος φροντίζει, άλλος σχεδιάζει — και η Πολιτεία οφείλει να εξασφαλίζει κανόνες, δικαιοσύνη και λογοδοσία.
Η διέξοδος χρειάζεται παραγωγική οικονομία, αξιοπρεπή εργασία, παιδεία και έρευνα, κοινωνικό κράτος, ισχυρούς δημοκρατικούς θεσμούς, προστασία του περιβάλλοντος και συμμετοχή των πολιτών.
Τα δημοκρατικά προοδευτικά κόμματα —και το ΔΠΚ— κρίνονται όχι μόνο από τις εξαγγελίες τους, αλλά από το αν μπορούν να ενώσουν αυτές τις ανάγκες σε συγκεκριμένο, εφαρμόσιμο και μετρήσιμο σχέδιο για την Ελλάδα του 2035.
Η Ομονοιάστρα δεν ζητά σωτήρες.
Ζητά συμμέτοχους πολίτες, υπεύθυνη ηγεσία, σχέδιο και κοινό προορισμό.
Δεν αρκεί να αδειάζουμε το νερό.
Κλείνουμε την τρύπα, πιάνουμε τα κουπιά, ανοίγουμε τα πανιά και ταξιδεύουμε!
ΕΠΙΜΕΝΩ • ΣΥΝΔΕΩ • ΔΗΜΙΟΥΡΓΩ
Hashtags
#Ομονοιάστρα #ΝέαΜαφάλντα #Παρατηρητήριο2035 #Ελλάδα2035 #ΔΠΚ #ΔημοκράτεςΠροοδευτικόΚέντρο #Δημοκρατία #ΠροοδευτικόΚέντρο #ΚοινωνικήΔικαιοσύνη #ΠαραγωγικήΕλλάδα #ΑξιοπρεπήςΕργασία #Παιδεία #ΚοινωνικόΚράτος #ΙσχυροίΘεσμοί #Διαφάνεια #ΕνεργοίΠολίτες #ΚοινόςΠροορισμός #Συνεργασία #Επιμένω #Συνδέω #Δημιουργώ
No comments:
Post a Comment