Ψυχραιμία, γνώση, άμυνα: Τρεις πολύτιμες στάσεις ζωής εν καιρώ φυσικών καταστροφών, ακραίων φυσικών φαινομένων ή αναμενόμενων κινδύνων, πολέμων, πολιτικών και κοινωνικών "ταραχών" και φαινομένων, πόσο εκπαιδευόμεθα -- εμπιστευόμαστε τους θεσμούς μας -- να είμαστε έτοιμοι για τις μικρότερες απώλειες; που θα αξίζουν το κόπο να θυσιάσουμε υλικά ή ζωή; και ποιοι και τι να θυσιάσουν; Είναι πράγματα που διδάσκονται; λέγονται; καθαρά ή εννοούνται; ή εννοούνται όπως τα εννοεί ο ισχυρός; και ο ανίσχυρος τι κάνει; Ποιος είναι ανίσχυρος; Ανίσχυρος ως διαλυμένος ή οπλικά κατώτερος; και ο νόμος του ισχυρού ήταν και είναι τόσο ισχυρός όσο πάντα; και τι ρόλο παίζουν οι διεθνείς θεσμοί όταν δεν μπορούν να αμυνθούν ή να υπερασπισθούν την ψυχραιμία τη γνώση και την άμυνα των αδυνάτων η οποία υποχωρεί κάτω από την βία των γεγονότων; Αν είναι ανθρωπίνως ή τεχνικά αδύνατος ο γαιω_πολιτικός θεσμός να υπερασπιστεί τον άνθρωπο από φυσικές απειλές τότε μοιραία υφιστάμενα τις απώλειες, ισχύει η διεθνείς αλληλεγγύη να μετριάσει το κακό; Αν οι διεθνείς θεσμοί είναι αδύνατοι να αντιμετωπίσουν δυνάμεις ισχυρών τότε τι πρέπει να κάνουν οι αδύνατοι; Οι διεθνείς (αποδυναμωμένοι) οργανισμοί πρέπει να το βάλουν κάτω; Και όσοι τους υποστηρίζουν και αυτοί να το βάλουν κάτω ή να συνεχίσουν να αντιστέκονται και να συσπειρώνονται γύρω από τις έννοιες ψυχραιμία γνώση άμυνα και αλληλεγγύη έναντι του <<<δίκιου του ισχυρού>>> που έχει γίνει άδικος επικίνδυνος ολέθριος βίαιος θανατικός καταστροφικός για οικονομία κράτος λαό;
Αν αντί στη μακροκλίμακα αυτή που της δίνουμε τη λέξη υπέρδύναμη βάλουμε μια μικροκλίμακα που τη λέμε κράτος τι γίνεται στο τρίο <<<ψυχραιμία γνώση άμυνα>>> ποίων έναντι ποιών; Και αφού θα ισχύει η δημοκρατία του ισχυρού σε ευρύτερο γεωπολιτικό περιβάλλον γιατί να μην ισχύει και η δημοκρατία του ισχυρού σε τοπικό κρατικό επίπεδο; Ποιος λοιπόν θα ενεργοποιήσει τις τρεις συμπεριφορές για το συμφέρον ποιού; Ποιος προσεύχεται για εκεχειρία που πίσω της κρύβεται η δημοκρατία ενός (πάνοπλου) ισχυρού; Δηλαδή η διπλωματία του πολέμου. Και η διπλωματία της ειρήνης κατά βάση η διπλωματία των αδυνάτων ή των εν δυνάμει θυμάτων που πρέπει να στραφεί και τι να υπερασπιστεί; Σε στενό ή ευρύτερο ή διεθνές περιβάλλον; Και τι να υπερασπιστεί αφού το δίκαιο του ισχυρού έχει "καβαλήσει" την όποια διεθνή ή επί μέρους γεωπολιτική θεσμική δημοκρατία και κάνει ό,τι θέλει;
Τι θα κάνει η δημοκρατία της μικροκλίμακας; θα μείνει μόνη να κλάψει τη μοίρα της ή θα συνασπιστεί γεωπολιτικά ή υπερεθνικά με ομοϊδεάτες αδύνατους ή κάποιους άλλους(;) να αντιμετωπίσουν το μετά, την <<εκεχειρία>> κίνδυνο;
Η ιστορία της ανθρωπότητας γράφεται μέσα από σχέδια απειλές συμφέροντα "εκεχειρίες" παραβιάσεις κρατών εδαφών επιθέσεις και διαγραμμίσεις εδαφών με κάτι ευθείες εδαφών πχ Αφρική που κόβουν φυλές λαούς οικογένειες ήθη έθιμα στη μέση και πνίγουν ανθρώπους στο αίμα.
Μετά το έγκλημα τη βία την αιματοχυσία τη ληστεία την πειρατεία την κατανάλωση πληθωριστικών υπέρογκων υπερόπλων "εκεχειρία" !! και οι εγκληματίες με όνομα πυγμή τουπέ μετοχές αίματος και γραβάτα αγέρωχοι καπνίζουν το πούρο τους! Γιατί ούτε τρελοί είναι, ούτε δεν είναι ικανοί να βρούνε γεωπολιτικές ειρηνικές λύσεις μέσα από διαπραγματεύσεις, αλλά εκτελούν σχέδιο/σχέδια με το όποιο ανθρώπινο κόστος υπέρ των άνομων συμφερόντων τους.
Σχόλιο μου σε:
https://www.facebook.com/share/p/16vFAeK839/
ΠΑΡΟΜΟΙΟΣ ΧΆΡΤΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΜΈΣΗ ΑΝΑΤΟΛΉ
No comments:
Post a Comment