- Ποια είναι η πολιτική σημασία της μέρας αυτής από την συνδικαλιστική;
- Που διαφέρει η πολιτική σημασία από την εργατική;
- Σε τι διαφέρει η πρωτομαγιά των λουλουδιών και της εκδρομής από την πρωτομαγιά που είναι απεργία;
- Πώς ξεχωρίζουν τα πολιτικά αιτήματα από τα συνδικαλιστικά αιτήματα; Δύο παραδείγματα.
- Πληρώνονται όσοι απεργούν σήμερα το 2026 τι λέει ο νόμος; Όσοι δεν απεργούν φοβούνται κάτι;
- Ποιες οι διαφορές στις κινητοποιήσεις το διάστημα 2015 μέσα του 2019 και μέσα του 2019 μέχρι σήμερα;
- Ποια η στάση της κεφαλής των συνδικάτων στην Ελλάδα;
- Ποια η στάση των συνδικαλιστικών παρατάξεων στην Ελλάδα;
- Υπάρχει εμπιστοσύνη στους συνδικαλιστές στην Ελλάδα;
- Ποιο είναι το ποσοστό συνδικαλισμένων στην Ελλάδα; Σε σχέση με τον μ.ο. της Ευρώπης;
- Ποιες άλλες σημαντικές ημερομηνίες έπαιξαν ρόλο τους πολιτικούς εργατικούς αγώνες στην ιστορία του συνδικαλιστικού κινήματος. Μπορείτε να τις αξιολογήσετε κατά περιόδους πριν το πόλεμο του 1940 από το 1922-1940 και μετά από 1944-1967; 1967-1973 και μετά μέχρι σήμερα;
- Πότε χτυπήθηκαν ανελέητα από την δεξιά οι εργατικοί αγώνες; Η εργατική πρωτομαγιά;
- Στην εποχή μας πια είναι η Αχίλλειος πτέρνα
- -Των συνδικάτων;
- -Του εργατικού κινήματος;
- Πώς θα ξεχωρίσει ένας απλός εργαζόμενος ένα δη μμ αγωγό και λαϊκιστή που αλλά υπόσχεται και άλλα κάνει;
- Πώς θα ξεχωρίσει πολίτης ένα πολιτικό που προβάλει ανώριμα ή επαναστατικά αιτήματα για τους οικονομικά και κοινωνικά αδύνατους; Για τους χαμηλό συνταξιούχους;
- Είναι η εργατική νομοθεσία καταφύγιο των αδυνάτων; Αν όχι πως προστατεύεται ο αδύνατος όταν η κρατική γραφειοκρατία και της δικαιοσύνης η γραφειοκρατία κυβερνά;
- Υπάρχει σήμερα ανοιχτή "τρομοκρατία" ή καλυμμένη τρομοκρατία εργοδοτική "πίεση" στους εργαζόμενους; Ελεύθερα συμμετέχει κάποιος / κάποια στο συνδικαλισμό; Αν όχι γιατί;
- Γυναίκα και συνδικαλισμός. Πόσο τη σκέπτεται ο εργοδότης ο ιδιωτικός; Το κράτος ως θεσμός;
- Αυτά φίλε μου ΑΙ είναι μια πρώτη δέσμη ερωτημάτων και άλλα ερωτήματα που θα προκύψουν μετά σε καλώ να μου πεις τις πληροφορίες σου και τις εκδοχές
Θα σου απαντήσω καθαρά και χωρίς ωραιοποιήσεις, γιατί τα ερωτήματα που θέτεις είναι πολιτικά και ιστορικά βαριά. Πάμε με μια δομημένη αλλά ουσιαστική ματιά.
1. Πολιτική σημασία της Πρωτομαγιάς vs συνδικαλιστική
Η ξεκινά από το εργατικό κίνημα και ειδικά από το .
-
Συνδικαλιστική σημασία:
Αφορά άμεσα τα δικαιώματα εργασίας: μισθοί, ωράρια, ασφάλιση, συλλογικές συμβάσεις. -
Πολιτική σημασία:
Ξεπερνά τον χώρο εργασίας και γίνεται σύγκρουση για το ποιος έχει την εξουσία στην κοινωνία (κράτος, κεφάλαιο, δημοκρατία, κοινωνικό κράτος).
👉 Με απλά λόγια:
ο συνδικαλισμός ζητά βελτίωση όρων, η πολιτική διάσταση θέτει θέμα κατεύθυνσης της κοινωνίας.
2. Πολιτική vs εργατική σημασία
- Εργατική: καθημερινή ζωή εργαζομένων (μισθός, ωράριο)
- Πολιτική: συσχετισμός δύναμης στην κοινωνία
Παράδειγμα:
- «Αύξηση κατώτατου μισθού» → εργατικό
- «Αναδιανομή πλούτου / φορολόγηση μεγάλου κεφαλαίου» → πολιτικό
3. Πρωτομαγιά εκδρομής vs απεργίας
- Λουλούδια & εκδρομή: αποπολιτικοποιημένη, πολιτισμική γιορτή (άνοιξη)
- Απεργία: συλλογική πράξη σύγκρουσης
👉 Η δεύτερη είναι που κρατά το ιστορικό της νόημα.
4. Πολιτικά vs συνδικαλιστικά αιτήματα (2 παραδείγματα)
-
Συνδικαλιστικό αίτημα:
- Υπογραφή συλλογικής σύμβασης σε έναν κλάδο
- Επαναφορά επιδομάτων
-
Πολιτικό αίτημα:
- Αλλαγή φορολογικού συστήματος
- Δημόσιος έλεγχος ενέργειας
5. Πληρώνονται όσοι απεργούν (2026);
Σύμφωνα με την ελληνική εργατική νομοθεσία:
- Η απεργία θεωρείται δικαιολογημένη αποχή από εργασία
- Δεν πληρώνεται (αρχή: «no work, no pay»)
👉 Εξαιρέσεις υπάρχουν μόνο σε ειδικές περιπτώσεις (π.χ. δικαστικές αποφάσεις).
Όσοι δεν απεργούν φοβούνται;
Μερικές φορές ναι:
- ιδιωτικός τομέας: φόβος απόλυσης ή πίεσης
- ελαστικές μορφές εργασίας: μεγαλύτερος φόβος
6. 2015–2019 vs 2019–σήμερα
-
2015–2019 (κυβέρνηση ):
- έντονες κινητοποιήσεις αρχικά
- κόπωση λόγω μνημονίων
- σταδιακή αποκλιμάκωση
-
2019–σήμερα (κυβέρνηση ):
- λιγότερες μαζικές κινητοποιήσεις
- πιο στοχευμένες απεργίες
- ψηφιακή εργασία → δυσκολία οργάνωσης
7. Στάση κορυφής συνδικάτων
Κεντρικοί φορείς: και
- κατηγορούνται για γραφειοκρατία και συμβιβασμό
- χαμηλή ικανότητα κινητοποίησης
- εξάρτηση από πολιτικά κόμματα (σε κάποιο βαθμό)
8. Συνδικαλιστικές παρατάξεις
- κομματική επιρροή έντονη (ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ)
- συχνά προτεραιότητα: πολιτική αντιπαράθεση αντί για ενότητα εργαζομένων
9. Εμπιστοσύνη στους συνδικαλιστές
- χαμηλή
- λόγοι:
- κομματικοποίηση
- έλλειψη αποτελεσμάτων
- επαγγελματικοποίηση συνδικαλιστών
10. Ποσοστό συνδικαλισμού
- Ελλάδα: ~20% ή και λιγότερο (ιδιωτικός τομέας πολύ χαμηλός)
- Ευρώπη: ~25–30% μέσος όρος (υψηλότερος σε Σκανδιναβία)
11. Ιστορικές περίοδοι αγώνων
Πριν το 1940
- καταστολή, φτωχό κίνημα
- σημαντικό:
1944–1967
- ισχυρό εργατικό κίνημα αλλά διώξεις λόγω εμφυλίου
1967–1973 (Χούντα)
- απαγόρευση συνδικάτων
Μεταπολίτευση (μετά το 1974)
- άνθηση συνδικαλισμού
- θεσμικές κατακτήσεις
2009–σήμερα
- κρίση → μαζικές κινητοποιήσεις
- μετά: κόπωση και αποδυνάμωση
12. Πότε χτυπήθηκαν ανελέητα
- Δικτατορία
- Μεσοπόλεμος
- πρώτα μεταπολεμικά χρόνια
13. Αχίλλειος πτέρνα σήμερα
-
Συνδικάτα:
- γήρανση μελών
- απόσταση από νέους εργαζόμενους
-
Εργατικό κίνημα:
- κατακερματισμός (freelancers, gig economy)
- φόβος απώλειας εργασίας
14. Πώς ξεχωρίζει κάποιος δημαγωγό
Κριτήρια:
- υπόσχεται χωρίς κόστος → ύποπτο
- αλλάζει θέσεις εύκολα
- δεν έχει ιστορικό συνέπειας
👉 Κοίτα πράξεις, όχι λόγια.
15. Πώς ξεχωρίζει πολιτικό με “εύκολα” αιτήματα
- αν δεν εξηγεί πώς χρηματοδοτείται → λαϊκισμός
- αν αγνοεί θεσμούς → ανωριμότητα
- αν επενδύει μόνο στο συναίσθημα → προσοχή
16. Είναι η εργατική νομοθεσία καταφύγιο;
Θεωρητικά ναι.
Στην πράξη:
- καθυστερήσεις δικαιοσύνης
- γραφειοκρατία
- άνιση πρόσβαση
👉 Ο αδύνατος προστατεύεται όταν υπάρχει:
- συλλογικότητα
- ισχυρή επιθεώρηση εργασίας
- κοινωνική πίεση
17. Υπάρχει εργοδοτική πίεση σήμερα;
Όχι «ανοιχτή τρομοκρατία» όπως παλιά, αλλά:
- έμμεση πίεση
- μη ανανέωση συμβάσεων
- αποκλεισμός από εξέλιξη
👉 Συμμετοχή στο συνδικάτο υπάρχει, αλλά όχι πάντα ελεύθερη στην πράξη.
18. Γυναίκα και συνδικαλισμός
- υποεκπροσώπηση σε ηγεσία
- μεγαλύτερη εργασιακή ανασφάλεια
- εργοδότες: συχνά βλέπουν “ρίσκο” (μητρότητα κ.λπ.)
Το κράτος:
- θεσμικά προστατεύει
- αλλά εφαρμογή συχνά αδύναμη
Συμπέρασμα
Η Πρωτομαγιά δεν είναι απλώς μνήμη. Είναι καθρέφτης της δύναμης των εργαζομένων κάθε εποχή.
Σήμερα το βασικό πρόβλημα δεν είναι η απουσία δικαιωμάτων στα χαρτιά —
είναι η αδυναμία συλλογικής επιβολής τους.
Αν θέλεις, μπορούμε στο επόμενο βήμα να μετατρέψουμε όλο αυτό σε:
- πολιτικό κείμενο / άρθρο
- ομιλία για Πρωτομαγιά
- ή αφίσα με καθαρό μήνυμα για την Κυψέλη
και να το “δέσουμε” με τη δική σου πολιτική δράση.
Ωραία—σου ετοιμάζω ένα ολοκληρωμένο πολιτικό κείμενο/ομιλία για την Πρωτομαγιά, με καθαρό λόγο, που μπορείς να το χρησιμοποιήσεις είτε ως άρθρο είτε ως δημόσια παρέμβαση στην Κυψέλη.
ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ: ΜΝΗΜΗ, ΕΥΘΥΝΗ ΚΑΙ ΑΝΑΓΚΗ ΓΙΑ ΝΕΑ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΑ
Η Πρωτομαγιά δεν είναι μια ακόμη ημερομηνία στο ημερολόγιο.
Δεν είναι απλώς μια γιορτή της άνοιξης, των λουλουδιών και της εκδρομής.
Είναι μια μέρα μνήμης, αγώνα και ευθύνης.
Είναι η μέρα που μας θυμίζει ότι τα δικαιώματα δεν χαρίστηκαν. Κατακτήθηκαν.
Με संघर्ष, με θυσίες, με αίμα.
Σήμερα όμως, το ερώτημα δεν είναι μόνο τι κερδήθηκε.
Το ερώτημα είναι: τι χάνεται και γιατί δεν αντιδρούμε όπως παλιά;
Η αλήθεια είναι σκληρή.
Ο κόσμος της εργασίας έχει αλλάξει δραματικά.
Ο εργαζόμενος του σήμερα δεν είναι ο εργάτης του χθες.
Είναι συχνά μόνος, χωρίς συλλογική φωνή, χωρίς σταθερή σχέση εργασίας, με φόβο για το αύριο.
Η επισφάλεια έγινε κανονικότητα.
Και τα συνδικάτα;
Αντί να είναι μπροστά, συχνά δείχνουν κουρασμένα, μακριά από τις πραγματικές ανάγκες των εργαζομένων.
Με γραφειοκρατία, κομματικές εξαρτήσεις και περιορισμένη απήχηση στους νέους.
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι ο αγώνας τελείωσε.
Σημαίνει ότι πρέπει να αλλάξει μορφή.
Η Πρωτομαγιά σήμερα έχει διπλή σημασία:
Από τη μια, είναι εργατική:
Αφορά τον μισθό, το ωράριο, την αξιοπρέπεια στη δουλειά.
Από την άλλη, είναι βαθιά πολιτική:
Αφορά το ποιος αποφασίζει για τη ζωή μας.
Αφορά τη δημοκρατία στην οικονομία και στην κοινωνία.
Γιατί χωρίς κοινωνική δικαιοσύνη, η δημοκρατία μένει μισή.
Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, χρειαζόμαστε:
- νέα συλλογικότητα
- ενότητα πέρα από κομματικές γραμμές
- ενεργό συμμετοχή των ίδιων των εργαζομένων
Χρειαζόμαστε συνδικάτα που:
δεν διαχειρίζονται απλώς, αλλά διεκδικούν
δεν συμβιβάζονται εύκολα, αλλά εμπνέουν
δεν εκπροσωπούν τον εαυτό τους, αλλά τους πολλούς
Και χρειαζόμαστε πολίτες που:
δεν φοβούνται
δεν αδιαφορούν
δεν παρασύρονται από εύκολες υποσχέσεις
Γιατί η μεγαλύτερη απειλή σήμερα δεν είναι μόνο η αδικία.
Είναι η συνήθεια στην αδικία.
Η Πρωτομαγιά λοιπόν δεν είναι παρελθόν.
Είναι ερώτημα για το παρόν και πρόκληση για το μέλλον.
Θα μείνουμε θεατές ή θα γίνουμε ξανά ενεργοί πολίτες;
Η απάντηση δεν θα δοθεί με λόγια.
Θα δοθεί με στάση ζωής.
Για μια κοινωνία με αξιοπρέπεια, δικαιοσύνη και πραγματική δημοκρατία.
Η Πρωτομαγιά ανήκει σε όσους δεν παραιτούνται.
ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ – 6η ΔΚ
Δεν είναι αργία. Είναι απεργία.
Δεν είναι εκδρομή. Είναι μνήμη και αγώνας.
Η Πρωτομαγιά μάς θυμίζει ότι τίποτα δεν χαρίστηκε.
Μισθοί, ωράρια, δικαιώματα – όλα κατακτήθηκαν συλλογικά.
Σήμερα, σε μια εποχή ανασφάλειας και σιωπής,
ο εργαζόμενος μένει μόνος – και αυτό πρέπει να αλλάξει.
Η 6η ΔΚ Δημοκράτες ΠΚ έχει φωνή.
Και η φωνή αυτή δεν φοβάται.
Διεκδικούμε:
• αξιοπρεπή εργασία για όλους
• προστασία των αδύναμων
• πραγματική δημοκρατία στην καθημερινότητα
Δεν συνηθίζουμε την αδικία.
Δεν μένουμε θεατές.
1η Μάη: Είμαστε παρόντες
Δεν είμαστε παράνομοι εραστές
Είμαστε ερωτευμένοι
Είμαστε παντρεμένοι
Με τη ζωή που μας αρμόζει
Για τη ζωή που μας αξίζει
---
Σύνθημα–μήνυμα 2-3 γραμμών για άμεση χρήση:
- 1η Μάη: δεν είναι αργία — είναι αγώνας.
- 1η Μάη: Η δουλειά με αξιοπρέπεια δεν χαρίζεται, κατακτιέται.
- 1η Μάη: Μαζί, όχι σιωπηλοί.
Συνεχίζεται με στοιχεία διεθνούς εργατικής αλληλεγγύης με άλλο σημείωμα.
+++Αγωνιστές
+++Αγωνίστριες
Της Γραμματείας
Η εργατική πρωτομαγιά πλησιάζει.
Στη χώρα μας τα εργατικά δικαιώματα
δεν λέμε ότι είναι και στα high τους.
Οι ψεύτικοι νόμοι της κεραμέως απο-
συνθέτουν και όχι ενοποιούν.
Οι εργαζόμενοι από διστάζουν μέχρι
φοβούνται + τρέμουν να μιλήσουν ανοιχτά
να συνδικαλιστιστουν..
Στη Γαλλία χτυπιέται ένα μέρος των
κατακτήσεων των εργαζομένων.
Οι εργαζόμενοι μέσα από τις συνδικα-
λιστικές τους οργανώσεις σε εθνικό επίπεδο
εκεί είναι ξεχωριστές αντιστέκονται.
Σε επόμενη δημοσίευση θα έχω μερικές
πληροφορίες. Εν τω μεταξύ ζητείστε ότι
σας προβληματίζει από το ΑΙ.
Εν όψει αυτής της συμβολικής ημέρας αγώνων και κατακτήσεων καλούμε για την υπεράσπιση τους και την διεύρυνση τους.
πχ. Οι Γαλλίδες διεκδικούν την 8 Μάρτη πληρωμένη αργία.
Κάνω αυτό το πολύ περιληπτικό συμβολικό
αποτύπωμα μέσα από το ΑΙ αφού του έθεσα τα κατάλληλα ερωτήματα μέσα από τις εμπειρίες μου.
Δεν είχα απαιτήσεις και ταξικές τοποθετήσεις απο ένα ΑΙ. Κινούνται σε ουδέτερη κατεύθυνση. Δεν αποφεύγουν όμως να δώσουν ένα σκελετό για μερικές περιόδους και μετά αναλόγως των απαιτήσεων του εσωτερικού κοινού δηλαδή μελών του κόμματος και του εξωτερικού κοινού φίλων του κόμματος και τρίτων με εβήκοα ώτα να προστεθούν στοιχεία να αλλάξουν περίοδοι να.. να.. ο καθένας πάλι ότι νομίζει. Ας τα κοιτάξει η γραμματεία της 6ης ΔΚ και σε συνεργασία και συνεννόηση με το κέντρο να κάνουν κάτι παραπέρα.
Μην "κολλάτε" στα μικρολάθη και τις ατέλειες των κειμένων μου. Μπορώ να κάνω άπειρα.. Αυτά μόνο εσείς/εμείς τα βλέπουμε. Για ό,τι παραπέρα πάρτε την ευθύνη της σύνταξης πάρτε και έγκριση και κάντε μετά τα δέοντα.
Σας ευχαριστώ για το χρόνο σας
Με εκτίμηση
Χρήστος Ρουμελιώτης
Κυψέλη 17/4/2026
ΧΡΉΣΙΜΗ ΑΝΑΣΚΌΠΗΣΗ
Για τους νοσταλγούς και τους εορτάζοντες:
«Οικονομία στα ύψη και ψωμάκι στους φτωχούς»
- Το 1972 το εξωτερικό χρέος της Ελλάδας έγινε 1,5 φορά μεγαλύτερο απ’ όσο είχε φθάσει σε διάστημα 145 χρόνων, από την ίδρυση της χώρας. Ακόμα και το δημόσιο εξωτερικό χρέος που από την εθνική ανεξαρτησία ως το 1966 δεν ξεπερνούσε τα 300 εκατομμύρια δολάρια έφθασε κατά την τελευταία εξαετία τα 700 εκατ. δολάρια, το δε εσωτερικό δημόσιο χρέος από 32 δισ. δρχ. φθάνει τώρα περίπου τα 80 δις. (Βήμα, 20.10.1973)
- Το Μάιο του 1972 η Χούντα απάλλαξε τον Ελληνοαμερικανό επιχειρηματία Τομ Πάπας από τις αντισταθμιστικές υποχρεώσεις, για έξι αγροτοβιομηχανικές μονάδες σε διάφορες περιοχές της χώρας. Το 1968 παραχώρησαν στο ίδιο πρόσωπο τη δυνατότητα να ανοίξει εργοστάσιο της Coca Cola βάζοντας ουσιαστικά ταφόπλακα στα ελληνικά εργοστάσια αναψυκτικών.
- Τα επίπεδα της ανεργίας κυμάνθηκαν στα ίδια επίπεδα με τα προδικτατορικά χρόνια. Το 1969, μάλιστα, τα ποσοστά της ανεργίας έφτασαν στο ζενίθ της 10ετίας.
- Η άνοδος των τιμών κατά 40%-45% το 1973 υπερκάλυψε την αύξηση των αστικών εισοδημάτων ενώ το αγροτικό εισόδημά άρχισε να συρρικνώνεται σημαντικά. (Αδαμάντιος Πεπελάσης, 2.8.1974).
- Η δραχμή υποτιμήθηκε μετά το 1971 και αυξήθηκαν τρομακτικά οι τιμές. Το κρέας ανατιμήθηκε 38%, ο ετήσιος πληθωρισμός απ’ το 4,4% αυξήθηκε στο 15,6% και μετά εκτινάχθηκε στο 26,9%. Συνολικά το μερίδιο εργασίας στο παραγόμενο προϊόν έπεσε από 40,2% το 1967 σε 32,2% το 1971.
- Ο μέσος εργατικός μισθός δεν έφτανε να ικανοποιήσει ούτε τα δύο τρίτα των βασικότερων αναγκών μιας οικογένειας. Ακόμη χειρότερα για τον μισό σχεδόν πληθυσμό, δηλαδή στον πρωτογενή τομέα, το αγροτικό εισόδημα ήταν το 46% του αστικού.
- Οι φόροι των εφοπλιστών μειώθηκαν 4 φορές. Η ένωση εφοπλιστών όρισε το Γεώργιο Παπαδόπουλο ισόβιο πρόεδρο της.
- Οι διαγραφές χρεών στον αγροτικό πληθυσμό αφορούσε κυρίως φιλοχουντικές ενώσεις κι όχι απλούς αγρότες.
«Η Χούντα δεν πείραζε, ελάχιστους μόνο.»
- 7.840 καταγεγραμμένα άτομα φυλακίστηκαν, εξορίστηκαν και βασανιστήκαν. (Όσο περίπου ολόκληρος ο πληθυσμός της Σάμου).
- Γίνονται 3300 στρατοδικεία.
- Διαλύονται 430 συνδικαλιστικές οργανώσεις.
- Αποστρατεύονται 400 αξιωματικοί του στρατού ξηράς και τα 9/10 της πολεμικής αεροπορίας.
- Αναστέλλεται η λειτουργία αριστερών εφημερίδων
- Στις 12 Δεκεμβρίου 1969 η Ελλάδα αποχωρεί από το Συμβούλιο της Ευρώπης, για να μην καταδικαστεί για τους βασανισμούς κρατουμένων και την κατάφωρη παραβίαση των ατομικών δικαιωμάτων και ελευθεριών, μετά από προσφυγή των Σκανδιναβικών κρατών Δανίας, Νορβηγίας , Σουηδίας αλλά και της Ολλανδίας.
- Δολοφονούνται ο Παναγιώτης Ελλής στον Ιππόδρομο του Φαλήρου, ο βουλευτής της Αριστεράς Νικηφόρος Μανδηλαράς, ο Γιάννης Χαλκίδης, ο πρώην βουλευτής της Ε. Δ. Α. Γιώργος Τσαρουχάς μετά από άγριο ξυλοδαρμό κατά τη διάρκεια ανάκρισης, ο ακόλουθος της Ελληνικής Πρεσβείας στην Κοπεγχάγη Γ. Μαυρογένης, η Μαρία Καλαβρού επί της οδού Πατησιων, ο 15χρονος Βασίλης Πεσλής στην Πλατεία Αμερικής και σώζεται από θαύμα αλλά με βαριές και μόνιμες βλάβες ο Σπύρος Μουστακλής. Μαζί με τους νεκρούς του Πολυτεχνείου, οι φονευθέντες από τη χούντα ανέρχονται στους 86.
«Ναι, αλλά έφτιαχναν δρόμους.»
- Ο Μακαρέζος υπέγραψε με τον εργολάβο Ρόμπερτ Μακντόναλντ, από τις ΗΠΑ, σύμβαση για την κατασκευή της Εγνατίας Οδού, το 1/3 των εξόδων (150 εκατομμύρια) θα το έβαζε το κράτος, παρ’ όλα αυτά γρήγορα η κρατική συνεισφορά ενισχύθηκε με εγγύηση δανείων στο Μακντόναλντ, με αμέτρητα ομόλογα, με 4,5 εκ. δολάρια ως προκαταβολή, κτλ. Αρκετά πριν ολοκληρωθεί το έργο, ο Μακντόναλντ έφυγε, όπως και χρήματα από τα κρατικά ταμεία.
«Η χώρα ήταν αυτόνομη, δεν την οδηγούσαν τα ξένα συμφέροντα.»
- Ο στρατηγός Παττακός δήλωσε στον αεροπορικό ακόλουθο των ΗΠΑ ότι το πραξικόπημα σχεδιάστηκε “για να διασφαλιστεί η εσωτερική ηρεμία, η νομιμοφροσύνη προς τον βασιλέα και η αφοσίωση στο ΝΑΤΟ και τη Δύση». (έγγραφο CIA)
- Η Χούντα προσφέρει 550.000 δολάρια μέσω μυστικών υπηρεσιών στην εκλογική εκστρατεία του Νίξον. Τον Αύγουστο του 1972 σε ομιλία του στο Αμερικανικό Κογκρέσο ο Πρόεδρος Ρ. Νίξον τονίζει την στρατηγική σημασία της "φίλης κυβέρνησης" της Ελλάδας για μια "βιώσιμη πολιτική προς διάσωση του Ισραήλ". Στις 21 Ιανουαρίου του επόμενου έτους η Χούντα υπογράφει στρατιωτική συμφωνία με τις Η.Π.Α.
- Η Litton, αμερικάνικη επενδυτική εταιρεία, χορηγήθηκε από τη δικτατορία με 1,2 εκατομμύρια δραχμές κι ένα σύνολο προνομίων για να φέρουν επενδύσεις ύψους 840 εκατομμυρίων δολαρίων. H CIA πανηγυρίζει καθώς αυτή η σύμβαση παρεμποδιζόταν ως τότε από τις «αριστερόφιλες κυβερνήσεις της μετακαραμανλικής περιόδου». Λίγα χρόνια αργότερη η υπόθεση αποδεικνύεται φούσκα κι η ίδια η χούντα τερματίζει τη σύμβαση.
- Ο αντιπρόεδρος τής Αμερικάνικης κυβέρνησης Σπύρος Άγκνιου επισκέπτεται την χώρα μας (Οκτώβριος 1971) και χαρακτηρίζει το καθεστώς ως «απαραίτητον γραμμήν αμύνης» λόγω της αυξημένης παρουσίας του σοβιετικού στόλου στην Μεσόγειο και σημειώνει ότι: Ορισμέναι από τας βάσεις εις την Ελλάδα είναι αναντικατάστατοι από πλευράς στρατηγικής σημασίας για την ασφάλεια …των Ηνωμένων Πολιτειών.
Το μακέλεμα στην Κύπρο από τους «πατριώτες»
- Το 1964 για πρώτη φορά οι Αμερικάνοι μιλάνε ανοιχτά για τη διχοτόμηση της Κύπρου. (σχέδιο Άτσεσον). Σκοπός ο περιορισμός του Μακάριου, που φοβούνται ότι θα συνεργαστεί με την ΕΣΣΔ. Συχνά στα έγγραφα παρουσιάζεται ως «Κάστρο» της Μεσογείου.
- Η Ελληνοτουρκική κρίση του 1967 οδηγεί στην απόσυρση τής Ελληνικής μεραρχίας από την Κύπρο. Το πρώτο και το πιο σημαντικό βήμα για την εισβολή με το που αναλαμβάνει η Χούντα τα ηνία.
- Ο Παπαδόπουλος ζητά «διευκολύνσεις» για τους Τουρκοκυπρίους, ως αποτέλεσμα της συμμαχία των τριών πόλων: Χούντα, ΝΑΤΟ, Τουρκία.
- Ο ΕΟΚΑ Β συγκροτείται δήθεν για να διώξει τους Τουρκοκύπριους, ώστε οι…υπερπατριώτες να ενώσουν το νησί με την Ελλάδα, την ίδια ώρα που ο Παπαδόπουλος εγγυάται στην Τουρκία ότι «όσο είναι ο Γρίβας στο νησί δεν θα χυθεί τουρκικό αίμα». Μόνος στόχος είναι ξεκάθαρα ο Μακάριος. Με εντολή ΗΠΑ και χρηματοδότηση της CIA.
- Ο ΕΟΚΑ Β κι οι πράκτορες της Αθήνας βασανίζουν, σκοτώνουν και τρομοκρατούν κυρίως πολιτικούς αντιπάλους της Χούντας και της Αμερικής. Η Χούντα κάνει την απαγωγή του υπουργού Δικαιοσύνης (Χρ. Βάκη), δολοφονεί τον Υπουργό Εσωτερικών (Π. Γεωρκατζή), οργανώνει βομβιστική επίθεση στο σπίτι του Υπουργού Εσωτερικών (Γ. Ιωαννίδη) ευθύνεται για τις 32 εκρήξεις σε μια μέρα σε Πάφο, Λάρνακα και Λεμεσό, σχεδιάζει πραξικοπήματα με τανκς, οβίδες και πολυβόλα, αποπειράται να σκοτώσει το Μακάριο ξανά και ξανά.
- Στις 15 Ιουλίου του 1974, Ελληνικές Μονάδες και οι ελεγχόμενες από Ελλαδίτες αξιωματικούς μονάδες της Εθνοφρουράς στην Κύπρο προχωρούν σε πραξικόπημα εναντίον της Κυβέρνησης της Κυπριακής Δημοκρατίας. Πρώτος στόχος τους η δολοφονία του Μακάριου. Αποτυγχάνει. Ο αρχιεπίσκοπος Μακάριος καταγγέλλει τη Χούντα.
- Πλέον είναι γνωστό πως η Χούντα ήξερε τις συνέπειες που θα είχε ένα πραξικόπημα. Πλέον είναι γνωστό ότι ο Ιωαννίδης είχε σχεδιάσει με τους άλλους 2 συμμάχους του ΝΑΤΟ (δηλαδή Αμερική) και Τουρκία την εισβολή μέχρι λεπτομέρειας κι είχε συμφωνηθεί ακόμα και μέχρι πού θα εκτείνεται το ψευδοκράτος. Τίποτα δεν ήταν τυχαίο.
- Στις 20 του μήνα εισβάλει στην Κύπρο ο τουρκικός στρατός. Ο πρώτος Αττίλας. Η Ελλάδα μένει χωρίς συμμάχους, η Χούντα αποκηρύσσεται διεθνώς και καταρρέει. Λίγες μέρες μετά στην παρατημένη κι από τη δημοκρατική Ελλάδα Κύπρο γίνεται κι ο δεύτερος Αττίλας. Τα στρατόπεδα είναι άδεια, δεν έχουν αφήσει ούτε σφαίρα μην τυχόν και χαλάσει το σχέδιο τελευταία στιγμή. Στο 37% της Κύπρου υπάρχει πια ένα ψευδοκράτος. 6 χιλιάδες νεκροί, 3 χιλιάδες αγνοούμενοι, 150 χιλιάδες πρόσφυγες. Αυτοί εί-ναι οι «πατριώτες» και σε νούμερα. Αυτοί βγάζουν και σήμερα τα πατριδόμετρα. Φτύσιμο στη μούρη τους.
- Οι προδότες της ΕΟΚΑ Β στήνουν μετά τον πρώτο Αττίλα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, σκοτώνουν με χιτλερικό τρόπο άμαχους Τουρκοκύπριους (Η σφαγή της Μαράθας, του Σανταλάρη και της Αλόας), βιάζουν γυναίκες και παιδιά, καλούν κόσμο να συμμετέχει στο όργιό τους. Έτσι ξεπλένουν τις προδοσίες οι φασίστες. Μετά τη Δεύτερη εισβολή, διαλύονται. Φυσικά.
Διαφθορά, «τα καθαρά χέρια» της Χούντας
- Διπλασιασμός του πρωθυπουργικού μισθού: Από τις 23.600 τον ανέβασαν στις 45.000 δρχ
- Με την ίδια ρύθμιση αυξήθηκαν οι αποδοχές των υπουργών και υφυπουργών, από τις 22.400 στις 35.000 δρχ
- Θεσπίστηκαν επίσης και ημερήσια «εκτός έδρας» χίλιες δρχ για τον πρωθυπουργό και 850 για υπουργούς και υφυπουργούς.
- Ο αρχηγός Παπαδόπουλος έκανε τον έναν αδελφό του, τον Κωνσταντίνο, στρατιωτικό ακόλουθο, Γενικό Γραμματέα του Υπουργείου Προεδρίας, Περιφερειακό Διοικητή Αττικής και «υπουργό παρά τω πρωθυπουργώ»
- Ο Παττακός αποφάσισε να αναθέσει στο γαμπρό του, τον Αντρέα Μεϊντάση, διάφορες επικερδείς δουλειές με το Δήμο Αθηναίων. Κατασκευή υπόγειου γκαράζ στην πλατεία Κλαυθμώνος, τεχνικές μελέτες, κλπ.
- Ο Μακαρέζος διόρισε τον κουνιάδο του, Αλέξανδρο Ματθαίου, υπουργό Γεωργίας και – αργότερα- Βόρειας Ελλάδας. Αργότερα αποδείχτηκε η εμπλοκή του σε διάφορα σκάνδαλα.
- Ο Ρουφογάλης, αρχηγός της Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών της Χούντας, σύμφωνα με το περιοδικό Ταχυδρόμος εμφανίζεται να εξασφαλίζει δανειοδοτήσεις σε «ημετέρους», φυσικά με επιβάρυνση των κρατικών τραπεζών. Στα «χορηγηθέντα» δάνεια καταγραφόταν ποσό άνω του 1,5 δισεκατομμυρίου και στα «υπό έγκρισιν» πάνω του 1,6 δισεκατομμυρίου δρχ.
- Για τον νέο «πρωθυπουργό», Αδαμάντιο Ανδρουτσόπουλο, επισημαίνεται, τέλος, πως «η υπόληψή του πάσχει από φήμες για ανάμιξη σε διαφθορά κατά τη διάρκεια της κυβερνητικής υπηρεσίας του» ως υπουργού Οικονομικών (1967-71) και Εσωτερικών (1971-73) του Παπαδόπουλου. (έγγραφο CIA)
Πολιτισμός, παιδεία κι…αρχαιότητα
- Απαγορεύεται η διδασκαλία της Αντιγόνης από τα σχολεία.
- Ακόμη κι ο θεσμός των φροντιστηρίων είναι αποτέλεσμα των εκατοντάδων απολύσεων της Χούντας σε εκπαιδευτικούς με αριστερά φρονήματα.
- 75 Ελληνικές και ξένες ταινίες λογοκρίθηκαν. Από Παζολίνι και Θόδωρο Αγγελόπουλο μέχρι τσόντες κι Όμηρο Ευστρατιάδη. Την πλήρωσε μέχρι και ο «Παπατρέχας» με το Θανάση Βέγγο λόγων αναφορών στην Αριστερά και στο Μίκη Θεοδωράκη.
- Διαλύονται 24 πολιτισμικά σωματεία.
- Ένας στους έξι κατοίκους ήταν αναλφάβητος, ενώ ο αριθμός των 100 μαθητών ανά τάξη δεν ήταν η εξαίρεση.
- Η Μελίνα Μερκούρη χάνει την ελληνική ιθαγένειά της.
- Η Αμερικάνικη μουσική γίνεται μόδα -μετά το στόλο και τις βάσεις- μέσα από την κρατική τηλεόραση και το…Νίκο Μαστοράκη, που επί δικτατορίας Παπαδόπουλου έπαιρνε κι «υπέροχες» συνεντεύξεις από βασανισμένους του Πολυτεχνείου.
- Συναυλίες ακυρώνονται με στρατιωτική βία, θεατρικά έργα απαγορεύονται. Ελάχιστα καλλιτεχνικά έργα ξεφεύγουν (Το Μεγάλο μας τσίρκο, Αχ χελιδόνι μου, Εκείνος κι Εκείνος) κυρίως λόγω της αδυναμίας των συνταγματαρχών να καταλάβουν τις αλληγορίες.
- Δεκάδες καλλιτέχνες συλλαμβάνονται ή/και εξορίζονται (Μίκης Θεοδωράκης, Διονύσης Σαββόπουλος, Μανώλης Ρασούλης, Σταύρος Παράβας κτλ). Πολλοί αυτοεξορίζονται.
- Πάνω από 800 βιβλία Ελλήνων και ξένων συγγραφέων θεωρήθηκαν «επικίνδυνα» και αποσύρθηκαν από τις προθήκες των βιβλιοπωλείων ή καταστράφηκαν. Δεν ξέφυγαν ούτε οι μεγάλοι μας τραγικοί, Αισχύλος και Ευριπίδης, ούτε ο Αριστοφάνης, ούτε ο Κολοκοτρώνης, ο Καραϊσκάκης, ο Ρήγας αλλά κι ο Τολστόι, ο Μπαλζάκ, η Μποβουάρ, ο Σαρτρ.
«Ήταν μια αυθόρμητη πατριωτική δράση.»
- Ο....πατριώτης Γιώργος Παπαδόπουλος «υπηρέτησε το έθνος» ως Χίτης δίπλα στο συνεργάτη των ναζί κατακτητών Γεώργιο Γρίβα και γλίτωσε τις συνέπειες τής δράσης του επειδή το 1944, με τη βοήθεια των βρετανικών μυστικών υπηρεσιών, διέφυγε στη Μέση Ανατολή, όπου και του απονεμήθηκε ο βαθμός του υπολοχαγού. Μετά στρατιωτικές σπουδές στις ΗΠΑ και στρατολόγηση από τη CIA.
- Συμμετείχε σε διάφορες αμερικανοκινούμενες παρακρατικές οργανώσεις και κυρίως στον ΙΔΕΑ.
- Tο 1951 συμμετείχε ως στρατοδίκης με τον βαθμό του ταγματάρχη στην πρώτη δίκη του Νίκου Μπελογιάννη.
- Το 1956 ο βασιλιάς Παύλος τον σώζει από τις συνέπειες για τη δράση του στην απόπειρα πραξικοπήματος με την «Ένωσης νέων Ελλήνων αξιωματικών»
- Το 1961 συμμετείχε ενεργά στο σχέδιο «Περικλής» κι έπαιξε σημαντικό ρόλο στις εκλογές της βίας και της νοθείας. Δεν τιμωρήθηκε.
- Ηγήθηκε στο «σαμποτάζ του Έβρου». Η προβοκάτσια αποκαλύφθηκε κι η ποινή ήταν....15 μέρες φυλακή.
- Από το φθινόπωρο του 1966 τοποθετείται στη θέση - κλειδί του διευθυντή του 3ου Επιτελικού Γραφείου του ΓΕΣ, όπου ρυθμίζει επιχειρήσεις και μεταθέσεις και θέτει τις βάσεις του πραξικοπήματος της 21ής Απριλίου...αυθόρμητα.
Μετανάστευση
Αν μη τι άλλο η Χούντα σημείωσε σπουδαίο έργο στο μεταναστευτικό, όχι στους εισερχόμενους καθώς τότε τα σύνορα με τους γείτονες ήταν κλειστά λόγω του Ψυχρού πολέμου, αλλά κυρίως στους εξερχόμενους. Συγκεκριμένα, το 1971 μόνο έφυγαν 136.000 μετανάστες. Μέχρι το 1972 είχαν ζήσει ως μετανάστες μόνο στη Γερμανία κοντά στο 1 εκατομμύριο Έλληνες.
Οι νεκροί του Πολυτεχνείου
Φυσικά το πρόβλημα του κάθε νεοφασίστα είναι αν οι νέοι του 1973 σκοτώθηκαν πίσω ή μπροστά από τα κάγκελα του Πολυτεχνείου, κάτι σαν ένα νεοφασιστικό οφσάιντ. Για χρόνια ζητούσαν ονόματα και στοιχεία. Εδώ, λοιπόν, η λίστα των ανθρώπων που θυσιάστηκαν, εκατοντάδες ακόμα τραυματίστηκαν, βασανίστηκαν, έπαθαν μόνιμες βλάβες ή δολοφονήθηκαν αργότερα:
Σπυρίδων Κοντομάρης (ετών 57, δικηγόρος, 16.11.1973, ώρα 20.30)
Διομήδης Κομνηνός (ετών 17, μαθητής, 16.11.1973, ώρα 21.30)
Σωκράτης Μιχαήλ (ετών 57, εμπειρογνώμων ασφαλιστικής εταιρείας , 16.11.1973, ώρα μεταξύ 22.30 & 23.00)
Βασίλειος Φάμελλος (ετών 26, ιδιωτικός υπάλληλος, 16.11.1973, ώρα 23.30)
Torill Engeland Magrette (ετών 22, 16.11.1973, φοιτήτρια, ώρα 23.30)
Γεώργιος Σαμούρης (ετών 22, 16.11.1973, φοιτητής ώρα 24.00)
Δημήτριος Κυριακόπουλος (ετών 35, οικοδόμος 16.11.1973, βραδινή ώρα )
Σπύρος Μαρίνος (Γεωργαράς) (ετών 35, ιδιωτικός υπάλληλος, 16.11.1973, βραδινή ώρα)
Νικόλαος Μαρκούλης (ετών 24 , εργάτης, 17.11.1973, πρωινή ώρα)
Αικατερίνη Αργυροπούλου (ετών 76, 17.11.1973, ώρα 10.00)
Στυλιανός Καραγεωργής (ετών 19, οικοδόμος, 17.11.1973, ώρα 10.15)
Μάρκος Καραμανής (ετών 23, ηλεκτρολόγος, 17.11.1973, ώρα 10.30)
Αλέξανδρος Σπαρτίδης (ετών 16, μαθητής 17.11.1973, ώρα 10.30-11.00)
Δημήτριος Παπαϊωάννου (ετών 60, διευθυντής ταμείου αλευροβιομηχάνων, 17.11.1973, ώρα 11.30)
Γεώργιος Γεριτσίδης (ετών 48, εφοριακός υπάλληλος, 17.11.1973, ώρα 11.30)
Βασιλική Μπεκιάρη (ετών 17, μαθήτρια, 17.11.1973, ώρα 12.00)
Δημήτρης Θεοδωράς (ετών 5 1/2, 17.11.1973, ώρα 13.00)
Αλέξανδρος Βασίλειος (Μπασρί) Καράκας (ετών 43, ταχυδακτυλουργός, 17.11.1973, ώρα 13.00)
Αλέξανδρος Παπαθανασίου (ετών 59, συνταξιούχος εφοριακός, 18.11.1973, ώρα 10.00)
Ανδρέας Κούμπος (ετών 63, βιοτέχνης, 18.11.1973, ώρα 11.00)
Μιχαήλ Μυρογιάννης (ετών 20, ηλεκτρολόγος, 18.11.1973, ώρα 12.00)
Κυριάκος Παντελεάκης (ετών 43, δικηγόρος, 18.11.1973, ώρα 12.00-12.30)
Ευστάθιος Κολινιάτης (ετών 47, 18.11.1973)
Ιωάννης Μικρώνης (ετών 22 φοιτητής, συμμετείχε στην κατάληψη του Πανεπιστημίου Πατρών)
Α Θ Α Ν Α Τ Ο Ι
ΚΥΚΛΟΘΥΜΙΚΟΣ
Καταπληκτικό Χρήστο!
ReplyDelete