Εδώ θα βρείτε κάποιες σκέψεις μου επί ενός άρθρου καθηγητή πανεπιστημίου Αντώνη Λιάκου και της φίλης μου Καίτης: και επεξεργασία τους με το ΑΙ Chatgpt εικόνες κείμενα. Το θέμα αντιπολεμικό μέτωπο στο επόμενο ποστ.

Βαρυσήμαντη η τοποθέτηση του κ. Κασσελάκη για το πόλεμο και την οικονομία. Και αυτό το θέμα σε επόμενο πόστ.

Ketty Kemenidou το διάβασα και γω και το κράτησα κάπου αρχείο υπογραμμίζοντας σχέδια / άμμος / κύμα. Έχοντας προβληματιστεί αρκετά και όλοι εμείς που πιστέψαμε κάπου εξακολουθούμε να πιστεύουμε την ίδια ουτοπία με διαφορικά ονόματα.. τίτλους, συνθήματα, λόγια. Είμαστε πεισματάρηδες δεν το βάζουμε κάτω. Φυσικά είμαστε επιφυλακτικοί. Όχι απαγοητευμένοι. Τα πρόσωπα παίζουν. Αναγκαστικά όπως και εμείς οι ίδιοι ερχόμαστε από το σκληρό παρελθόν με καθόλου, λίγες ή περισσότερες περγαμηνές. Άλλοι πάλι από άλλους δημοκρατικούς πολιτικούς σχηματισμούς που λένε περίπου τα ίδια. Άλλοι είναι σκληρά δημοκρατικοί. Τους καταλαβαίνω.. και εγώ το ίδιο.. αν όμως πάμε έτσι τι θα συμβεί στις κρίσιμες αποφάσεις όταν η διαφορά ψήφων για την πλειοψηφία +1 καθορίζει τη δημοκρατία που είναι "το πιο σκληρό πολίτευμα που εξελισσόμενο πάει μακριά δηλ φτάνει και σε αυταρχισμό ή δικτατορία; λέει φίλος μου δάσκαλος που δουλεύει τη θεωρία και διδάσκει παιδιά; Αντέχουμε; μια κρύο μια ζεστή; και όλα τα άλλα που αποφασίζουμε ή δεν, αλλά πρέπει να τα σεβόμαστε; Αυτά σκέπτομαι θεωρώντας ότι όλοι είμαστε χρήσιμοι και ωφέλιμοι στο πιο κατανοητό και ειλικρινές για μας σύστημα, ομάδα, κόμμα χωρίς παροπίδες. Έτσι λοιπόν αφού είδα ότι προτάσεις από το νεοεπανασυσταθέν κόμμα πρώην ΚΙΔΗ, ΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ Π.Κ. είναι αξιόπιστες και να πούμε καινοτόμες πχ επάρκεια https://stop-akriveia.gr αποφάσισα να ασχοληθώ με το τρόπο που πάντα ήξερα. Το ξενοδοχειακό!! Έτσι ίδρυσα τη πλατφόρμα των προτάσεων μου που αποτελούν κάλεσμα για συζήτηση και ανάπτυξη πτυχών της κοινωνικής ζωής της Κυψέλης και έκανα τις προτάσεις μου. Εισακούστηκα(ν) ως προς το μέρος να το αναλάβω εγώ ως υπεύθυνος ΑΙ στο 6° Δημοτικό διαμέρισμα Αθήνα όπου ανήκω. Δεν το περίμενα και είπα ωχωχωχ! Γιατί ξέρεις; Όταν έρθει ώρα να βάλεις τα θέματα στο τραπέζι πρέπει να πέσουν πάνω σου οι συνομιλιτές και να σου ζητάνε δουλειά να κάνουν. Τότε (θα) διαπιστώνεις/σεις ότι είσαι μόνος σου.. για ευνόητους λόγους ωχ ποιος ασχολείται τώρα.. εμείς θα λύσουμε τα προβλήματα της κοινωνίας; ... Έτοιμα λυμένα τα θέλουμε .. και έτσι προκύπτουν τα τέρατα της πολιτικής της κριτικής κλπ, εν γνώσει μας και κάτω από τη μύτη μας.. Πάντως η φράση "ανακτήσουμε τη χώρα".. μου έδωσε αφορμή να γράψω αυτά και να τα φυλάξω. Ποιος όμως θα το "αλλάξει αυτό"; Δεν αλλάζει; Τότε κανένας "σχεδιασμός" δεν μπορεί να γίνει σωστά. Αλλάζει; Οk. Τότε ποιος/ποιοι θα κάνουν τον "σχεδιασμό"; Προφανώς κάποιοι που έχουν ένα πρόγραμμα πολιτικό, οικονομικό, κοινωνικό. Κάποιοι ανεξάρτητοι από οικονομικά και άλλα συμφέροντα προφανώς. Δεχόμαστε ότι υπάρχουν τέτοιοι; Παίρνω λοιπόν (πάλι) το ρίσκο που μου αναλογεί και διαθέτω εμπειρία, προς χρήσιμη μετατροπή και κάποιο χρόνο φυσικά για αυτό το σκοπό. Όσο για το τελευταίο σου πολύ ωραίο ερώτημα, θα σου απαντήσω πρώτα εμμέσως και μετά ευθέως. Απορρίπτω τη νεοφιλελεύθερη λογική που εκφράζεται από κεντροδεξιά, δεξιά ακροδεξιά και δοκιμασμένες προοδευτικές παρατάξεις που τα σκάτωσαν στη πορεία ή δεν τα κατάφεραν ή πρόδωσαν ή διασπάστηκαν και κατάντησαν μικρές ομάδες στα λόγια πολλά υποσχόμενες, ή γαυγίζοντας (φοβερίζοντας) το σύστημα (μπας και γλύψουν κάνα κοκκαλακι) σαν μικρό κανίς..
Έτσι αποφάσισα να τσεκάρω ακόμα μια φορά τον εαυτό μου. Αν αυτό δεν λέγεται μαζοχισμός λέγεται πείσμα στις ίδιες αξίες που πιστεύεις και εσύ και παρά πολύ άλλοι. Χρειαζόμαστε ένα συντονιστή. Αυτός θα έρθει όταν εγώ εδώ και εσύ εκεί δουλέψουμε σωστά. Με λόγο που να φυτρώνει σωστά σαν σε ένα έφορο (δύσκολο) χωράφι / πρόγραμμα, σκελετό, κλαδιά, φύλωμα και καρπούς. Για να δρέψουμε καρπούς πρέπει το χωράφι έχουμε και πούμε φυτρώνουμε κλήματα για σταφύλια, ήμαστε στο στάδιο "φυτιά" όπως λέγαμε στο χωριό τα νεοφυτεμένα κτήματα, για να αποδώσουν όταν έρθει η ώρα τους. Στις μέρες μας πιθανότατα μια συγκυρία μπορεί να δώσει καρπούς στο κτήμα/φυτιά νωρίτερα ή να καταστραφούμε όλοι από ένα πυρηνικό πόλεμο που ο τρελός δεν το έχει σε τίποτα να "δειγματίσει" σε φίλους και εχθρούς. Πρώτα λοιπόν προέχει η επαγρύπνηση / ελπίδα / διάλογος / η ισχύς των διεθνών νόμων / σεβασμός / αγώνας όχι στο πόλεμο, και όλα τα άλλα παράλληλα ή έπονται.
Στα:
https://roomeliotiskidi.blogspot.com/?m=1
https://roomeliotiskidi.blogspot.com/?m=0

Επάρκεια: https://stop-akrivia.gr/

Θα βρεις σχέδια και προβληματισμούς δικούς μου και της νέας βοηθού μου γνωστής Μαφάλντας
Σου εύχομαι καλή δύναμη για σχεδιασμούς έστω και ουτοπικούς.

ΚΕΜΝΕΝΙΔΟΥ ΚΑΙΤΗ:

Για να έχουμε προοπτική πρέπει πριν απο ολα να ανακτήσουμε την χώρα. Για καμμιά ενενήντα τόσα χρόνια δεν έχουμε χώρα. Ούτε χώρο. Ούτε οικονομία. Αν δεν αλλάξει αυτό κανέναν σχεδιασμό δεν μπορούμε να κάνουμε. Ποιά παράταξη έχει σχέδιο γι' αυτό;;;

ΕΡΜΗΣ ΚΑΣΑΠΗΣ:

Επειδή είναι πολλοί που μάλλον εκστασιάζονται με τις προοπτικές που διαφαίνονται από τη συμμετοχή μας στον πολέμο ας κάνουμε το ερώτημα σχετικά με τις επιθυμητές επιδιώξεις της χώρας και της εξουσίας, πιο συγκεκριμένο: Όσοι και όσες ΔΕΝ θελουμε τον πόλεμο και ΔΕΝ διαβλέπουμε τίποτα το θετικό από την εμπλοκή μας σε αυτόν, τι θέλουμε να κάνουμε γι'αυτό; Αν δεν κυριαρχήσει στον πολιτικό διάλογο η καταδήλωση περί αυτού, ο ένας θα κοιτάει τον άλλον μέχρι που η φορά των πραγμάτων δεν θα αφήνει περιθώριο για καμιά επιλογή.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΝΔΡΕΟΥ

Αοριστολογιες σε ακαταλαβιστικο επίπεδ. Εκτός τόπου και χρόνου. Αν έχεις πες κάτι συγκεκριμένο απλο σαφές και κατανοητό. Για να καταλάβουν οι εκστασιαστεί αναγνώστες που ακριβώς το πας.

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΤΣΟΥΛΑΣ

Μόλις βάλατε το κάρο μπροστά από το αλογο. Έχουμε διεθνείς εξελίξεις και λέμε πως θα ελιχθουμε σε αυτές για το καλό της χώρας κι εσείς λέτε πως θα σταθούμε απέναντι στις εξελίξεις. Αλλά αυτό δεν μπορεί να είναι καλό για την χώρα υπό αυτό το άκαμπτο πλαίσιο. Μου θυμίζει λίγο αυτούς που κατεκριναν τον Βενιζέλο για την συμμετοχή στην Ανταντ. Η ιστορία είναι μοτίβα κι ένας ιστορικός τα ξέρει καλύτερα από εμένα. Αντί λοιπόν να χρησιμοποιήσουμε διπλωματία ή έστω διπλωματική γλώσσα, εσείς λέτε ακαμψία! Προφανώς δεν θα συμφωνήσουμε, αλλά ούτε αυτή η ακαμψία φοβούμαι οτι θα ειναι βάση κεντροαριστερου μετώπου. Μόλις κλείσατε πόρτα σε μένα και σε όσους έχουν πατριωτική άποψη. Αντί να βρούμε ευκαιρία να εδρεωσουμε τις συμμαχίες, θα επιστρέψουμε σε μια σταθερή πορεία να γίνουμε τουρκικό βιλαετι.

ΑΝΤΩΝΗΣ ΛΙΑΚΟΣ ΑΠ ΟΤΙ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΑΕΧΙΚΟ ΑΡΘΡΟ

Παρακολουθώ τις κινήσεις και τις πρωτοβουλίες ανασυγκρότησης της δημοκρατικής παράταξης, της κεντροαριστεράς ή αριστεράς -όπως θέλετε πέστε το. Έχω κι εγώ περισσότερες αβεβαιότητες από βεβαιότητες. Για ένα πράγμα όμως είμαι βέβαιος. Καμιά κίνηση δεν πρόκειται να φτουρίσει αν δεν πατάει στο σήμερα, και το σήμερα έχει καταληφθεί από τον πόλεμο.

Ζούμε σαν υπνοβάτες αν νομίζουμε ότι δυο πόλεμοι δίπλα μας δεν αλλάζουν την πραγματικότητα. Και μάλιστα με σωρευτικό τρόπο. Το Ιράν δεν είναι ούτε Αφγανιστάν, ούτε Ιράκ, ούτε Ουκρανία. Είναι μια μεγάλη χώρα και λόγω γεωγραφίας, και λόγω πολιτισμού και ιστορίας, και λόγω μιας ανεπτυγμένης κοινωνίας. Οποιοδήποτε καθεστώς κι αν έχει. Ο άξονας ΗΠΑ-Ισραήλ δεν είναι ένας συγκυριακός άξονας. Ανασχηματίσει και διεμβολίζει όλους τους έως τώρα σχηματισμούς όπως Διεθνείς οργανισμούς, ΝΑΤΟ και ΕΕ. Κανονικοποιεί την εξαίρεση από το διεθνές δίκαιο και το σύστημα διεθνώς σχέσεων.

Το έδαφος που πατάμε σείεται κι ας μην ακούμε εδώ τους ήχους του πολέμου. Αλλάζει η πραγματικότητα σε όλα τα πεδία. Και στο πεδίο των διεθνών σχέσεων και της θέσης της χώρας στον κόσμο, και στις επιδιώξεις με άξονα το μέλλον, και στο χαρακτήρα της εξουσίας στην Ελλάδα, στη σχέση ανάμεσα στην οικονομική θέση της χώρας στον διεθνή καταμερισμό και την πολιτική της θέση στον πολεμικό κουρνιαχτό, και στην καθημερινή ζωή. Και δεν είναι μόνο εκ των ων ουκ άνευ μια καλή γνώση του τι συμβαίνει, αντί της επανάληψης στερεοτύπων. Χρειάζεται να σκεφτούμε και να σχεδιάσουμε τι κάνουμε. Ποιες είναι οι επιδιώξεις της χώρας σε αυτή την κρίση; Ποιες είναι οι επιδιώξεις της εξουσίας; Ποιες είναι οι επιδιώξει που θέλουμε να αποκτήσει η χώρα; Οποιοσδήποτε άξονας πολιτικού σχεδιασμού σήμερα περνάει μέσα από το ερώτημα τι κάνουμε με τον πόλεμο; Πώς θα χτίσουμε ένα αντιπολεμικό μέτωπο; Το δημοκρατικό μέτωπο που θέλουμε δεν μπορεί παρά να είναι ένα αντιπολεμικό μέτωπο. Και το αντιπολεμικό μέτωπο δεν μπορεί να μην έχει το βάθος μιας προοπτικής για τη χώρα.

Οτιδήποτε άσχετο με αυτό, οτιδήποτε δεν το περιλαμβάνει, θα χαθεί. Πώς να το πω πιο απλά; Ο,τι και να σχεδιάσεις στην άμμο, θα χαθεί από το κύμα.

ΑΙ Chatgpt

Ο είναι Έλληνας ιστορικός και πανεπιστημιακός, γνωστός για τη συμβολή του στη σύγχρονη ελληνική ιστοριογραφία.

Λίγα λόγια:

Γεννήθηκε το 1947 στην Αθήνα.
Υπήρξε καθηγητής Σύγχρονης Ιστορίας στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του .
Το επιστημονικό του έργο αφορά κυρίως:
- τη νεότερη και σύγχρονη ελληνική ιστορία,
- την ιστορία των ιδεών,
- την ιστοριογραφία και τη συλλογική μνήμη.
Έχει συμμετάσχει σε δημόσιες συζητήσεις για την ιστορία, την εκπαίδευση και την πολιτική μνήμη στην Ελλάδα.
Διετέλεσε και πρόεδρος της Επιτροπής Εθνικού Διαλόγου για την Παιδεία το 2015.

Έχει γράψει πολλά βιβλία και μελέτες για την ελληνική κοινωνία, τον εθνικισμό και τον τρόπο που γράφεται και διδάσκεται η ιστορία.

Αν θέλεις, μπορώ να σου πω επίσης:

2-3 σημαντικά βιβλία του, ή
ποια είναι η βασική ιστορική του προσέγγιση (που συζητιέται πολύ στον δημόσιο διάλογο).

ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟ ΑΙ Chatgpt

Αυτό είναι οι στοχασμοί μου για την τρέχουσα πολιτική κατάσταση ως σχόλιο σε ένα ποστ φίλης

Θέλω να το επεξεργαστείς ως "Μαφάλντα ρωτάει"

και να το χωρίσεις σε διάφορες πιθανές ενότητες.

ΚΑΤ αρχάς οι ερωτήσεις και οι απαντήσεις αργότερα.

Ευχαριστώ

Πολύ ωραίος ο στοχασμός σου. Θα τον μετατρέψω σε μορφή «Η Μαφάλντα ρωτάει» με ενότητες μόνο ερωτήσεων (όπως ζήτησες). Οι απαντήσεις μπορούν να έρθουν αργότερα, σαν δεύτερο μέρος ή σαν ξεχωριστά καρέ για blog / Facebook.

Η Μαφάλντα ρωτάει

1. Η ουτοπία που επιμένει

Γιατί συνεχίζουμε να πιστεύουμε την ίδια ουτοπία με διαφορετικά ονόματα, τίτλους και συνθήματα;
Είναι πείσμα ή ανάγκη να επιμένουμε στη δημοκρατία ακόμη κι όταν απογοητευόμαστε;
Μήπως η ουτοπία είναι απλώς το όνομα που δίνουμε σε μια δικαιότερη κοινωνία που δεν έχει ακόμη έρθει;

2. Τα πρόσωπα και οι διαδρομές

Μπορούν άνθρωποι που έρχονται από διαφορετικά πολιτικά παρελθόντα να χτίσουν κάτι κοινό;
Πόσο βαραίνουν οι «περγαμηνές» και πόσο η σημερινή στάση;
Μπορεί μια δημοκρατική προσπάθεια να σταθεί χωρίς καχυποψία αλλά και χωρίς αφέλεια;

3. Η δύσκολη δημοκρατία

Αν η δημοκρατία κρίνεται τελικά από μια πλειοψηφία +1 ψήφο, αντέχουμε αυτή την ευθύνη;
Μπορούμε να σεβόμαστε αποφάσεις που δεν μας αρέσουν αλλά είναι δημοκρατικές;
Είναι τελικά η δημοκρατία το πιο σκληρό αλλά και το πιο ανθεκτικό πολίτευμα;

4. Η πράξη και όχι τα λόγια

Ποιος θα κάνει τελικά τη δουλειά όταν έρθει η ώρα;
Γιατί όλοι θέλουν τις λύσεις έτοιμες αλλά λίγοι θέλουν να δουλέψουν γι’ αυτές;
Μήπως έτσι γεννιούνται τα «τέρατα της πόλης» κάτω από τη μύτη μας;

5. Η γειτονιά ως εργαστήριο

Μπορεί μια γειτονιά όπως η Κυψέλη να γίνει χώρος δημοκρατικών ιδεών και προτάσεων;
Μπορεί η εμπειρία ενός επαγγέλματος – ακόμη και του ξενοδοχειακού – να βοηθήσει την κοινωνική οργάνωση;
Πώς μετατρέπεται μια προσωπική πρωτοβουλία σε συλλογική προσπάθεια;

6. Ο σχεδιασμός της κοινωνίας

Ποιος μπορεί να σχεδιάσει μια καλύτερη κοινωνία;
Υπάρχουν άνθρωποι πραγματικά ανεξάρτητοι από συμφέροντα;
Και αν υπάρχουν, τους εμπιστευόμαστε;

7. Η απογοήτευση από τα παλιά

Γιατί τόσες «προοδευτικές» προσπάθειες χάθηκαν, πρόδωσαν ή μίκρυναν;
Πότε η κριτική γίνεται δημιουργική και πότε γίνεται απλώς γαύγισμα σαν μικρό κανίς;
Μπορεί να υπάρξει νέα πολιτική χωρίς να επαναλάβει τα ίδια λάθη;

8. Το πείσμα της συμμετοχής

Είναι μαζοχισμός να ξαναδοκιμάζεις στην πολιτική;
Ή μήπως είναι το πιο απλό πείσμα του πολίτη που δεν θέλει να παραιτηθεί;
Αν δεν το κάνουμε εμείς, ποιος θα το κάνει;

9. Ο συντονιστής

Χρειαζόμαστε έναν συντονιστή ή πρώτα μια συλλογική δουλειά;
Μήπως ο ηγέτης εμφανίζεται μόνο όταν υπάρχει ήδη ζωντανό χωράφι ιδεών;

10. Το χωράφι και οι καρποί

Αν το πρόγραμμα είναι το χωράφι, ποιοι θα φυτέψουν τα κλήματα;
Πόσο χρόνο χρειάζεται μια «φυτιά» για να δώσει καρπούς;
Έχουμε την υπομονή να περιμένουμε;

11. Ο κίνδυνος του πολέμου

Πώς σχεδιάζεις κοινωνία όταν ο κόσμος κινδυνεύει από πολέμους;
Μπορεί η δημοκρατία να ανθίσει χωρίς ειρήνη;
Τι πρέπει να προηγείται: η κοινωνική αλλαγή ή η παγκόσμια επαγρύπνηση για την ειρήνη;

12. Η τελική ερώτηση

Τελικά, ποιος θα αλλάξει τον κόσμο;
Οι ηγέτες;
Ή οι απλοί άνθρωποι που αποφασίζουν να δουλέψουν μαζί;

Αν θέλεις, μπορώ στο επόμενο βήμα να σου ετοιμάσω:

το δεύτερο μέρος: «Η Μαφάλντα απαντάει»,
ή να το κάνω σε 8–10 μικρά καρέ έτοιμα για Blogspot και Facebook με πιο κοφτές ατάκες.

Ναι θέλω και τις δύο εκδοχές

Χαίρομαι που σου άρεσε. Ας προχωρήσουμε στο δεύτερο μέρος.

Η Μαφάλντα απαντάει

1. Για την ουτοπία

Η ουτοπία δεν είναι ψέμα.
Είναι μια κατεύθυνση.
Αν δεν υπάρχει ένας ορίζοντας δικαιοσύνης, οι κοινωνίες μένουν ακίνητες.

2. Για τους ανθρώπους και τα παρελθόντα

Οι άνθρωποι έρχονται από διαφορετικές διαδρομές.
Στη δημοκρατία αυτό δεν είναι πρόβλημα.
Πρόβλημα είναι να μη θέλουν να συναντηθούν.

3. Για τη δημοκρατία

Η δημοκρατία είναι σκληρή γιατί δεν χαρίζεται σε κανέναν.
Μερικές φορές κρίνεται από μία ψήφο.
Αλλά αυτή η μία ψήφος είναι που κάνει τον πολίτη κυρίαρχο.

4. Για τη δουλειά που πρέπει να γίνει

Οι μεγάλες ιδέες χωρίς δουλειά γίνονται αφίσες στον τοίχο.
Η κοινωνία αλλάζει όταν κάποιοι πιάνουν πραγματικά δουλειά.

5. Για τη γειτονιά

Η δημοκρατία δεν ξεκινά από τα μεγάλα γραφεία.
Ξεκινά από τη γειτονιά.
Από τους ανθρώπους που γνωρίζονται και αποφασίζουν να κάνουν κάτι μαζί.

6. Για τον σχεδιασμό

Καμία κοινωνία δεν αλλάζει χωρίς σχέδιο.
Αλλά το σχέδιο πρέπει να είναι δημόσιο, καθαρό και κατανοητό.
Αλλιώς γίνεται εργαλείο λίγων.

7. Για τις απογοητεύσεις

Οι αποτυχίες της πολιτικής δεν ακυρώνουν την ανάγκη της.
Απλώς μας θυμίζουν ότι η δημοκρατία θέλει συνεχή έλεγχο.

8. Για το πείσμα

Αν το να επιμένεις λέγεται μαζοχισμός,
τότε η ιστορία γράφτηκε από πολλούς «μαζοχιστές».
Από ανθρώπους που δεν τα παράτησαν.

9. Για τον συντονιστή

Ο ηγέτης δεν πέφτει από τον ουρανό.
Γεννιέται μέσα από μια συλλογική προσπάθεια που ήδη κινείται.

10. Για το χωράφι

Οι ιδέες είναι σαν τα κλήματα.
Αν φυτευτούν σωστά, κάποια στιγμή θα δώσουν καρπούς.

11. Για την ειρήνη

Χωρίς ειρήνη όλα τα σχέδια είναι προσωρινά.
Η δημοκρατία χρειάζεται πρώτα έναν κόσμο που δεν βομβαρδίζεται.

12. Για το ποιος αλλάζει τον κόσμο

Τον κόσμο δεν τον αλλάζουν μόνο οι μεγάλοι ηγέτες.
Τον αλλάζουν οι άνθρωποι που αποφασίζουν να μη μείνουν θεατές.

«Η Μαφάλντα ρωτάει»

8–10 μικρά καρέ για Blogspot / Facebook

Καρέ 1
Η Μαφάλντα ρωτάει:
Αν όλοι θέλουν μια καλύτερη κοινωνία,
γιατί περιμένουμε να τη φτιάξει κάποιος άλλος;

Καρέ 2
Η Μαφάλντα ρωτάει:
Η δημοκρατία κρίνεται καμιά φορά από μία ψήφο.
Μήπως τελικά αυτή η ψήφος είναι η δύναμή μας;

Καρέ 3
Η Μαφάλντα ρωτάει:
Γιατί θέλουμε τις λύσεις έτοιμες
αλλά όχι τη δουλειά που χρειάζεται για να γίνουν;

Καρέ 4
Η Μαφάλντα ρωτάει:
Μπορεί μια γειτονιά να γίνει
το μικρό εργαστήριο της δημοκρατίας;

Καρέ 5
Η Μαφάλντα ρωτάει:
Οι ιδέες είναι σπόροι.
Ποιος θα τις φυτέψει;

Καρέ 6
Η Μαφάλντα ρωτάει:
Μήπως ο ηγέτης εμφανίζεται
μόνο όταν υπάρχουν άνθρωποι που δουλεύουν μαζί;

Καρέ 7
Η Μαφάλντα ρωτάει:
Αν εγκαταλείψουμε την πολιτική,
ποιος θα την αφήσουμε να αποφασίζει για εμάς;

Καρέ 8
Η Μαφάλντα ρωτάει:
Πώς να σχεδιάσεις το μέλλον
όταν ο κόσμος απειλείται από πολέμους;

Καρέ 9
Η Μαφάλντα ρωτάει:
Είναι πείσμα να επιμένεις στη δημοκρατία
ή απλώς αξιοπρέπεια;

Καρέ 10
Η Μαφάλντα ρωτάει:
Τελικά ποιος θα αλλάξει τον κόσμο;
Οι άλλοι… ή κι εμείς;

Αν θέλεις, μπορώ επίσης να σου ετοιμάσω και κάτι που δουλεύει πολύ στο Facebook και στα blogs:
ένα τελικό μικρό επίλογο της Μαφάλντας (4–5 γραμμές) που κλείνει όλο το κείμενο με ένα αιχμηρό αλλά αισιόδοξο πολιτικό σχόλιο. Συνήθως αυτό είναι το σημείο που κάνουν share.

Ναι κάνε μου τον επίλογο της Μαφάλντας με ένα αιχμηρό αισιόδοξο πολιτικό σχόλιο και μετά ένα σκίτσο για blogspot/fb

Καρέ 1 και 2 4 εικόνες εδώ ερωτήσεις και απαντήσεις εδώ μέσω καρέ. Αύριο 10/3/2026 στις 10.26 Οk.

Οκ Φάνη σε ευχαριστώ αύριο τα λέμε με τα καρέ 3 και 4 από τις ερωτήσεις απαντήσεις της Μαφάλντα.

Συνεχίζεται και με άλλες ερωτήσεις απαντήσεις.

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ ΔΙΚΙΑ ΜΟΥ

Τελικά σκέπτομαι ότι το AI είναι ένα παιχνίδι δημιουργίας που οι ερωτήσεις της Μαφάλντας μπορούν να ριζώσουν και να κατοικούν. Προσοχή, όχι μόνο της Μαφάλντας αλλά και οποιαδήποτε άλλη ως τροποποιημένη ερώτηση / απάντηση / ελεύθερος στοχασμός / προβληματισμός και ελεύθερη συζήτηση επί αυτών. Το ΑΙ δεν βάζει όρια. Είναι κατασκευασμένο να δίνει απαντησεις. Θέλει προσοχή τι ποιότητα υλικών του δίνεις σκέψεων δηλ. για να ανταποκριθεί και μάλιστα έξυπνα που του ζητάμε.

ΑΙ σημαίνει NON STOP παραγωγή ιδεών. εικόνων, διορθώσεων κλπ. Δεν είναι τεχνικό το θέμα. Είναι ιδεολογικό.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ChatGPT

Με μεγάλη χαρά! ☕🙂

Χαίρομαι που προχωράμε βήμα-βήμα τη μικρή αυτή σειρά “Η Μαφάλντα ρωτάει / απαντάει”. Νομίζω ότι θα γίνει πολύ ωραίο υλικό για το blogspot και το Facebook σου.

Αύριο λοιπόν συνεχίζουμε με:

Καρέ 3
Καρέ 4

και αν θέλεις μπορούμε επίσης:

να κρατήσουμε το ίδιο σταθερό ύφος σκίτσου για όλη τη σειρά (σαν μικρή ενότητα),
να φτιάξουμε στο τέλος και ένα τελικό συλλογικό ποστ με όλα τα καρέ μαζί, που δουλεύει πολύ καλά στα blogs.

Καλή ξεκούραση λοιπόν και…
η Μαφάλντα κρατάει τις ερωτήσεις της για αύριο. 🌙

Σύμφωνοι! 🙂

Ραντεβού αύριο λοιπόν για να συνεχίσουμε τη μικρή σειρά «Η Μαφάλντα ρωτάει / Η Μαφάλντα απαντάει» με τα καρέ 3 και 4 στο ίδιο ύφος σκίτσου για Blogspot και Facebook.

Καλή ξεκούραση και…
η Μαφάλντα κρατάει κι άλλες ερωτήσεις για αύριο! ☕✏️

Δημοκράτες

09 March 2026

Ανάκτηση, χώρα, οικονομία, σχεδιασμός, παράταξη, αντιπολεμικό μέτωπο