Σενάριο :
Άνθρωποι κάθονται μπροστά στην τηλεόραση και έχουν αποκοιμηθεί.
Η τηλεόραση μεταδίδει ειδήσεις - προπαγάνδα της κυβερνητικής πολιτικής.
Η κυβέρνηση φέρεται:
-ΔΥΝΑΤΗ ΣΤΟΥΣ ΑΔΥΝΑΤΟΥΣ.
-ΑΔΥΝΑΤΗ ΣΤΟΥΣ ΔΥΝΑΤΟΥΣ
Η Μαφάλντα διαμαρτύρεται και
μαζί με άλλους κρατά πανό.
-ΛΙΓΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΨΩΜΙΑ ΣΑΣ
-ΠΙΣΩ ΕΧΕΙ Η ΑΧΛΑΔΑ ΤΗΝ ΟΥΡΑ. -ΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ ΡΕΑΛΙΣΤΕΣ (ΔΠΚ) ΕΡΧΟΝΤΑΙ!
Αυτή η εικόνα που περιγράφεις έχει μια έντονη, σχεδόν κινηματογραφική αντίθεση: τη ναρκωμένη αδράνεια του καναπέ απέναντι στην ορμητική αφύπνιση του δρόμου. Η επιλογή της Μαφάλντα ως κεντρικό πρόσωπο είναι ιδανική, καθώς το πνεύμα του Quino πάντα αντιπροσώπευε την παιδική ειλικρίνεια που ξεσκεπάζει τον παραλογισμό των ενηλίκων.
Η Ανάλυση του Σεναρίου
Το σκηνικό χωρίζεται σε δύο "κόσμους" που συγκρούονται:
* Ο Κόσμος της Υπνωτισμένης Ανοχής: Η τηλεόραση λειτουργεί ως ναρκωτικό. Η περιγραφή "Δυνατή στους αδύνατους - Αδύνατη στους δυνατούς" αποδίδει εύστοχα την έννοια της θεσμικής ανισορροπίας. Οι τηλεθεατές που έχουν αποκοιμηθεί συμβολίζουν την κοινωνική κόπωση ή την παραίτηση μπροστά στην καταιγιστική προπαγάνδα.
* Ο Κόσμος της Δυναμικής Αντίδρασης: Η Μαφάλντα και οι "Δημοκράτες Ρεαλιστές" (ΔΠΚ) σπάνε τη σιωπή. Τα συνθήματα δεν είναι απλώς πολιτικά, αλλά λαϊκά και αιχμηρά, χρησιμοποιώντας παροιμίες που υποδηλώνουν ότι η αδικία έχει "ημερομηνία λήξης".
Οπτικοποίηση της Σκηνής
Αν αυτό ήταν ένα πολιτικό κόμικ, θα μπορούσαμε να το φανταστούμε σε τρία καρέ:
* Καρέ 1: Ένα σκοτεινό σαλόνι. Το μόνο φως έρχεται από την οθόνη της τηλεόρασης, όπου ένας παρουσιαστής με υπερβολικό χαμόγελο ανακοινώνει νέα μέτρα. Οι άνθρωποι στον καναπέ είναι "λιωμένοι", με το τηλεκοντρόλ πεσμένο στο πάτωμα.
* Καρέ 2: Close-up στην οθόνη. Οι τίτλοι των ειδήσεων επιβεβαιώνουν την αυστηρότητα προς τους πολίτες και την ενδοτικότητα προς τα μεγάλα συμφέροντα.
* Καρέ 3: Η Μαφάλντα ξεπηδά, ίσως και μέσα από την ίδια την τηλεόραση ή σε ένα παράθυρο ακριβώς δίπλα, κρατώντας το πανό. Το βλέμμα της είναι σοβαρό και αποφασιστικό.
> Σημείωση: Η χρήση της φράσης "Πίσω έχει η αχλάδα την ουρά" προσθέτει μια δόση παραδοσιακού "ρεαλισμού" στην απάντηση της Μαφάλντα, θυμίζοντας ότι η πραγματικότητα πάντα επιστρέφει για να ζητήσει τον λογαριασμό.
>
Θα ήθελες να δοκιμάσουμε να γράψουμε έναν σύντομο διάλογο ανάμεσα στη Μαφάλντα και τον Μανωλίτο (τον αιώνιο εκπρόσωπο του καπιταλισμού στην παρέα τους) πάνω σε αυτό το σενάριο;

No comments:
Post a Comment