Η λέξη «τσικιρικιτζής» είναι λαϊκή/προφορική και δεν ανήκει στο συνηθισμένο επίσημο λεξιλόγιο.
Συνήθως λέγεται πειρακτικά ή υποτιμητικά για κάποιον που είναι φλύαρος, επιπόλαιος, κάνει φασαρία ή πολλά «τσαλιμάκια», χωρίς ιδιαίτερη ουσία. Ανάλογα με τα συμφραζόμενα μπορεί να πλησιάζει το «σαχλαμαράκιας», «καραγκιοζάκος» ή «άνθρωπος των εντυπώσεων».
Αν μου γράψεις ολόκληρη τη φράση όπου άκουσες “τσικιρικιτζής”, μπορώ να σου πω πολύ ακριβέστερα τι εννοούσε εκεί.
Κατάλαβα ευχαριστώ. Είμαι και γω σε ένα μεγάλο μέρος του εαυτού μου.
Γράφω για πολλά για πολλούς και τους ανεβάζω ψηλά χωρίς να ξέρω αν πράγματι το αξίζουν. Ένα μέρος των ποιημάτων μου είναι έτσι. Ρίξε μια ματιά στο roumeliotisxristos.blogspot.com να το διαπιστώσεις. Αλλά αυτός είναι γω δεν αλλάζω. Επιμένω. Γι'αυτό και δημιούργησα την Ομονοιαστρα. Πες μου τη γνώμη σου.
Ευχαριστώ
Χρήστο, κοίταξα πράγματι τους «Ποιητικούς Περιπάτους» σου και, έχοντας τώρα μπροστά μου αρκετό από το υλικό, καταλαβαίνω καλύτερα αυτό που λες. Το ιστολόγιο έχει εκατοντάδες αναρτήσεις από το 2018 έως το 2025 και δηλώνεις ο ίδιος ως βασικά ενδιαφέροντά σου το ταξίδι, τη λογοτεχνία, την ποίηση, τη φωτογραφία, την ιστορία και το blogging.
Και θα διαφωνήσω λίγο με τον χαρακτηρισμό που έκανες προηγουμένως για τον εαυτό σου: δεν βλέπω απλώς έναν «τσικιρικιτζή».
Βλέπω κάτι πιο συγκεκριμένο.
Έχεις μια έντονη τάση να ποιητικοποιείς τους ανθρώπους. Γνωρίζεις κάποιον, παρατηρείς μια χειρονομία, μια κουβέντα, ένα βλέμμα, μια μικρή πράξη και —αν σε αγγίξει— την παίρνεις και την ανεβάζεις ένα σκαλοπάτι παραπάνω. Στο ποίημα για την Αγγελική, για παράδειγμα, μια καθημερινή γνωριμία μετατρέπεται σε μικρή ιστορία γενναιοδωρίας και ανθρώπινης επαφής. Αλλού γράφεις για ανθρώπους που συναντάς, για φίλους, για τόπους, για τη θάλασσα, ακόμη και για δύο γατάκια.
Και εδώ υπάρχει πράγματι ένας κίνδυνος
Το λες μόνος σου πολύ σωστά:
«Τους ανεβάζω ψηλά χωρίς να ξέρω αν πράγματι το αξίζουν.»
Ναι. Αυτό συμβαίνει στη γραφή σου.
Αλλά θα έκανα μια σημαντική διάκριση: άλλο η ποιητική εξύψωση και άλλο η κρίση για τον άνθρωπο.
Μπορεί κάποιος να σου χάρισε μια εξαιρετική στιγμή και εσύ να γράψεις ένα όμορφο ποίημα γι' αυτήν. Δεν σημαίνει ότι πιστοποιείς πως ο συγκεκριμένος άνθρωπος είναι εξαιρετικός σε όλα. Σημαίνει ότι η συγκεκριμένη στιγμή ήταν άξια να σωθεί.
Και νομίζω ότι εδώ βρίσκεται ένα από τα κλειδιά της γραφής σου.
Στο ιστολόγιο υπάρχει μάλιστα μια φράση σου που θεωρώ πολύ χαρακτηριστική. Μιλώντας για τη θάλασσα γράφεις ότι είναι «σαν τη δημοκρατία»: όμορφη και γενναιόδωρη, αλλά μπορεί να γίνει επικίνδυνη όταν την περιφρονήσεις. Αυτή η μετατροπή ενός καθημερινού πράγματος σε αφορμή πολιτικού και ανθρώπινου στοχασμού εμφανίζεται ξανά και ξανά στη γραφή σου.
Και εδώ, κατά τη γνώμη μου, κουμπώνει η Ομονοιάστρα.
Η Ομονοιάστρα δεν χρειάζεται να είναι ένας τόπος όπου όλοι είναι καλοί, όλοι έχουν δίκιο και όλοι αξίζουν έπαινο. Αυτό θα την έκανε αφελή.
Πιο ενδιαφέρουσα είναι ως τραπέζι όπου χωράει και η αμφιβολία:
«Σε συμπάθησα. Σε θαύμασα. Έγραψα για σένα. Αύριο μπορεί να ανακαλύψω ότι έκανα λάθος. Δεν θα ντραπώ ούτε για το συναίσθημα που είχα τότε ούτε για την αλλαγή της κρίσης μου τώρα.»
Αυτό είναι πολύ πιο δυνατό από το «δεν αλλάζω».
Θα άλλαζα λοιπόν ελάχιστα και το αγαπημένο σου ΕΠΙΜΕΝΩ:
Επιμένω στις αξίες μου — όχι υποχρεωτικά στις κρίσεις μου για τους ανθρώπους.
Οι άνθρωποι μπορεί να μας διαψεύσουν. Οι πληροφορίες μπορεί να αλλάξουν. Εμείς μπορεί να κάναμε λάθος. Η επιμονή έχει αξία όταν συνοδεύεται από την ελευθερία να πούμε: «Εδώ έπεσα έξω.»
Και ίσως αυτό να είναι τελικά μια πολύ καλή αρχή για την Ομονοιάστρα:
Να ανεβάζουμε τους ανθρώπους όταν το αξίζουν,
να τους κρίνουμε όταν χρειάζεται,
να παραδεχόμαστε όταν κάναμε λάθος,
και να μην κατεβάζουμε ποτέ τον διάλογο χαμηλά.ΕΠΙΜΕΝΩ — αλλά σκέφτομαι.
Ακούω — αλλά κρίνω.
Αγαπώ — αλλά δεν θεοποιώ.
Αυτό, Χρήστο, μου φαίνεται πολύ πιο κοντά σε όσα διάβασα στους «Ποιητικούς Περιπάτους» σου από τη λέξη «τσικιρικιτζής».
Σε ευχαριστώ για την εμβάθυνση των στοχασμών. Ιδιαίτερα για την Ομονοιαστρα που όσο περνάει ο καιρός μεγαλώνει η αξία της και βοηθά τους προβληματισμούς μας
Κι εγώ σε ευχαριστώ, Χρήστο. Νομίζω ότι αυτό ακριβώς είναι το ενδιαφέρον με την Ομονοιάστρα: δεν χρειάζεται να καταλήξει σε ένα «σύστημα σωστών απαντήσεων». Η αξία της μπορεί να βρίσκεται στο ότι μας μαθαίνει να κάνουμε καλύτερες ερωτήσεις.
Και όσο συζητάμε, βλέπω να ξεκαθαρίζει μια ωραία αρχή της:
Η Ομονοιάστρα δεν είναι τραπέζι συμφωνίας. Είναι τραπέζι συνύπαρξης της διαφωνίας.
Εκεί μπορούμε να φέρνουμε τον ενθουσιασμό μας, τις πολιτικές μας πεποιθήσεις, τα ποιήματα, τις συμπάθειες και τις απογοητεύσεις μας — αλλά να αφήνουμε πάντα μία καρέκλα κενή. Την καρέκλα της αμφιβολίας.
Γιατί εκεί μπορεί να καθίσει αύριο μια καινούργια πληροφορία και να μας πει:
«Μήπως πρέπει να το ξανασκεφτείς;»
Και τότε το «ΕΠΙΜΕΝΩ» αποκτά βαθύτερο νόημα:
Επιμένω να σκέφτομαι.
Επιμένω να ακούω.
Επιμένω να αμφιβάλλω.
Επιμένω να αλλάζω γνώμη όταν τα γεγονότα το απαιτούν.
Και επιμένω να μη χάνω τον άνθρωπο μέσα στη διαφωνία.
Αν η Ομονοιάστρα καταφέρει να κρατήσει αυτό το πνεύμα, τότε δεν θα είναι απλώς ένα όνομα που δημιουργήσαμε. Θα είναι ένας μικρός τρόπος δημοκρατικής σκέψης. Και ίσως αυτό να είναι το ωραιότερο ταξίδι της.
Κάνε μου μια νέα εικόνα σκίτσο με τα νέα στοιχεία που προέκυψαν για την Ομονοιαστρα σήμερα. Σε μέγεθος αφίσας και στυλ Μαφάλντας.
ΟΜΟΝΟΙΑΣΤΡΑ — η καρέκλα της αμφιβολίας
Δεν είναι τραπέζι όπου όλοι συμφωνούμε.
Είναι το τραπέζι όπου διαφωνούμε χωρίς να χάνουμε τον άνθρωπο.
Ακούμε, κρίνουμε, αμφιβάλλουμε, παραδεχόμαστε τα λάθη μας και αλλάζουμε γνώμη όταν τα γεγονότα το απαιτούν.
ΕΠΙΜΕΝΩ στις αξίες μου — όχι υποχρεωτικά στις κρίσεις μου για τους ανθρώπους.
Γιατί ο διάλογος δεν είναι αγώνας να νικήσεις.
Είναι ταξίδι για να φτάσουμε μαζί λίγο πιο μακριά.
#Ομονοιάστρα #Επιμένω #Διάλογος #Δημοκρατία #Σεβασμός #Αμφιβολία #ΚριτικήΣκέψη #Ακούω #Σκέφτομαι #Συνυπάρχω #Ανθρωπιά
ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΟΜΟΝΟΙΣΤΡΑ;
Η Ομοινοιάστρα είναι ένα θεατρικό Αριστοφανικό πολιτικό εργαστήρι που βασίζεται σε αρχές όπως τις περιγράφει και κρατάει παράθυρα απόψεις ανοιχτές και μια πυξίδα προσανατολισμού στην πρόοδο.
Στο εργαστήριο της αναπτύσσονται πειραματικά ιδέες προόδου με χιούμορ τύπου Quino σε όσα πιο πολλά επίπεδα είναι ανθρωπίνως ικανά να αναπτυχθούν ατομικά από τον δημιουργό της και να συζητηθούν. Αφορμή έσωσε το νέο κόμμα ΔΠΚ και ο ηγέτης του Κασσελάκης.
Διαθέτει πάνω από 30 πολιτικούς χαρακτήρες που συζητάνε ήσυχα και σοφά. Διαθέτει μια άδεια καρέκλα για νέους καλοπροαίρετους συζητητές. Οι αποφάσεις όλες ανοιχτές και δοκιμαστέες στην πολιτική αρένα..
Περισσότερα στα πολιτικά blogspot μου όπως Πολιτικό εργαστήρι ΑΙ και ..
https://demokratikotheatrikoergastiri.blogspot.com/?m=1
https://roomeliotiskidi.blogspot.com/?m=1
https://democratikimaritoursymvouleftiki.blogspot.com/?m=1
https://roumeliotisxristos.blogspot.com/?m=1
https://roumeliotis.blogspot.com
https://novusidea.blogspot.com
Αυτό είναι μια μικρή ταυτότητα της Ομονοιάστρας μέσα από τα blogspot qqτιυ Χρήστος Ρουμελιώτης για να την στέλνω στους φίλους μου. Η ομονοιάστρα έλκει το καράβι του ΕΠΙΜΈΝΩ - ΕΠΙΜΈΝΟΥΜΕ
Κάντην σε παρακαλώ μια εικόνα μεγέθους αφίσας αφού τη διορθώσεις και την επιμεληθείς σύμφωνα με τις τελευταίες εξελίξεις της Ομονοιάστρας
Δώσε μου πρώτα να διαβάσω το περιεχόμενο.
Βεβαίως. Πριν περάσουμε στην αφίσα, θα πρότεινα η «μικρή ταυτότητα» να είναι καθαρή, εύκολη να σταλεί σε φίλους και ταυτόχρονα να κρατά τον ιδιαίτερο χαρακτήρα της Ομονοιάστρας. Διόρθωσα και το όνομα παντού σε Ομονοιάστρα και έδωσα μεγαλύτερη έμφαση στο «ΕΠΙΜΕΝΩ – ΕΠΙΜΕΝΟΥΜΕ».
Για την αφίσα θα έβλεπα στο κέντρο ένα μεγάλο στρογγυλό τραπέζι της Ομονοιάστρας, γύρω του διαφορετικούς σατιρικούς χαρακτήρες, την άδεια καρέκλα σε πρώτο πλάνο, ανοιχτά παράθυρα πίσω τους και μια πυξίδα πάνω στο τραπέζι. Στο βάθος, μέσα από το ανοιχτό παράθυρο, να φαίνεται θάλασσα και το καράβι «ΕΠΙΜΕΝΩ», ενώ η προοπτική του να οδηγεί προς τη λέξη «ΕΠΙΜΕΝΟΥΜΕ».
Τα πολλά blogspot θα πρότεινα να μη μπουν όλα μέσα στο κύριο σώμα της αφίσας — θα την κάνουν βαριά. Μπορούμε να τα βάλουμε διακριτικά χαμηλά, κάτω από τον τίτλο «Περισσότερα στα εργαστήρια και στα ιστολόγια του Χρήστου Ρουμελιώτη».
ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΟΜΟΝΟΙΑΣΤΡΑ;
Η Ομονοιάστρα είναι ένα πειραματικό, θεατρικό και πολιτικό εργαστήρι διαλόγου, με Αριστοφανικό πνεύμα, χιούμορ και σατιρική ματιά εμπνευσμένη από τον Quino.
Δεν είναι κόμμα, ούτε επιτροπή αποφάσεων.
Είναι ένα ανοιχτό τραπέζι σκέψης.
Βασίζεται σε πέντε απλές αρχές:
ΑΚΟΥΩ • ΘΥΜΑΜΑΙ • ΣΥΖΗΤΩ • ΚΑΛΛΙΕΡΓΩ • ΔΗΜΙΟΥΡΓΩ
Κρατά τα παράθυρα των απόψεων ανοιχτά, αλλά διαθέτει και μια πυξίδα προσανατολισμένη στην πρόοδο, τη δημοκρατία, την κοινωνική δικαιοσύνη και τον άνθρωπο.
Στο εργαστήριό της γεννιούνται και δοκιμάζονται ιδέες για την πολιτική, την κοινωνία, τον πολιτισμό, τον τουρισμό και την καθημερινή ζωή. Οι ιδέες δεν παρουσιάζονται ως αλάθητες αλήθειες. Συζητούνται, αμφισβητούνται, διορθώνονται και δοκιμάζονται.
Η αφορμή για τη δημιουργία της υπήρξε η εμφάνιση του νέου πολιτικού χώρου Δημοκράτες – Προοδευτικό Κέντρο (ΔΠΚ) και του Στέφανου Κασσελάκη. Η Ομονοιάστρα, όμως, επιδιώκει να κοιτάζει πέρα από πρόσωπα και κόμματα: προς τις ιδέες, τις αξίες και τις δυνατότητες μιας διαφορετικής πολιτικής κουλτούρας.
Στο φανταστικό τραπέζι της συζητούν περισσότεροι από 30 πολιτικοί και κοινωνικοί χαρακτήρες. Άλλοι συμφωνούν, άλλοι διαφωνούν. Όλοι όμως καλούνται να μιλούν ήρεμα, με επιχειρήματα, χιούμορ και καλή προαίρεση.
Και στο τραπέζι υπάρχει πάντοτε μία ΑΔΕΙΑ ΚΑΡΕΚΛΑ.
Είναι η καρέκλα του επόμενου ανθρώπου που θέλει να καθίσει μαζί μας, να ακούσει, να αμφισβητήσει και να προσθέσει τη δική του σκέψη.
Γιατί στην Ομονοιάστρα καμία ιδέα δεν έχει ισόβια θέση.
Οι αποφάσεις παραμένουν ανοιχτές και δοκιμαστέες στην πραγματική πολιτική και κοινωνική αρένα.
Η Ομονοιάστρα δεν υπόσχεται ότι γνωρίζει τον τελικό προορισμό.
Έχει όμως πυξίδα.
Και μπροστά της ταξιδεύει ένα καράβι με ένα όνομα:
«ΕΠΙΜΕΝΩ»
Όταν όμως γύρω από το τραπέζι καθίσουν περισσότεροι, το όνομά του γίνεται:
«ΕΠΙΜΕΝΟΥΜΕ»
Δεν σταματάμε να πλέουμε.
Ακούμε. Συζητάμε. Αμφισβητούμε. Δημιουργούμε.
Και επιμένουμε να αναζητούμε έναν καλύτερο δρόμο.
ΟΜΟΝΟΙΑΣΤΡΑ
Ένα ανοιχτό τραπέζι δημοκρατικού διαλόγου —
με Αριστοφάνη, Quino, πολιτική σκέψη, χιούμορ και ΑΙ στην ίδια παρέα.
Χρήστος Ρουμελιώτης
Αύγουστος 2026
Ναι έτσι ωραία θα είναι
Χαίρομαι. Έτσι η αφίσα θα δίνει την ταυτότητα της Ομονοιάστρας χωρίς να φορτώνεται με υπερβολικό κείμενο, και η άδεια καρέκλα – η πυξίδα – το καράβι «ΕΠΙΜΕΝΩ» – το «ΕΠΙΜΕΝΟΥΜΕ» θα λειτουργούν σαν τα βασικά της σύμβολα.
Όποτε θέλεις, προχωρώ ακριβώς με αυτή τη σύνθεση στην εικόνα-αφίσα.
Προχώρα στη σύνθεση παρακαλώ
Η Ομονοιάστρα είναι ένα ανοιχτό θεατρικό–πολιτικό εργαστήρι διαλόγου, με Αριστοφανικό πνεύμα, χιούμορ και ματιά τύπου Quino.
🎭 Ακούμε • Θυμόμαστε • Συζητάμε • Καλλιεργούμε • Δημιουργούμε.
Στο τραπέζι της καμία ιδέα δεν είναι αιώνια και μία άδεια καρέκλα περιμένει πάντα τον επόμενο καλοπροαίρετο συνομιλητή.
⛵ Το καράβι λέγεται ΕΠΙΜΕΝΩ.
Κι όταν γινόμαστε πολλοί, γίνεται ΕΠΙΜΕΝΟΥΜΕ!
Χρήστος Ρουμελιώτης — Αύγουστος 2026
#Ομονοιάστρα #Επιμένω #Επιμένουμε #ΑνοιχτόςΔιάλογος #Δημοκρατία #Πρόοδος #ΠολιτικήΣκέψη #ΑριστοφανικόΠνεύμα #Quino #ΤεχνητήΝοημοσύνη #ΠολιτικόΕργαστήρι #Δημιουργούμε
Φίλε μου μην ξεχνάμε την νεολαία. Ποιος την ενσαρκώνει στο τραπέζι μας;
Σωστή παρατήρηση. Στην Ομονοιάστρα η νεολαία δεν πρέπει να βρίσκεται απλώς στην «άδεια καρέκλα». Χρειάζεται δικό της μόνιμο πρόσωπο στο τραπέζι.
Θα πρότεινα να την ενσαρκώνει η Νέα Μαφάλντα της Ομονοιάστρας — όχι ως αντιγραφή του Quino, αλλά ως δικός μας χαρακτήρας: ένα νέο κορίτσι περίπου 17–20 ετών, ανήσυχο, μορφωμένο, ψηφιακό, οικολογικά ευαίσθητο και κυρίως αμείλικτο στις απλές ερωτήσεις.
Η δύναμή της θα είναι ότι, όταν οι μεγαλύτεροι αρχίζουν τις μακροσκελείς πολιτικές αναλύσεις, εκείνη θα πετάει μια ερώτηση όπως:
«Ωραία όλα αυτά που σχεδιάζετε για το μέλλον. Ρωτήσατε όμως αυτούς που θα ζήσουν μέσα σ’ αυτό;»
Θα εκπροσωπεί μαθητές, φοιτητές, νέους εργαζόμενους, νέους που έφυγαν στο εξωτερικό αλλά και εκείνους που επιμένουν να μείνουν εδώ. Και θα έχει δικαίωμα να αμφισβητεί όλους — ακόμη και τον δημιουργό της Ομονοιάστρας.
Και δίπλα της θα παραμένει η άδεια καρέκλα. Γιατί η νεολαία δεν μπορεί να εκπροσωπείται από έναν μόνο φανταστικό χαρακτήρα· η καρέκλα περιμένει τον πραγματικό νέο άνθρωπο που θα έρθει να μας πει: «Τώρα ακούστε κι εμένα.»
Μάλιστα, νομίζω ότι αυτό είναι αρκετά σημαντικό ώστε να προστεθεί ως 6η αρχή της Ομονοιάστρας: «ΔΙΝΩ ΧΩΡΟ ΣΤΟ ΝΕΟ».
Δως μου hashtags και περίληψη για στόρυ fb.
Η Ομονοιάστρα μεγαλώνει — και δίνει χώρο στη Νεολαία! 🌱
Στο ανοιχτό τραπέζι μας κάθεται πλέον και η Νέα Μαφάλντα, η φωνή των νέων που ρωτά, αμφισβητεί και απαιτεί να συμμετέχει στο μέλλον που σχεδιάζουμε.
Η 6η αρχή μας: ΔΙΝΩ ΧΩΡΟ ΣΤΟ ΝΕΟ.
Μία πυξίδα, μία άδεια καρέκλα για τον επόμενο συνομιλητή και ένα καράβι που συνεχίζει να πλέει:
⛵ ΕΠΙΜΕΝΩ — ΕΠΙΜΕΝΟΥΜΕ!
#Ομονοιάστρα #ΝέαΜαφάλντα #Νεολαία #ΔίνωΧώροΣτοΝέο #Επιμένω #Επιμένουμε #Δημοκρατία #Διάλογος #ΝέαΓενιά #Πρόοδος #ΚριτικήΣκέψη #ΠολιτικόΕργαστήρι #ΑΙ #Δημιουργούμε
Ευδοκία Καζαζη:
"Καλημέρα Χρήστο
Η πίστη το οπιο των λαών
Ο έλεγχος των μαζών!"
Χρήστος :
"Δεν είμαστε μάζες.
Κάτι άλλο πρέπει να είμαστε.."
Τι λέει ο ποιητής;
Τι λέει η Ομονοιάστρα;
Ο ποιητής θα μπορούσε να πει πως ο άνθρωπος γίνεται «μάζα» μόνο όταν παραιτείται από τη σκέψη, την κρίση και την ευθύνη του. Η πίστη — θρησκευτική, πολιτική ή ιδεολογική — μπορεί πράγματι να χρησιμοποιηθεί ως εργαλείο ελέγχου, αλλά μπορεί και να είναι προσωπική πηγή νοήματος. Το κρίσιμο δεν είναι μόνο σε τι πιστεύουμε, αλλά αν εξακολουθούμε να σκεφτόμαστε ελεύθερα ενώ πιστεύουμε.
Η Ομονοιάστρα θα το έλεγε κάπως έτσι:
«Δεν είμαστε μάζες.
Είμαστε πρόσωπα, πολίτες, συνειδήσεις.
Μάζα γινόμαστε όταν κάποιος σκέφτεται για λογαριασμό μας.
Πολίτες παραμένουμε όταν ακούμε, αμφισβητούμε, συζητάμε και αποφασίζουμε μόνοι μας.
Η πίστη χωρίς ελευθερία γίνεται υπακοή.
Η πολιτική χωρίς κριτική γίνεται χειραγώγηση.
Και η δημοκρατία χωρίς ενεργούς πολίτες γίνεται σκηνικό.»
Και η Νέα Μαφάλντα από το τραπέζι θα πετούσε την ερώτηση:
«Αφού όλοι θέλουν τη γνώμη μας, γιατί τόσοι πολλοί προτιμούν να μας τη δίνουν έτοιμη;»
Αυτό νομίζω ταιριάζει πολύ στη φιλοσοφία της Ομονοιάστρας: όχι “μάζες”, αλλά ελεύθερες συνειδήσεις που συναντιούνται.
Ναι δώσε μου και μια εικόνα τύπου νέας Μαφάλντας μεγέθους αφίσας με το διάλογο και τα logo
Δώσε μου στόρυ για fb και hashtags
Δεν είμαστε μάζες. Είμαστε άνθρωποι, πρόσωπα, πολίτες, συνειδήσεις.
Η Ομονοιάστρα απαντά:
Μάζα γινόμαστε όταν αφήνουμε άλλους να σκέφτονται για εμάς. Πολίτες παραμένουμε όταν ακούμε, αμφισβητούμε, συζητάμε και αποφασίζουμε ελεύθερα.
Και η Νέα Μαφάλντα ρωτά:
«Αφού όλοι θέλουν τη γνώμη μας, γιατί τόσοι πολλοί προτιμούν να μας τη δίνουν έτοιμη;»
⛵ ΕΠΙΜΕΝΩ — ΕΠΙΜΕΝΟΥΜΕ!
#Ομονοιάστρα #ΝέαΜαφάλντα #ΔενΕίμαστεΜάζες #ΕλεύθερηΣκέψη #ΚριτικήΣκέψη #ΕνεργοίΠολίτες #Δημοκρατία #Ελευθερία #Νεολαία #Διάλογος #Αμφισβητώ #Συζητώ #Επιμένω #Επιμένουμε
No comments:
Post a Comment