ΤΙ ΝΑ ΑΝΤΙΚΑΝΟΥΜΕ;
Ναι, αυτό ακριβώς κάνουν οι εκπρόσωποι του συστήματος: αναπαράγουν την αδικία, διαχειρίζονται τη φτώχεια, μετατρέπουν τη δημοκρατία σε κενό κέλυφος και την κοινωνία σε παθητικό θεατή. Δεν κρύβονται πια. Λειτουργούν απροκάλυπτα, με θεσμική βία, αδιαφάνεια και περιφρόνηση προς τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας.
Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι αν το βλέπουμε.
Με ποια μέσα;
Με ποια συλλογική δύναμη;
Με ποια πολιτική κατεύθυνση και με ποιο σχέδιο σύγκρουσης;
Η απάντηση δεν βρίσκεται ούτε στις αυταπάτες του «διαλόγου» ούτε στη διαχείριση της ήττας. Βρίσκεται στη συγκρότηση ενός μαζικού, κινηματικού και κοινωνικού στρατού. Ενός πραγματικού Κινήματος Δημοκρατίας, που δεν ζητά άδεια, δεν επαιτεί ρόλο και δεν υποτάσσεται σε μηχανισμούς που δεν το κρατά κάνεις.
Τα όπλα μας δεν είναι τα κανάλια τους, ούτε οι χορηγοί τους. Είναι οι συλλογικές επεξεργασίες, οι καθαρές θέσεις και οι συγκρουσιακές προτάσεις που γεννιούνται μέσα από την κοινωνία: από τις γειτονιές που εγκαταλείπονται, τους χώρους δουλειάς που λεηλατούνται, την αγροτική, κτηνοτροφική και αλιευτική παραγωγή που στραγγαλίζεται,
τη νεολαία που μεταναστεύει και τη ζωή που γίνεται διαρκής επιβίωση.
Το «πώς» δεν είναι θεωρητικό. Είναι οργάνωση, αγώνας και πράξη.
Με παρεμβάσεις on the spot, εκεί που το σύστημα παράγει αδικία και κέρδος.
Με συντονισμένες δράσεις σε κεντρικά και τοπικά δομικά σημεία.
Με σχέδιο, τόλμη και πολιτική ανυπακοή, απέναντι στην αδράνεια και τον φόβο που καλλιεργούν.
Καλούμε όσους και όσες δεν αντέχουν άλλο τη σιωπή και τη συνενοχή. Όσους έλκονται από πραγματική δημοκρατία, διαφάνεια και απτά αποτελέσματα. Όχι για να χειροκροτήσουν, αλλά για να συμμετέχουν, να αποφασίζουν και να συγκρούονται.
Γιατί τίποτα δεν πείθει περισσότερο από τα αποτελέσματα των αγώνων.
Αποτελέσματα που πρέπει να καταγράφονται, να τεκμηριώνονται, να ταξινομούνται και να διαδίδονται. Να γίνονται κοινό κτήμα, πολιτικό όπλο και ζωντανό παράδειγμα ότι η συλλογική δράση μπορεί να νικά.
Όχι με την ξύλινη γλώσσα του συστήματος, αλλά με έξυπνους, πρωτότυπους και πειστικούς τρόπους.
Έξω από τα όριά τους.
Έξω από τις συντεταγμένες τους.
Out of the box — με πολιτικό θάρρος και κοινωνική ρίζα.
Χρήστος Ρουμελιώτης
6°Διαμερισμα Κυψέλη
Αθήνα 31/1/2026
Το ανωτέρω σχόλιο μου έγινε με αφορμή
Το ερώτημα είναι τι αντικάνουμε.
Με ποια μέσα;
Με ποια συλλογική δύναμη;
Με ποια πολιτική κατεύθυνση και με ποιο σχέδιο σύγκρουσης;
Η απάντηση δεν βρίσκεται ούτε στις αυταπάτες του «διαλόγου» ούτε στη διαχείριση της ήττας. Βρίσκεται στη συγκρότηση ενός μαζικού, κινηματικού και κοινωνικού στρατού. Ενός πραγματικού Κινήματος Δημοκρατίας, που δεν ζητά άδεια, δεν επαιτεί ρόλο και δεν υποτάσσεται σε μηχανισμούς που δεν το κρατά κάνεις.
Τα όπλα μας δεν είναι τα κανάλια τους, ούτε οι χορηγοί τους. Είναι οι συλλογικές επεξεργασίες, οι καθαρές θέσεις και οι συγκρουσιακές προτάσεις που γεννιούνται μέσα από την κοινωνία: από τις γειτονιές που εγκαταλείπονται, τους χώρους δουλειάς που λεηλατούνται, την αγροτική, κτηνοτροφική και αλιευτική παραγωγή που στραγγαλίζεται,
τη νεολαία που μεταναστεύει και τη ζωή που γίνεται διαρκής επιβίωση.
Το «πώς» δεν είναι θεωρητικό. Είναι οργάνωση, αγώνας και πράξη.
Με παρεμβάσεις on the spot, εκεί που το σύστημα παράγει αδικία και κέρδος.
Με συντονισμένες δράσεις σε κεντρικά και τοπικά δομικά σημεία.
Με σχέδιο, τόλμη και πολιτική ανυπακοή, απέναντι στην αδράνεια και τον φόβο που καλλιεργούν.
Καλούμε όσους και όσες δεν αντέχουν άλλο τη σιωπή και τη συνενοχή. Όσους έλκονται από πραγματική δημοκρατία, διαφάνεια και απτά αποτελέσματα. Όχι για να χειροκροτήσουν, αλλά για να συμμετέχουν, να αποφασίζουν και να συγκρούονται.
Γιατί τίποτα δεν πείθει περισσότερο από τα αποτελέσματα των αγώνων.
Αποτελέσματα που πρέπει να καταγράφονται, να τεκμηριώνονται, να ταξινομούνται και να διαδίδονται. Να γίνονται κοινό κτήμα, πολιτικό όπλο και ζωντανό παράδειγμα ότι η συλλογική δράση μπορεί να νικά.
Όχι με την ξύλινη γλώσσα του συστήματος, αλλά με έξυπνους, πρωτότυπους και πειστικούς τρόπους.
Έξω από τα όριά τους.
Έξω από τις συντεταγμένες τους.
Out of the box — με πολιτικό θάρρος και κοινωνική ρίζα.
Χρήστος Ρουμελιώτης
6°Διαμερισμα Κυψέλη
Αθήνα 31/1/2026
Το ανωτέρω σχόλιο μου έγινε με αφορμή
για το παρακάτω ποστ συνκινηματία
<<Άραγε, οι πολίτες οφείλουμε να ψηφίζουμε κυβερνήσεις και πολιτικούς βάσει απτών αποτελεσμάτων ή αρκούμαστε στις επικοινωνιακές τους προσπάθειες να «φαίνεται» πως αντιμετωπίζουν τα προβλήματα;
Το να δείχνεις ότι προσπαθείς είναι εύκολο. Συμμετέχεις σε θεματικά συνέδρια, καταθέτεις πρόχειρους νόμους χωρίς καμία πρόθεση ουσιαστικής εφαρμογής και διαθέτεις έναν ολόκληρο μηχανισμό ΜΜΕ να βαφτίζει την διαφαινόμενη «προσπάθεια» ως «επίτευγμα». Τα πραγματικά (ή μάλλον τα ανύπαρκτα) αποτελέσματα αυτής της πρακτικής αποκαλύπτονται χρόνια αργότερα — τότε που ξεκινά απλώς ένας νέος κύκλος δήθεν «αντιμετώπισης» των ίδιων προβλημάτων.
Γιατί συμβαίνουν όλα αυτά; Επειδή ως πολίτες είμαστε παθητικοί, αδιάφοροι ή ανεπαρκώς ενημερωμένοι. Επειδή ανεχόμαστε την παραπληροφόρηση και τα βολικά αφηγήματα. Αν οι πολίτες δεν απαιτήσουμε λογοδοσία με μετρήσιμα αποτελέσματα, η πολιτική θα συνεχίσει να λειτουργεί ως επικοινωνιακό θέατρο — με αρνητικές συνέπειες για όλη την κοινωνία.>>
<<Άραγε, οι πολίτες οφείλουμε να ψηφίζουμε κυβερνήσεις και πολιτικούς βάσει απτών αποτελεσμάτων ή αρκούμαστε στις επικοινωνιακές τους προσπάθειες να «φαίνεται» πως αντιμετωπίζουν τα προβλήματα;
Το να δείχνεις ότι προσπαθείς είναι εύκολο. Συμμετέχεις σε θεματικά συνέδρια, καταθέτεις πρόχειρους νόμους χωρίς καμία πρόθεση ουσιαστικής εφαρμογής και διαθέτεις έναν ολόκληρο μηχανισμό ΜΜΕ να βαφτίζει την διαφαινόμενη «προσπάθεια» ως «επίτευγμα». Τα πραγματικά (ή μάλλον τα ανύπαρκτα) αποτελέσματα αυτής της πρακτικής αποκαλύπτονται χρόνια αργότερα — τότε που ξεκινά απλώς ένας νέος κύκλος δήθεν «αντιμετώπισης» των ίδιων προβλημάτων.
Γιατί συμβαίνουν όλα αυτά; Επειδή ως πολίτες είμαστε παθητικοί, αδιάφοροι ή ανεπαρκώς ενημερωμένοι. Επειδή ανεχόμαστε την παραπληροφόρηση και τα βολικά αφηγήματα. Αν οι πολίτες δεν απαιτήσουμε λογοδοσία με μετρήσιμα αποτελέσματα, η πολιτική θα συνεχίσει να λειτουργεί ως επικοινωνιακό θέατρο — με αρνητικές συνέπειες για όλη την κοινωνία.>>
Μάκης Κεβρερίδης fb internet
Ξαναδιαβάζοντας μετά το συνέδριο της 7-8/2/2026 το περιεχόμενο του ποστ που ο ίδιος συνέταξα πριν το συνέδριο εμφανώς μου γεννήθηκαν σκέψεις για ρεαλιστικές δράσεις στη Κυψέλη μας που μπορούμε να αναπτύξουμε πάνω στις guide lines (κατευθύνσεις) του συνεδρίου και που προφανώς πριν δεν τις είχα. Θα επανέλθω.
ReplyDeleteΗ επανάσταση αξίζει να αρχίσει από μας τους ΚΥΨΕΛΙΩΤΕΣ