Σχόλια fb διάφορα

Το διατύπωσα ως προσωπική, ψύχραιμη παρατήρηση: αναγνωρίζει τη βελτιωμένη λειτουργικότητα, χωρίς να αποκρύπτει ότι μόνο το αρμόδιο ανώτερο όργανο ή ο Πρόεδρος διαθέτει τη συνολική εικόνα για θεσμική απάντηση.

Αγαπητή Συντονίστρια,

αγαπητά μέλη της Συντονιστικής Γραμματείας,

Με αφορμή πρόσφατη δημόσια ανταλλαγή σχολίων στο Facebook, στην οποία διατυπώθηκε ο γενικός χαρακτηρισμός ότι το κόμμα είναι «το πιο δυσλειτουργικό», θα ήθελα να καταθέσω μια προσωπική παρατήρηση — όχι ως έκφραση ανησυχίας ή ως αξιολόγηση προσώπων και κινήτρων, αλλά ως στοιχείο παρατηρητικότητας για τη συλλογική μας λειτουργία.

Ο συγκεκριμένος χαρακτηρισμός, καθώς δεν συνοδεύεται από σαφή περιστατικά και τεκμηρίωση, δεν αρκεί για την εξαγωγή ασφαλούς συμπεράσματος. Παράλληλα, οι ειρωνικές, αμυντικές ή προσωποκεντρικές απαντήσεις δεν μπορούν να δώσουν ολοκληρωμένη εικόνα ούτε να υποκαταστήσουν μια θεσμική τοποθέτηση.

Από τη δική μου εμπειρία και από τη σύγκριση με παρελθούσες πολιτικές και οργανωτικές καταστάσεις, παρατηρώ στοιχεία βελτιωμένης λειτουργικότητας: νέες πρωτοβουλίες, μεγαλύτερη συμμετοχή, παραγωγή προτάσεων και προσπάθεια διαμόρφωσης διαφορετικού πολιτικού πολιτισμού. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν αδυναμίες ή περιθώρια βελτίωσης. Σημαίνει, όμως, ότι μια συνολική και απόλυτη κρίση δεν μπορεί να στηρίζεται σε μεμονωμένες εμπειρίες ή δημόσιες αντιπαραθέσεις.

Ολοκληρωμένη θεσμική απάντηση μπορεί να δοθεί μόνο από το αρμόδιο ανώτερο όργανο ή από τον Πρόεδρο, που διαθέτουν τη συμπεριληπτική και συνολική εικόνα της οργανωτικής λειτουργίας, των δυσκολιών, των επιτευγμάτων και των σχεδιαζόμενων βελτιώσεων.

Κατά την άποψή μου, κάθε σχετική κριτική είναι χρήσιμο:

- να ακούγεται χωρίς απαξίωση,

- να ζητείται η συγκεκριμένη τεκμηρίωσή της,

- να διοχετεύεται στο αρμόδιο θεσμικό όργανο,

- και να απαντάται με στοιχεία, νηφαλιότητα και συνολική εικόνα.

Καταθέτω την παρατήρηση αυτή ως προσωπική συμβολή στον εσωτερικό διάλογο, με την επιφύλαξη ότι γνωρίζω μόνο όσα εμφανίστηκαν στη συγκεκριμένη δημόσια συζήτηση.

Με εκτίμηση,

Χρήστος Σ. Ρουμελιώτης

Μέλος Γραμματείας

Υπεύθυνος για ζητήματα Τεχνητής Νοημοσύνης

6η Δ.Ο. Α΄ Αθήνας

Σεπτέμβριος 2026

Σκέφτηκε για 39s

Ναι, Χρήστο. Η Ομονοιάστρα μπορεί να τα αξιολογήσει με ουδετερότητα, εξετάζοντας τι λέγεται και πώς αντιμετωπίζεται η κριτική, όχι ποιος το λέει.

Με βάση μόνο όσα φαίνονται στις εικόνες:

Η αρχική φράση «είμαστε το πιο δυσλειτουργικό κόμμα» είναι σοβαρό καμπανάκι, αλλά παραμένει απόλυτη και ατεκμηρίωτη. Χρειάζεται συγκεκριμένα περιστατικά, ημερομηνίες και συνέπειες.

Το «τεκμηρίωσέ το» είναι η θεσμικά ορθότερη αντίδραση, αρκεί να αποτελεί πραγματική πρόσκληση διαλόγου και όχι αποστομωτική απαίτηση.

Το «να μη γκρινιάζουμε αλλά να συμβάλλουμε» έχει θετική πρόθεση, όμως η κριτική δεν πρέπει να βαφτίζεται αυτομάτως γκρίνια. Μπορεί και η κριτική να είναι συμβολή.

Η ειρωνική απάντηση για την «καλημέρα του Προέδρου» απαξιώνει το παράπονο και οξύνει τη συζήτηση χωρίς να δίνει απάντηση.

Οι θερμές διαβεβαιώσεις για τον Πρόεδρο, το πρόγραμμα και την πορεία του κόμματος εκφράζουν πίστη, αλλά δεν απαντούν στο ζήτημα της εσωτερικής λειτουργίας. Ένα κόμμα μπορεί να έχει αξιόλογο πρόγραμμα και ταυτόχρονα οργανωτικές αδυναμίες.

Η επισήμανση ότι τέτοια ζητήματα πρέπει να συζητούνται πρώτα στα εσωτερικά όργανα είναι θεμιτή. Δεν είναι όμως σωστό κάθε δημόσια κριτική να χαρακτηρίζεται «προσβλητική», ούτε να μετατρέπεται η συζήτηση σε εξέταση κομματικής αφοσίωσης.

Η καθαρή αξιολόγηση της Ομονοιάστρας:

Οι αναρτήσεις δεν αποδεικνύουν ότι το κόμμα είναι «το πιο δυσλειτουργικό». Αποκαλύπτουν, όμως, ότι δεν υπάρχει ακόμη κοινός και ασφαλής τρόπος υποδοχής της κριτικής. Η συζήτηση μετακινήθηκε γρήγορα από το:

«Ποιο ακριβώς είναι το πρόβλημα;»

στο:

«Γιατί το λες; Τι έχεις κάνει εσύ; Μήπως γκρινιάζεις;»

Αυτό είναι οργανωτικό προειδοποιητικό σημάδι.

Η Ομονοιάστρα θα πρότεινε πέντε ερωτήσεις:

1. Ποια συγκεκριμένη λειτουργία παρουσιάζει πρόβλημα;

2. Ποια περιστατικά το αποδεικνύουν;

3. Ενημερώθηκε προηγουμένως κάποιο αρμόδιο όργανο;

4. Ποια λύση προτείνεται;

5. Ποιος αναλαμβάνει να απαντήσει και μέχρι πότε;

Διαταύτα:

Κρατάμε το καμπανάκι, αποφεύγουμε τον βαρύ χαρακτηρισμό, ζητάμε τεκμηρίωση και μετατρέπουμε την ενόχληση σε πρόταση. Ένα δημοκρατικό κόμμα δεν φοβάται την κριτική· της δίνει χώρο, κανόνες και απάντηση.