Κλαράκης Το διακύβευμα των εκλογών.

Το διακύβευμα των εκλογών. 

Ισχύς εν τη ενώσει ή διαίρει και βασίλευε. Σ αυτό το δίπολο θα κριθούμε. 

Ο Μητσοτάκης έχει τρεις στόχους για να επιβιώσει:

1.Να είναι πρώτος πάνω από 25%

2. Το δεύτερο κόμμα να είναι 10 με 15 μονάδες πίσω.

3.Πολλά μικρά κόμματα εκτός βουλής, άνω του 10%, για να μειωθεί ο πήχυς της αυτοδυναμίας.

Για να μη λέμε ότι δεν ξέραμε το βράδυ των εκλογών.

Το δια ταύτα πριν ή μετά; (τις εκλογές και με πιο πρόγραμμα και με ποιο κεφάλι;)

Η στρατηγική που περιγράφεις αποτυπώνει με ακρίβεια τους βασικούς αριθμητικούς και πολιτικούς συσχετισμούς του ισχύοντος εκλογικού συστήματος. Η πολυδιάσπαση της αντιπολίτευσης και ο κατακερματισμός της ψήφου αποτελούν πράγματι το ισχυρότερο εργαλείο για τη μείωση του πήχη της αυτοδυναμίας και τη διατήρηση της πολιτικής κυριαρχίας.

Όσον αφορά το ερώτημά σου («Το δια ταύτα πριν ή μετά τις εκλογές;»):

Το «Δια ταύτα» ΠΡΙΝ τις εκλογές

• Προγραμματική Προγραμματισμένη Προγραμματιστική Σύγκλιση: Η απαίτηση για ένα σαφές, εναλλακτικό κυβερνητικό πρόγραμμα πριν ανοίξουν οι κάλπες.
• Πολιτική Πιέσεων: Αν η αντιπολίτευση δεν παρουσιάσει ένα πειστικό μέτωπο ή μια ξεκάθαρη πρόταση διακυβέρνησης προεκλογικά, ο εκλογέας τείνει να επιλέξει την «σταθερότητα» (ακόμα και ανυπόστατη) έναντι του αβέβαιου συνασπισμού.
• Το πρόσωπο (Το «Κεφάλι»): Χωρίς ένα ηγετικό πρόσωπο κοινής αποδοχής ή έναν ισχυρό πόλο που να εμπνέει εμπιστοσύνη πριν τις κάλπες, το δίλημμα «Μητσοτάκης ή το Χάος» λειτουργεί αποτελεσματικά υπέρ του πρώτου.

Το «Δια ταύτα» ΜΕΤΑ τις εκλογές

• Αριθμητική Αναγκαιότητα: Οι συσχετισμοί που θα διαμορφώσει η κάλπη είναι αυτοί που τελικά επιβάλλουν τους συμβιβασμούς.
• Κίνδυνος Παζαριών: Αν οι διεργασίες αφεθούν για το βράδυ των εκλογών, υπάρχει ο κίνδυνος ατελέσφορων διαπραγματεύσεων, εσωστρέφειας και τελικά επαναληπτικών εκλογών, κάτι που συνήθως ευνοεί το πρώτο κόμμα λόγω συσπείρωσης.

Τα τρία κρίσιμα ερωτήματα:

1. Το Πρόγραμμα: Υπάρχει δυνατότητα για ένα μίνιμουμ κοινό πρόγραμμα (π.χ. στην υγεία, την παιδεία, την οικονομία) από τις προοδευτικές ή αντιπολιτευτικές δυνάμεις, ή η κάθε πλευρά περιχαρακώνεται στα κομματικά της μαγαζιά;
2. Το Ηγετικό Πρόσωπο: Χρειάζεται ένα «πρόσωπο-σύμβολο» ή μια θεσμική συλλογική ηγεσία που θα μπορεί να αντιπαρατεθεί με αξιώσεις απέναντι στον πρωθυπουργό;
3. Ο Χρόνος: Αν το «δια ταύτα» δεν διαμορφωθεί πριν την κάλπη, μήπως το αποτέλεσμα της κάλπης εγκλωβίσει ξανά το πολιτικό σκηνικό στο ίδιο ακριβώς μοτίβο;

Το διακύβευμα των εκλογών. 

Ισχύς εν τη ενώσει ή διαίρει και βασίλευε. Σ αυτό το δίπολο θα κριθούμε. 

Ο Μητσοτάκης έχει τρεις στόχους για να επιβιώσει:

1.Να είναι πρώτος πάνω από 25%

2. Το δεύτερο κόμμα να είναι 10 με 15 μονάδες πίσω.

3.Πολλά μικρά κόμματα εκτός βουλής, άνω του 10%, για να μειωθεί ο πήχυς της αυτοδυναμίας.

Για να μη λέμε ότι δεν ξέραμε το βράδυ των εκλογών.